Feeds:
Berichten
Reacties

Archief voor de ‘Siertuin’ Categorie

Fan van het afplagding

‘Donderdag neem je best een snipperdag’, zei Frank vorige week, ‘want het wordt wel 18°C en vanaf vrijdag wordt het nat en koud.’

Ik doe altijd braaf wat Frank zegt. En was thuis op een heerlijk mooie dag (los van de wind dan, maar dat gaf niet). Die vrije dag kwam bovendien zeer goed uit, want op woensdag brachten mijn ouders mij een bezoekje. Zij zijn ondertussen op een leeftijd dat ze beginnen denken aan het afbouwen van borders. En dat resulteerde in de volgende gift:

DSC_1312[1]

Ik kon er een compleet verwilderd stukje mee heraanleggen (waar meteen ook wat nieuwe teelaarde mee de grond inging, want de stenige zandgrond (een rest van de verbouwingen) daar was één van de oorzaken van de verwildering (de andere oorzaak is uiteraard ondergetekende).

DSC_1311[1]

Voor de rest van de planten moest ruimte worden bijgemaakt. Dat plannetje rijpte al langer. We hebben in onze tuin heel veel in de lengterichting aangeplant, om het uitzicht niet in de weg te zitten. Maar dat maakt dat de tuin ook heel open is. Vorig jaar ging ik met mijn border al een klein metertje roekeloos de breedte in (remember meneer onderdeappelboom en zijn out-of-the-border-thinking). Dit keer besloot ik alles nog een meter (rondomrond) te vergroten. Wat meer struiken, wat hoge planten, en in het algemeen een dwarsborder in de tuin, om een meer warm, omsloten gevoel te geven als we vanuit het huis de tuin in kijken.

Maar afplaggen, dat is een karwei. Vind ik toch, met mijn ongetwijfeld ondermaatse armspieren. Meneer onderdeappelboom deed mij daarom iets cadeau. Een afplagding, zeg maar, dat goed paste bij mijn eerder al gekochte properemensending.

DSC_1328[1]Ik begon heel ijverig met het properemensending. Daarmee stak ik lange lijnen uit, evenwijdig met elkaar.

DSC_1327[1]Daarna nam ik het afplagding. Plaatste het voor me. Probeerde het als een spade in de grond te krijgen. Tiens, dat ging niet. Andersom. Ook niet. Tiens juist, hoe gebruik je dat eigenlijk? Ik weet nog steeds niet of ik het gebruikte zoals het moet, maar ik kreeg de ingeving het op ‘zeise wijs’ te hanteren. Met zwaaitjes dus, van rechts naar links. En dat werkte wonderwel.

DSC_1329[1]De graspollen rollen er als zoden af, als het ware. Supersimpel. Maar van het resultaat vergat ik helaas een foto te nemen :-)

Maar er was allerlei ander moois te zien. De eerste clematis van het jaar bijvoorbeeld.

DSC_1322[1]En een bosanemoontje!

DSC_1324[1]‘s Middag testte ik mijn tafeltje uit, in goed gezelschap uiteraard…

DSC_1314[1]En van daaruit had ik het prachtigste uitzicht.

DSC_1317[1]

Read Full Post »

Op speed

Ik was twee dagen weg voor het werk. Twee dagjes en een overnachting. En in die minimumtijd was de natuur ontploft.

BOEM

Alles wat ik zondag nog fotografeerde als zijnde ‘in knop’, bleek woensdag quasi volledig in bloei te staan.

DSC_1276[1]

DSC_1283[1]

DSC_1286[1]

De paarse krokussen hebben nog nooit zo kort gebloeid. Ze liggen helemaal uitgeput van hun turbobloei plat in het gras. Alleen de gele krokusjes staan er nu nog mooi bij.

DSC_1281[1]

De kleine narcissen staan volledig in bloei…

DSC_1282[1]

En ook de trompetnarcissen zijn al daar…

DSC_1288[1]

Meneer onderdeappelboom was ook op speed. Terwijl ik zondag nog vertrok alsof er opnieuw een verbouwingswerkje aan de gang was…

DSC_1274[1]

… had ik bij thuiskomst een volledige aardbeienplantage.

DSC_1275[1]

Zal het een goed idee blijken, zo in die stenen? Ja en nee. Het is arbeidsarm, gemakkelijk, en goed om de oogst droog te houden. Vooral het eerste maakt het voor ons de evidente keuze. Aardbeien houden ook niet van droge voeten, dus als het een seizoen vol regen wordt, hebben wij een streepje voor. Maar vanzelfsprekend: als het een droog seizoen wordt, dan hebben wij doordroogde aardbeienplantjes. Wel, we zien wel…

Na de noeste arbeid van mijn echtgenoot, moest ik zelf ook aan de slag natuurlijk. Een koppel op speed, zeg maar :-) Maar ik heb meer talent voor het simpele werk: een klimraam voor de erwtjes, insectenhuisjes, het eerste zaaiwerk, enz.

