Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘bomen’

Vandaag was ik bij uitzondering thuis op woensdag; bracht de oudsten naar school, en maakte vervolgens van mijn hart een steen waardoor ik in staat was de jongste naar de onthaalmoeder te brengen (dat hoort niet, als je thuis bent, en in zekere zin maakt het ook niet gelukkig zoiets te doen). Daardoor kon ik echter wel gaan lopen deze ochtend. Als bij wonder ben ik er in geslaagd de voorbije weken telkens bij daglicht te gaan lopen, waardoor ik in het bos (stadspark) kan lopen en die ellendige piste met die ellendige korte afmeting (670 meter) en die ellendig vele toertjes kon vermijden. Zoals ik de passie voor 20 lengtes zwemmen ontbeer, zo ontbeer ik ook absoluut het plezier van pistelopen. Gisterenavond zou ik me er voor het eerst aan wagen, en bleek de verlichting kapot. In het donker op een soms gladde Finse piste is mij te risicovol, waardoor ik dus deze ochtend mijn herkansing nam.Het was zalig herfstweer. Geen wind, veel warme zon, prachtige herfstkleuren, in het park zowaar twee keer een eekhoorn en talloze vogels gezien.  Bij thuiskomst brak de zon net door het steeds freler wordende bladerdek, en nam ik (snelsnel, voor ik op sintjacht zou gaan) enkele foto’s met de idee deze avond te bloggen over de 14 bomen die afgelopen weekend werden geplant, hoe het kwam dat ik er zelf geen enkele plantte, en hoe de  tanende tuinliefde eindelijk weer wat veld wint. Maar kijk, de foto’s dus, van een soortement voortuintje wegens twee bomen aangeplant:

DSC_0583Van de aangeplante cornus kousa en de verplaatste magnolia kobus…
DSC_0575En van de tuin tout-court, waar het een af- en aanvliegen is van vogels, en waar we in het luchtgat rechtsboven nog een kornoelje en een lijsterbes plantten.

DSC_0580Enfin, foto’s van de tuin dus, waar ik dan vanavond vanalles zou over vertellen. En in de namiddag zou ik dan nog foto’s nemen van de nieuwe fruitbomen, want de ochtend was zo zonnig dat het wel lente leek.

In Gent (op sint-jacht) hing er al een heel ander wolkendek. En deze namiddag voelde ik tot in de toppen van mijn tenen dat er sneeuw op komst was, ondanks het feit dat regen normaal veeleer een kleine stijging van de temperaturen inluidt. Menige lachbui was mijn deel. Maar geen enkel voorvoelen kon mij waarschuwen voor wat ik daarnet zag bij het naar buiten kijken.

DSC_0586

DSC_0587Ik vermoed dat het er bij jullie ondertussen ook zo uit ziet? (zonder de slechte effecten van flits en spot dan uiteraard). Ik ga zelf nog eens checken aan het raam. Ik kan het maar niet geloven.

Read Full Post »

Lievelingsboom

Bij de vele tuinwerken die we dit voorjaar plannen, hoort ook de aanplant van één of twee bomen op het gazon. Tijdens mijn studiebezoekje aan de Eigenwijze Tuin vrijdag was ik nog maar eens jaloers op die warme gezelligheid die daar in de tuin heerst (ook al probeerde de Eigenwijze Tuinier dat allemaal bescheiden te relativeren; het is hem niet gelukt). Eén van de dingen die bijdraagt tot die gezelligheid is de aanwezigheid van bomen op het gazon; in tegenstelling tot de redelijk kale grasvlakte die wij hebben. Nu zei ik eerder al dat bomen bij ons een moeilijk gegeven zijn door de hellingsgraad van onze tuin. Waar je in een vlakke tuin netjes langs de stam onder de kruin door kijkt, kijk je bij ons al snel recht op de kruin en wordt het vergezicht een dichtgezicht.

En toch… we gaan het proberen. Een boom vlakbij het terras, voor meer gezelligheid op het gazon. De vraag is alleen: dewelke? Misschien eens geen fruitboom, maar een mooi bloeiende prunus? Toch maar die Magnolia Kobus, ook al is die uitheems? Moeten we gaan voor mooie herfstverkleuring van de esdoorn? Het lichtspel van een moeraseik? De mooie vorm van een notelaar? De bijzonder schors van de Japanse sierkers? Mag schoonheid primeren op de hang naar inheemse planten (als ze niet overheersend zijn)? En is zo’n voorjaarsbloeier dan niet saai voor de rest van het jaar als hij uitgebloeid is?

