Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘aardappelen’

Belofte maakt schuld

Ik beloofde plechtig om weer gewoon te komen zeuren over de moestuin, en ik doe dat meteen met een veeg uit de pan naar een gemeen klein beestje (behoorde jij niet weg te lopen van die trilstaaf in de grond?!?!) en een afschrikwekkend maar krachtig beeld van onze aardappeloogst:

En dit zijn dan nog herkenbare aardappelen. De kleine onderdeappelboompjes visten ook gewoon lege schillen op uit de grond! Laag, zéér laag!

Maar we moeten eerlijk zijn: eigenlijk was maar 10% van de oogst aangevreten. De rest zag er voorbeeldig uit. Niet zo talrijk, dat niet, maar wel voor het eerst echt grote patatten, sommige zelfs groot genoeg om met ons 4 van te eten.

En voor de rest begint de halfslachtig onderhouden moestuin ook eindelijk oogst op te leveren. Zowel de gele als de baby-wortels zijn stuk voor stuk mooie exemplaren geworden, de radijzen komen plots allemaal uit, heel wat erwten en peultjes gingen al in het vriesvak, en bij de courgetten is het bos al weer niet door de bomen te zien. Overigens, in de voor veel moestuinierders bekende reeks ‘creatief-met-courgette’ vonden wij en de peter van het kleine appeltje dit een heel lekker en simpel receptje (waarbij we voor de gelegenheid de kip door quorn vervangen hebben).

Maar omdat ik dus beloofde te zeuren: onze tomaten zijn nog steeds geen succesverhaal. Nu heb ik al het hele repertoire van The Dannan, Tara, Mary Black en Enya ‘geharpt’ op het snarenspel van de touwen waarmee de tomaten opgebonden zijn, en nog altijd is het aantal – al dan niet rijpende – tomaten erg miniem. En over rijpen gesproken: moet je misschien dagelijks op je blote knieën de stenen trap van de schuur opklimmen en hen aldus smeken om te rijpen alvorens er eens eentje rood gaat willen worden?

Advertenties

Read Full Post »

Moeswoestijn

’t Is tegenwoordig een harde dobber, die moestuin. En dan vooral in de letterlijke zin van het woord. Ik zou niet weten hoe ik uit die keiharde aardkorst een wortel zou moeten krijgen en ik weet al helemaal niet hoe ik mijn nieuwe rozenboogje IN de grond zou moeten krijgen. De radijzen worden niet dik,venkel en rode biet komen niet uit, en toen een collega hoorde hoe mijn bonen eraan toe waren, merkte hij op: “Dus als ik je goed begrijp, heb je ze eigenlijk gewoon begraven… Staat er al een kruisje bij?”

Maar zo zijn we niet! Wij geloven in de Eeuwige Kiemkracht der Zaadheid en Ooit zullen ze kiemen, die bonenzaden! En Optimism is a Moral Duty! Dus die ene bui die ze morgen verwachten zal zeker boven onze tuin komen sproeien! En we hebben zelfs geen buien nodig, want kijk eens hoe schoon mijn désiréekes al bloeien!

En als je houdt van binnenpiepen in andermans huis, kijk dan ook maar eens via een kiertje onze schuur binnen:

2 à 3 keer per week krijgen ze een kleine 3 gieters in hun gietschaaltje. Dat is dus telkens zo’n 20 liter water voor ongeveer 30 tomatenplanten. Zo’n groot verbruik is dat ook weer niet, waardoor er in de regenput gelukkig genoeg overblijft voor mijn terraspotten en de wasmachine. En de talrijke knoppen en occasionele eerste bloemen beloven een geslaagde oogst!

Dus je ziet, zelfs in een woestijn raak je nog aan patatten en tomatten. Als dat geen smakelijke zomer zal zijn!

Read Full Post »

Onder het motto ‘een beetje boer klaagt dat hij teveel heeft’ stelde ik des avonds laat een bakje groenten voor de ouders samen:

PICT0717

“Jamaar, kan je dat wel  missen?” vroeg de mama.

“Missen?” zei ik. “We kunnen het niet meer meester!”

“Maar dat zijn toch nog maar de eerste patatten?” hield mama vol.

“Ja, maar heb je gezien hoeveel er nog staan? We kunnen ons ziek eten in patatten.”

“En die radijzen dan?”