DSC_1293[1]

En verder: It is a truth universally acknowledged that a woman in posession of a large garden is in want of a pallet…

Zo op een dag op het werk, toen de server plat viel en ik rondstarend naar al het geflikker en de lampjes in de kelder besefte dat ik begot niet meer wist waarop ik moest drukken om hem te herstarten; toen dus, viel mijn oog op een schoon palletje. Ik zag er meteen een tafeltje in. En nu weet ik ondertussen wel dat mijn dromen op vlak van schrijnwerkerij doorgaans een pak indrukwekkender zijn dan mijn talenten ter zaken, maar met de restjes hout in de garage en een paar vijzen lijkt het al bij al toch op een tafeltje. Goed genoeg voor de moestuin in elk geval.

DSC_1279[1]

Moestuin Wim zegt dat je in de moestuin altijd ook plaats moet maken voor een plaatsje om te zitten. En als Wim dat zegt, moet je dat doen. Bij deze is er het pallettentafeltje en een oude stoel. En heel veel worteldoek. Waar nog schors op komt. En waar ik wel erg beschaamd om ben. Maar het is niet anders. Zonder schors eronder krijgen wij dat niet onderhouden…

En in alle drukte vergat ik ook nog dat ergens eind februari er een blogverjaardagje was. En dus nam ik mijn altijd-op-dezelfde-plaats-foto vandaag pas; zo’n twee weken te laat. Toch een heel verschil met vorige edities

DSC_1294[1]

Read Full Post »

Zelfs al was er weinig tuintijd, het was van die tijd die voelt als een eindeloze zonnekuur, inclusief slechte foto’s (wie steekt tijd in diafragma als je ook in de aarde kunt wroeten?!)

DSC_1231[1]

DSC_1237[1]

DSC_1241[1]

DSC_1249[1]

DSC_1254[1]

DSC_1259[1]

DSC_1262[1]

DSC_1264[1]

DSC_1267[1]

DSC_1272[1]

DSC_1270[1]

Read Full Post »

Sporen van de zomer

De kans is redelijk groot dat u tijdens het voorbije weekend, vorige woensdag, of zelfs de zondag daarvoor in de tuin gedoken bent. Ondanks de koude wind, gloort de lente namelijk fel. De zon is warm, de bomen botten, en alles ruikt naar lente.

Vorige zondag kon ik echter niet in de tuin werken. Vorige woensdag ook niet. Maar donderdag, die dag dat het zo eindeloos lang en fel miezerregende van zodra je ‘s morgens wakker werd, weetunog? wel, die dag had ik verlof. Om in de tuin te werken…

Tijdens de echt doornatte ochtend kon ik gelukkig nog met mevrouw buikberg richting stoffenwinkel rijden om enige communievoorbereidingswerken te doen. Maar ‘s middags zat er dan toch niets anders op. Ik moest de tuin in. Die tuin waar ik sinds half augustus 2013 weer bijna niets in had gedaan behalve gras afrijden. Gras dat ik ondertussen ook best al in de borders zelf had kunnen maaien, gezien het enthousiasme waarmee dat spul zich op elk vrij stukje grond gooit en zich erin vastbijt. Uitzichtloze arbeid dus. En regen. En al maanden geen sikkepit zin meer om iets in de tuin te doen.

Maar ik ging naar buiten, met mijn regenjas en handschoenen aan. Kruiwagen na kruiwagen haalde ik oude takken en graszoden weg. Ik stak het gras af langs de plaats waar vermoedelijk de boordstenen moesten liggen en trok mijn armen bijna stuk terwijl ik ze steen voor steen weer zichtbaar maakte.  Onder het gras bleken soms knolletjes te zitten, onder struiken en rotte bladeren vond ik sporen van de zomer in de vorm van ballen en speelgoed, en beloftes van lente in de vorm van priemend blad van wildemanskruid en pioen. En al die tijd hield het op met regenen.

Vier uur en exact vier bomvolle kruiwagens later had ik ongeveer een kwart tot een derde van de borders schoon gemaakt. En terwijl ik mijn botten van mijn voeten sleurde om de kinderen op school te halen, vielen de eerste druppels.

Gelukkig had ik net daarvoor nog foto’s gemaakt. Lelijke foto’s, zult u zeggen. Helemaal donker en grijs dan nog. Maar u vergist zich. Het zijn de mooiste foto’s ooit. Het zijn de foto’s van de teruggekeerde tuingoesting.

DSC_1175[1]

DSC_1173[1]

DSC_1190[1]

DSC_1181[1]

Read Full Post »

Afgaande op wat ik lees bij collega-bloggers (nu ja, collega: zij bloggen; ik lees hun blogs ;-)) en elders in papieren en virtueel letterland zijn er heel wat mensen die ervan uitgaan dat ons nog een streepje strenge winter staat te wachten. Mij niet gelaten; ik zou heel graag nog even de vrieslucht ervaren die er tot nog toe niet of nauwelijks was. Tot dan lijkt de tuin zich toch ook maar aarzelend over de lentestreep heen te laten trekken.