We raken er maar niet aan uit. En dus vraag ik het maar eens aan u, alwetende lezer. Wat is uw lievelingsboom? En waarom precies?

 

Read Full Post »

Klaar!

Ze zijn geplant.

Behalve die ene appelboom dan, die je daar vooraan nog ziet liggen, maar daar was meneer onderdeappelboom nog mee bezig toen ik persé een foto wou nemen wegens schoon ochtendlicht en al (dat als sneeuw (lees: sluierwolken) voor de zon verdween van zodra ik ter plaatse was…)

Als bij toeval liepen we op zaterdag nog de tuinman tegen het lijf die ons eerder al hielp met gras zaaien. Hij stelde voor nog snel even te komen frezen vooraleer we op zondag zouden planten (en hij liet met veel plezier het riet staan met een mooie uiteenzetting over holenbroeders en heel wat rologen toen hij het over te propere tuinen met te propere mensen had). Met als gevolg dat we nu een braak stukje land hebben waar we alle kanten mee uit kunnen.

Rechts van het riet zullen we gras zaaien. Daar komt een speelveldje voor de kinderen (de enige vlakke plaats in de tuin). Maar links, tussen de fruitbomen? Een bloemenweide misschien? Dat zeist in elk geval al makkelijker dan een grasveld. Ach, we hebben nog tot het voorjaar om na te denken…

Read Full Post »

Actie: plant een bos

Het regent de laatste tijd groene initiatieven in mijn mailbox. En daar maken we graag reclame voor natuurlijk. En omdat je net  een kerstboom hebt laten kappen bij IKEA, mag je je geweten dit keer sussen door het aanplanten van bomen. Weliswaar in Vlaams-Brabant, maar sinds ze daar een half woud in vieren hebben gekapt om vervolgens vanuit de file naar het vervlogen bos te kunnen staren, kunnen ze daar wel wat bos-compensatie gebruiken (grapjeuh).

Waar het op neerkomt: ene mevrouw uit Vlaams-Brabant heeft een vzw opgericht, en die vzw heeft een lap grond aangekocht die ze als inheems loofbos willen aanplanten.  Met een leuk grondplan kan je zelf een stukje grond kiezen, en vervolgens de bomen die er op moeten komen helpen planten. De fruitbomen zijn duur, maar je kiest zelf welk stuk je beplant, natuurlijk. Goedkoper zijn de essen en bosranden, en je kan er een bordje met een eigen tekstje laten bijzetten. En om het nog beter te maken, zou het bos in de toekomst opengesteld worden als speelbos.  Wie meer wil weten: hier. Schoon initiatief.

PS Het stinkt hier nog altijd. Naar heermoesgier….

Read Full Post »

Of het de autorit compenseert, betwijfel ik een beetje. Maar toch: mooi initiatiefje bij de meubelgigant met de houtloze meubelen:  klikt hier.

En nog wat meer tips bij de vrienden van VELT (ahja, ik ben dan toch maar lid geworden. Uiteindelijk.)

Zelf eentje kweken en terug in de tuin planten na Kerst is natuurlijk nog beter, maar dat houdt het boompje helaas geen jaren vol.

Read Full Post »

Ik vermoed dat ik deze stukjes ooit allemaal zal herschrijven, vanuit grote ontevredenheid en zeer terechte schaamte, maar vooralsnog houd ik me aan mijn belofte en speen ik uw weekend even met een overzichtje van de mogelijkheden van schaduwtuinen.

Ik moet al onmiddellijk voorbehoud maken bij het woord ‘schaduw’, want een schaduwrijke plaats onder de bomen is heel wat anders dan de schaduw die door de gevel van een huis wordt geworpen.  En een gebrek aan zon, door bijvoorbeeld een noordzijde, is ook weer niet hetzelfde als schaduw. Maar we mogen ons alweer verlekkeren in de fenomenale fratsen van de natuur: er is altijd wel iets dat graag op elk van deze plaatsen groeit.

