Geplaatst in Allerlei, tagged eendjes, schapen, winter op 15/12/2009 | 6 Commentaar »
Dag kindjes met de snotjes op de wantjes aan een lint
plint plint
dag vorst op het gras
dag eendjes op de plas
dag schapeschaapjes in de kou
en
dag schapeschaapjes zonder gras
kou en gras
van de schapeschaapjes
goeiendag
Daa-ag schaapje
dag lief schaapje
dag klein schaperaapje
Geplaatst in Dieren, tagged eendjes, kippen, manengansjes op 13/07/2009 | 6 Commentaar »
En is een nieuw gezelschapsspel van MB op de markt, geschikt voor 2 tot 4 spelers van 8 tot 88 jaar. Het heet ‘van boerderijtje doen’ en de pionnen bestaan uit diverse vormen van gevogelte. Het spel zelf gaat als volgt:
8u30: een doos met 2 kippen naar de nieuwe kippenren dragen.
8u40: een doos met 2 extra eenden naar de vijver brengen.
8u42: de doos van de 2 eenden openen, die er niet uit durven.
8u45: de doos met de 2 kippen in hun hok proberen openen en daar niet in slagen.
8u46: één kip kwijt raken onder het kleefkruid en één kip ruim 3 meter over een meters hoge omheining zien vliegen.
8u48: kip twee relatief snel terug in de kippenren bij kip 1 krijgen.
8u50: de 2 eenden dan maar uit hun doos schudden.
8u51: 2 doosbange eenden in een hoek zien wegschieten waar ze aan de andere kant van de draad gezelschap krijgen van 2 doodsbange kippen.
PAUZE: boodschappen, eten, wieden, kasseien uitbreken, enz.
19u50: één manengansje kwijt zijn.
20u: het manengansje terugvinden bij de parelhoenen van de buurman
20u01: nieuwe eenden en kippen nog steeds doodsbang in hun hoekje; eten onaangeroerd.
PAUZE: bbq
7u: twee eenden sidderend in hun hoekje vinden; kippen kwijt zijn.
7u10: kippen terugvinden in een boom
7u11: kippen naar hun kotje proberen krijgen
7u12: twee kippen weg zien vliegen
7u14: één kip kunnen vangen die na de vangst direct terug wegvliegt.
7u15: tweede kip vangen en deze wel in het park terug krijgen. Hopen dat de tweede vanzelf terug komt
PAUZE: kasseien terug leggen, boodschappen, eten, wieden, enz.
21u: tweede kip nog altijd kwijt; eerste kip opnieuw in boom, nieuwe eendjes nog steeds doodsbang
21u05: tweede manengansje opnieuw kwijt zijn
21u10: tweede manengansje opnieuw terugvinden bij de parelhoenen van de buurman
21u30: tweede manengansje terug bij ons.
EINDE VAN HET SPEL:
Verliezers: het gezin onderdeappelboom
Winnaar: de verloren kip
Gebruikte attributen: gebroken graan, oude boterhammen en een schepnet van de aldi.
Geplaatst in Hooiweide/Bloemenweide, tagged eendjes, hooi, manengansjes, vijver, zeis op 02/06/2009 | 5 Commentaar »
Het nadeel van ecologisch geïnspireerde blogs is dat we op een gegeven moment allemaal hetzelfde schrijven: de eerste bloei op het eind van de winter, de eerste zaai voor groenten in maart, en nu het Grote Maaimoment eind mei/begin juni. Ja, op de betere blog kon u al lezen hoe het moet, maar kijk eens hoe wij dat doen:
Met de zeis natuurlijk! Dat was, geloof me, geen makkelijke opdracht, en meneer en mevrouw onderdeappelboom waren beiden dankbaar dat ze elkaar regelmatig konden afwisselen. Het feit dat een zeis bot wordt door hem te gebruiken was een dankbaar excuus om hem regelmatig eens op zijn kant te zetten, bij te slijpen, en steunend op de handgrepen een beetje bij te komen. Bij één van die Bekomt-en-Begint-Opnieuw-momenten stond ik zo’n beetje naar de vijver te turen, en was toch heel even overtuigd dat ik een zonneslag te pakken had: in plaats van 2 eenden, telde ik er plots 3. Even in de ogen wrijven, me ervan gewissen dat het geen weerspiegeling in het water was, en opnieuw kijken: jawel, een derde eend op onze vijver! En wat had die voor ons meegebracht?
Jawel, een hele reeks kuikentjes, volgens mij pas uit het ei gekropen! Nu hadden we af en toe wel eens wilde eenden zien landen op onze vijver, maar aangezien ook wel eens een reiger en een barberie komen aangevlogen, en we blijkbaar onder een trekroute van trekvogels wonen, stonden we daar niet al te lang bij stil. Maar meneer en mevrouw eend hebben blijkbaar meer gedaan dan pootje baden! Hoera natuurlijk! Maar wel grappig: dan denkt een mens zo diep na of kikkers en eenden wel te combineren zijn, dan geeft een mens 50 euro uit aan een koppel manegansjes, en komt er zomaar vanzelf een eend nest maken aan de vijver en brengt die nog eens 12 kuikentjes mee ook! Nu maar hopen dat ze lang blijven zitten! Met de manengansjes zijn ze alvast verbroederd (al wisten die even ook echt niet wat hen overkwam) En weet iemand of het waar is dat eenden terug komen naar hun broedplaats?