DSC_0807

Dat de sneeuwklokjes boven staan, hoeft weinig verwondering te wekken in deze tijd van het jaar. Ook bloeiende rozen zijn normaal. Maar zo afgeladen vol met knoppen als ze vandaag staan, heb ik het nog tijdens geen enkele januarimaand gezien. En nieuwe blaadjes maken ze normaal maar eind februari (de rozen die ik staan heb, tenminste). En kijk:

DSC_0813

Sommige bolgewassen springen letterlijk van vreugde uit de grond (slechte foto)…

DSC_0820En bij de helleborussen is er een kleine klimaatverwarring waar te nemen. Want terwijl de witte zich momenteel nog maar statig uit de grond rolt (normaal voor deze tijd van het jaar)…

DSC_0819

Hebben de paarse hun vol ornaat al aangetrokken (waar ik dat anders maar eind maart zie).

DSC_0817

Tijd voor een dagje verlof, medunkt, om eens in de tuin te vliegen en meer van dat schoon te bestuderen…

Read Full Post »

De familie onderdeappelboom wenst jullie allen een prachtig 2014, aan de hand van een onverwacht winterboeket!

DSC_0766

Read Full Post »

Dag en nacht verschil

 

DSC_0076

 

Zonnebloem.

DSC_0071

Zonnondergangbloem.

 

Of ook: dat de herfst lelijk met de deur in huis gevallen is.

 

Read Full Post »

En jawel, de tuin

En met de tuin, zeer goed, danku. Een half jaar geleden zag die er nog zo uit:

DSC_0034En (op vraag van zij die toen om een zomerfoto vroegen), vandaag is dat zo:

DSC_0098Eigenlijk nog steeds angstwekkend leeg, terwijl er in werkelijkheid toch heel wat natuurlijks gebeurt daar beneden.

Meer in detail herkennen we bijvoorbeeld een border

DSC_0003Eigenlijk twee borders

DSC_0002

Drie borders, zo je wil…DSC_0043

Of vijf, om precies te zijn.DSC_0010

O nee, da’s juist ook: zes:DSC_0050

Hoewel vanop de foto bovenaan er enorme graspartijen lijken te zijn, valt dat vanop de begane grond best mee. Men merke op de foto hieronder mijn zonnebloemenexperiment op. Tijdens een zonnige voorjaarsdag kon ik het niet laten wat gras weg te plaggen om een dwarsdoorsnede op de border te maken. “Out of the box-denken, dat kan ik appreciëren”, zei meneer onderdeappelboom peinzend. “Maar zo out-of-the-border-denken,….”DSC_0052

Er is uiteraard ook een schommel, al mag ik het circus/podium van hun dagelijkse show zo niet noemen.DSC_0067

Voor die gelegenheid wordt het gras ook driftig versierd…

DSC_0068

En dan zijn er nog de grassen rond het bessenpark, waarover ik nog steeds schaamteloos tevreden ben en waarvan de schijnbaar overbelichte foto’s pas goed het lichtspel tonen waarvan wij elke mooie avond van eind augustus tot eind oktober kunnen genieten. DSC_0092

DSC_0093

We hebben ook groenten, op enigszins onverwachte plaatsen

DSC_0048

En op meer georganiseerde plekken…DSC_0014

En uit dat bessenpark stroomt het heerlijks nog altijd toe. DSC_0036

Ondanks het feit dat de kinderen de halve tuin leeggeroofd hadden om het gras te versieren, kon ik gelukkig toch nog een boeketje plukken om ons vaasje van de Franse rommelmarkt op te vullen.DSC_0021

Waarna de drie kleine appeltjes besloten hetzelfde te doen…DSC_0023

Read Full Post »

DSC_0442

DSC_0440

DSC_0397

DSC_0425

DSC_0404

DSC_0441

DSC_0379

DSC_0373

DSC_0529

DSC_0531

DSC_0445

Read Full Post »

Speedupdate van speedlente

Er is al enig verschil te bemerken met de foto van februari, hoewel het nog altijd een kaal bovenaanzicht is. Maar toch, de lente is aangebroken!

DSC_0034

Nochtans zag het er maandagochtend nog helemaal niet naar uit dat het een zonnige week zou worden…

DSC_0030

Maar dinsdagavond stonden wildemanskruid, bloembollen en de eerste bloesems al in de zon te schitteren.

DSC_0038

DSC_0042DSC_0049

Van dichterbij dan de luchtfoto zie je dat ook de nieuwe bessenhaag rond het kinderhuisje vorm krijgt. De bodembedekkertjes zijn zowat verdubbeld in grootte, en ook achter het huisje en tegen de omheining pakken de verschillende (hier nog onzichtbare) struiken goed aan.

DSC_0046En kijk eens… de handjes zijn er weer!

DSC_0050

De pioenen steken hun hand uit naar de lente; zo zie ik dat in mijn slechtste poëtische momenten :-). En o ja, ook als de kikkers van dattum doen, is het natuurlijk lente :-)
DSC_0019

En aldus begint de tuin eindelijk te schitteren…
DSC_0044

Ook al lijkt dat van bovenuit absoluut niet zo…

Read Full Post »

Older Posts »

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 39 andere volgers