Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for november, 2012

Bestaat er een woord voor ‘druk’ dat minder belachelijk klinkt dan ‘druk’? En beter is dan hyperdruk? Ook al geen ‘overdruk’, want dat is een soort kopie, in uitgeverstermen toch, waar ze kopie eigenlijk ook niet kopie noemen maar kopij. Maar nu gaat het begot weeral over mijn werk 😦

Terugkomend op de tuin: we gingen eigenlijk een nieuwe voederplank maken. We, dat is dan meneer en oudste zoon onderdeappelboom, aangezien de eerdere pogingen van mevrouw onderdeappelboom nu niet meteen onder de noemer ‘succes’ vielen. Ik zou me er dus niet meer mee moeien. Maar door een spijtig vertrek van grootmoeder onderdeappelboom naar het rusthuis, kwam haar voederplank, eerder gemaakt door de papa van mevrouw onderdeappelboom, naar de tuin onderdeappelboom, ter ere van de oudste zoon onderdeappelboom, die nogal een heel speciaal boontje voor zijn opa heeft. En jawel, ik kan nog veel moeizamere lange zinnen bedenken!

De voederplank dus, waarvan ik daarnet gewoon ‘hop’ een foto nam, die misschien zelfs nog mislukter zou kunnen zijn, als ik echt mijn best had gedaan :-)Vier mezenbolletjes verdwenen spoorloos, vooraleer ik facebookgewijs door vriendelijke lezers op de eksters gewezen werd. Die zag ik daarna nogmaals een volledige bol wegroven. Daarop maakte ik de bolletjes met een elastiekje vast, die een uur later al losgepikt werden door de eksters. Nu rijg ik eerst een koord door de bolletjes en bind die vervolgens vast rond de voederplank. Oudste zoon onderdeappelboom, die zo graag zijn echte hamer en zaag eens wil gebruiken, gaat nu een kerststalletje maken in plaats van een voederplank, want al zijn tractoren en boerderijdieren passen niet in standaard-kerststalletjes…

Verder amuseren we ons nog altijd buiten. Toen ik zaterdag thuis kwam van mijn werk (hup, daar is het al weer), moest ik van de kinderen plat op mijn buik in het gras gaan liggen. Toen kreeg ik maar liefst vier grote herbruikbare tassen èn een volledige big-bag bladeren over mijn heen, die ze die morgen met meneer onderdeappelboom hadden samen geharkt.

Van zodra ik recht gekrabbeld was, kreeg ik al opnieuw een lading over me heen.

Dus zijn we maar gewoon een uur lang collectief onnozel blijven doen met al dat bladplezier.

En toen kwam een storm die het hele zootje netjes tot onder de haag en bomen blies. Fantastisch toch; waarom zou een mens in godsnaam bladeren harken, behalve om er mee te spelen?

Advertenties

Read Full Post »

Opwarmkost.

Weet u nog, dat ik het eens over eten had? Daar werden toen enkele mensen boos van. Ik zal het daar dus niet meer over hebben.

In plaats daarvan gaat het over eten…

Maar dan wel over een soort van oplossing.

Toen ik enige tijd geleden weer eens een overladen bord met een halve bloemkool, twee seitanburgers, een hoop pasta en een streep ketchup voor mijn eigen neus schotelde, begon het me te dagen: wij maken eten. Maar wij maken geen gerechten meer. Met uitzondering van spaghettisaus zijn bijna al onze dagelijkse schotels verworden tot een drieslagstelsel van misschien niet slechte, maar wel heel fantasieloos bereide en vooral afzonderlijke gerechten. Waar was de tijd dat we nog uitgebreid kokerelden? Waar was de tijd tout court eigenlijk naar toe?

En aldus schrapten meneer en mevrouw onderdeappelboom de eeuwige voortgang van kleine verbouwingsklussen. U kent dat wel: de plintjes in dat hoekje moeten nog recht worden gezet, die ene deur heeft nog geen tweede laag verf gekregen, en die gordijnen die ik zou maken zijn nog altijd maar half af. Geen probleem meer voor ons: we negeerden de to-do-list, kochten ons wat bladerdeeg, room, pijnboompitten, fetakaas  e.a. en dwongen onszelf om minstens één van bovenstaande, niet-noodzakelijke ingrediënten bij elke weekendmaaltijd te gebruiken. Als vanzelf brachten we een hele ochtend gezellig kokerellend met de kinderen in de keuken door, verschenen er plots side-salads bij elke maaltijd, en deden quiches en wokschotels terug hun intrede. En jawel, ook de weegschaal geniet mee. Hoera.

Maar dan komt nu het probleem: de weekdagen geven heel wat minder mogelijkheden tot dat uitgebreid eten maken. Dan vallen we terug op bloemkool-worst of gebakken-champignon-groenteburger. Tenzij we potjes overschot in de diepvries vinden en die kunnen opwarmen. Dus maakte ik een extra portie linguine-curryroomsaus-prei-kip-pijnboompitten. En een voorraad stoovlees. Macaroni-hesp-kaas of koninginnehapje zouden ook tot de mogelijkheden behoren. Maar u merkt het wellicht al: om één of andere reden lijken vooral de vleesgerechten makkelijke opwarmkost te zijn. En dat terwijl we al gematigde vleeseters waren en dat nog wat meer gematigd willen zijn. Mevrouw onderdeappelboom was al eens een dikke 10 jaar vegetariër, en zo langzaamaan bekruipt haar opnieuw de zin om toch een dag of vier per week vegetarisch te koken. Om de redenen van toen. Maar ook omdat vegetarisch koken je dwingt om creatief te zijn met de groenten die je kent. En omdat het boek ‘Goed Eten’ wel wat fijne teksten bevat en op een vriendelijke wijze ook bij biologische teelt enkele vraagtekens durft zetten. En het recept voor witloof-tarte-tatin uit dat boek, waar ik pompoen aan toevoegde, was heerlijk, ook voor de niet-echt-witloof-minnende-kindjesondereappelboom.

Opwarmkost, met niet te veel vlees, en wie-weet zelfs vegetarisch dus. En laat ik ook daar een verschrikkelijk ambetant wicht zijn, want ik was bijvoorbeeld al nooit het type vegetariër dat het normaal vindt dat het sap van de rode biet tot bij de gekookte aardappelen loopt waar bovenop nog een schep couscous met rozijnen is toegevoegd om aan voldoende voedingswaarde te komen. Ik vind ook niet dat je moet aanvaarden dat linzen er wansmakelijk uitzien omdat ze nu eenmaal wel smakelijk zijn. En ik herken met geen mogelijkheid lasagna in deze schotel. Een moeilijk mens dus, in alle opzichten.

Maar u, wat haalt u graag uit uw diepvries? Wat is uw ideale opwarmkost?

Read Full Post »

Tuinkabouter

Zorgt dagelijks voor de kipjes.

Weet waar het tuingereedschap staat.

Gaat zelfstandig voer voor de eenden halen.

Weet alle paddenstoelen staan. (uiteraard)

Neemt wel regelmatig een plukpauze.

Te koop voor vijf euro in de Kringwinkel.

Of de outfit dan toch.

En nu ook niet meer, want ik was u voor. 🙂

Read Full Post »