Maar terug naar ons werk dan maar: laat op de avond was 800 m² tegen de vlakte gezeisd. Nu nog alles oprapen, al dan niet tot hooi laten drogen, eventueel nog bloemen zaaien, enz. En in september opnieuw van datte? Daar moeten we ons nog even over bezinnen. Want zoals meneer onderdeappelboom in de loop van de namiddag zei: “Zeg, zijn we nu niet een beetje té authentiek bezig?”
Geplaatst in vijver, tagged eendjes, kroos, vijver, zeis op 05/05/2009 | 7 Commentaar »
De vijver, de vijver… Onze plannen waren mooi, maar de praktijk blijkt de fantasie al eens onderuit te halen. Want al had ik de koude februarilucht (of was het al maart?) en vooral de net opduikende brandneteltjes nog zo moedig getrotseerd om 20 mooie oeverplanten te planten, mijn (on)kruid had geheel andere plannen. Waar de aangeplante bloemen nog druk bezig waren met uitbreiden van wortelstelsel en voorbereiden op de groei, stond dat onkruid al helemaal gepakt en gezakt klaar om uit te breiden naar alle beschikbare regionen van de oever. Gevolg: van de totale begroeiing telde ik een kwart netels, een kwart ‘dokkestalen’ (wilde zuring?) en voor de andere helft boterbloemen, fluitekruid en koolzaad. Ons zwarte riet is ondertussen een bruine bodembedekker geworden, en van alle andere planten heeft maar 1 darmera peltata de plaats gehad om uit te groeien tot een bloem.
Nu zijn we best te vinden voor een verwilderd stuk tuin, maar dan áchter de vijver, waar nog wel tussen de 5 en 10 are overblijft voor plaatselijke weidebloemetjes. Binnen de omheining van de vijver moeten echter eendjes komen, en die kunnen niet tegen kniehoge netels (al eten ze gelukkig wel de uitkomende jonge neteltjes op). Bovendien werden de schuin aflopende oevers ook min of meer ingepalmd door al dat woekerend groen, waardoor de vijver al gauw een vijvertjé zou worden. En dan heb ik het nog niet over het water zelf, dat langzaamaan aan het verdwijnen was onder kroos…
Voor dat kroos hadden we eerder al een schepnet gekocht in de gespecialiseerde totaalzaak met aanbiedingen die beginnen op woensdag (en uitverkocht zijn diezelfde woensdag rond 10u). Bijna 10 meter lang bleek dat schepnet toch nog redelijk kort, maar meneer onderdeappelboom heeft uiteindelijk alle kroos toch weggekregen (en we hopen van harte dat we geen kikkerdril of kikkervisjes hebben meegevist, want eigenlijk moet je dat in februari of begin maart al doen).
Voor het onkruid hebben wij: De Zeis. De hoofdletters staan er opzettelijk, want ik kan wel enkele boekdelen vullen over onze liefde voor de zeis en het zeisen. Toen we pas in ons huis woonden, zijn we de tuinravage eens met een bosmaaier te lijf gegaan. Oké, de netels waren weg, tot kort bij de bodem, maar de tijd die we ervoor nodig hadden was gigantisch, het lawaai ontzettend storend en enerverend, en je rug heeft daar ook al geen deugd van. Nee, geef ons maar een zeis. Ik kan hem nog niet zo vlot slijpen, en ik doe het nog niet zo efficiënt als meneer onderdeappelboom, maar beiden hebben we na enig zoeken nu toch de techniek beet waardoor wij op zomeravonden kunnen zeggen: ‘Weet je wat ik nu graag zou doen? Een uurtje gaan zeisen!’. Pure ontspanning! ‘t Was wel een beetje omslachtig om het gele lis te vermijden en op die schuine wanden doe je niet altijd wat je wil, maar als je weet dat er letterlijk metershoog onkruid stond, dan zie je toch resultaat:
Vanaf nu is het wachten op onze manegansjes. Ergens in Vladslo lopen een klein maneganskuiken-jongetje en maneganskuiken-meisje rond die voor ons zijn gereserveerd, maar we moeten nog even wachten tot ze groot genoeg zijn om bij hun ouders weg te kunnen. Binnen een week of twee zullen we ze wellicht mogen verwelkomen, en we moeten er dus eens namen voor zien te vinden. Onze nichtjes stelden Oscar en Pascalleke voor, maar dat pascalleke vinden we toch niet zo best. Eerder hadden we al een Rosa de Gans, dus die naam komt niet meer in aanmerking. En we krijgen ook regelmatig bezoek van Henri de Barberie (met dank aan mijn mama voor de klinkende naam), dus dat kan ook niet meer. Alle andere suggesties zijn welkom!