“Gho, mama, radijzen, als er iets is dat ik ondertussen beu ben zijn het radijzen”

“En die sla?”

“Ze schiet op! Veel te veel gezaaid, je weet toch hoe dat gaat”.

“Toch,” zei de mama bedenkelijk. “En die peultjes?”

“Mama, als ik nog één keer peultjes moet eten word ik ziek”, zei ik ferm. “Verlos mij er asjeblief van!”

En ’t was natuurlijk allemaal niet waar. Maar geef toe, ik klonk toch wel zoals ‘nen echte’ hé? 🙂

Verder moestuinnieuws:

De bonen hebben bonenluis denk ik. En de wortels zijn nog maar 4 cm lang en de rode bietjes maar zo groot als een pingpongballetje. All’s well that ends well, maar zo tussenin had ik ook wel wat merry times willen beleven. Ligt het nu aan mij of is het bij iedereen zo dat je twee seizoenen lang ploetert om eigenlijk maar in het najaar te kunnen oogsten?  Het is allemaal heel lekker natuurlijk, maar ’t bleef voorlopig bij peultjes, radijzen en soorten sla, en  het lijkt erop dat de rest van de oogst maar voor augustus is. Maar nu ben ik natuurlijk een gigantische zeurpiet, en zeurpieterij staat op straffe van bladluizen, koolvliegen en ander gespuis.

Gelukkig zijn er ook patatten, en die leveren smakelijke prentjes op:

PICT0721

De reukerwten vertonen ook eindelijk de eerste tekenen van bloei (de cosmos laat het nog altijd afweten, dus naast de afrikaantjes is dit de enige bloei in de moestuin, voorlopig):

PICT0725

En wat zat daar onderaan? Een beestje! Braaf poserend voor een enigszins scherpe foto. Geen libel denk ik. De andere opties zijn misschien azuurjuffer of een verheldering brengend eigenwijs antwoord…

PICT0727

Read Full Post »

pict0297Genoten van heerlijke dagen vol eitjes rapen, wijntjes drinken en kroketjes knabbelen, om dan uiteindelijk lichtjes overeten thuis te belanden, uit het raam te staren en serieus te schrikken: wat is alles onvoorstelbaar gegroeid! En dan ook werkelijk ALLES: groenten bijvoorbeeld, dat gelukkig wel, maar daar tussen ook gras, distels, netels, paardebloemen, iets wat ik niet ken maar zich angstwekkend vlijtig vertakt heeft in de bodem, rode klaver èn zelfs zevenblad! Tussen míjn groenten! Dat is durven, vind ik persoonlijk. En omdat het toch nog mooi weer is heb ik dan maar een beetje gewied en een database van de kiemende moestuin gemaakt.

pict0339– Zijn op 2 dagen tijd gegroeid van onzichtbaar naar reuzachtig: de tuinbonen. pict0336

– Vertonen eindelijk echte blaadjes (behalve de kiemblaadjes): spinazie (ergens rechtsboven op de foto van sla en radijzen)

– Worden langzaamaan kropjes: de sla (behalve de rucola, die uiteraard niet echt een krop mag worden :-))

-vertonen vrucht: de radijzen

– begint ook herkenbaar te worden: het aardappelloof pict0334

pict0343Behalve deze  stand van zaken ook schrikken geblazen bij de Afrikaantjes: terwijl ik die zet om allerlei onheil van de groenten af te wenden, is er een ander beest dat ze allemaal opgepeuzeld heeft; iemand een idee welk dier dat doet?

In elk geval wordt het hoog tijd om naar wat mulch uit te kijken, want ik kan het onkruid nu al niet meer de baas…

Ter voorbereiding van hoogzomer en winter zijn ook rode kool, spruiten, komkommer en maïs in de zaaiafdeling beland. En tot slot nog goed nieuws op tomatenvlak: zoals ik elders al schreef, dacht ik dat ik 12 zaadjes in 4 potjes had gezaaid, in de hoop toch minstens één plantje te hebben. Daar zijn echter 15 plantjes uitgekomen, die ik gisteren elk een eigen potje heb gegeven. Nu duimen dat ze het volhouden!

(PS Ik denk dat mijn lay-out nu nergens op lijkt, maar ik heb veel te veel gegeten om mij daar nog mee bezig te houden :-))

Read Full Post »