1. De noordzijde:

Daar is één prachtige oplossing voor, en die heet Clematis Montana: verrukkelijk mooi, snel groeiend, en zo inheems als maar zijn kan. Stap dus nu op uw fiets, en ga er één kopen; de aanplant van clematis montana verspreiden is een roeping! (en dat hij soms zo sullig barbieroze kan zijn, is iets waar een deel van het jongere publiek dan weer mee gewonnen is).  Heel wat viburnums verdragen ook wel de koude van een noordzijde, maar van bijvoorbeeld de inheemse viburnum opulus zijn de bessen al giftig; oppassen geblazen dus.  Het is niet voor niets dat je bij veel mensen enkel hortensia’s (van de familie hydrengea) aan de noordzijde van het huis ziet, maar dat is niet inheems natuurlijk. In het algemeen lijken struiken toch beter bestand tegen een noordzijde dan bloemen. Experimenteer misschien met cornus.

2. De schaduwtuin

Schaduw door huizen en muren vraagt net iets minder standvastigheid van de bloemen dan de vaakt teisterende wind aan de noordzijde. Helleborus, longkruid, kardinaalsmuts en lievevrouwebedstro zijn bereid u te dienen op een schaduwrijk stuk, maar tal van anderen staan klaar om hen te vervangen als je daar niet van houdt.

3. De bosrand

De schaduw van een bos is een geheel andere dan die van een huis of muur. Enerzijds houdt de lucht tussen bomen de vochtigheid langer vast, anderzijds halen bomen heel wat vocht uit de grond, waardoor (bijvoorbeeld) zelfs mijn braambes het moeilijk heeft omdat hij iets te veel tussen en iets te weinig aan de rand van de bomen staat.

Bij ons thuis wordt het schaduwrijke, bossige stukje gevormd door de driehoek van esdoorn, linde en eik (en de populieren en wilgen daar achter). Het is tot nog toe het meest geslaagde stukje, onder meer omdat we in alle seizoenen bloei beginnen te hebben.

vroegste lente

De bloei begint in de vroegste lente met de sneeuwklokjes, al vlug gevolgd door de Griekse sneeuwklokjes en de lenteklokjes. Bolgewassen kunnen het gebrek aan vocht in de ondergrond goed verdragen. Sneeuwklokjes moet je bovendien ver van het huis planten, zoals mijn tante-tuindame mij zei.  Als je ze te dicht bij het huis plant, kijk je alleen vanuit het raam of ze al groeien. Als ze ver genoeg staan, dan dwingen ze je ook in de winter het huis uit te gaan en een wandelingetje in de tuin te doen.

narcissen

Daarna bloeien de narcissen. Die stonden er al toen we het huis kochten. Eerst bloeien de lichtgele, later de meer donkergele. Elk jaar breiden ze weer uit (dat konden we toen van het gras nog niet zeggen…)

boshyacinth

Daarna volgen diverse tinten van boshyacinth, ook al aanwezig in de tuin of vanzelf gekomen…

vergeet-me-niet

en bos-vergeet-me-nietje, waarvoor ik enigszins tegen mijn zin de uitgebloeide narcissen kortwiek, maar anders zie je het niet staan.

digitalis

Dankzij het opmerkzame oog van mijn zus weet ik nu dat bovenstaande bladeren erop wijzen dat ook vingerhoedskruid vanzelf zijn weg naar mijn lievelingsplekje heeft gevonden en ik hoop dat dat heel erg zijn ding zal doen zodat er volgend jaar een heleboel staan. Van mijn mama kreeg ik daslook (het zou beter ‘da’ sloop’ heten, want het sluipt de hele tuin rond om zich aldaar te vermenigvuldigen) dat hopelijk volgend jaar rond deze tijd ook zal bloeien, en met de sneeuwklokjes is vermoedelijk ook epimedium meegekomen. Er bloeien nu in elk geval zeer etherische, zachtgele elfenbloempjes onder de bomen. Sommige soorten epimedium zijn inheems in bepaalde streken van Europa, maar of dat van deze soort het geval is weet ik niet. Uittrekken zal ik het in elk geval toch niet, want het is een bodembedekkertje en gaat hopelijk het veel te ijverige zevenblad een beetje afremmen.

Het enige probleem is nu de zomer. Daar heb ik nog geen bloei.  Daarom heb ik dit voorjaar aan de uiterste rand astrantia of zeeuws knoopje bijgeplant, inheems, en met een zekere drang tot verwildering (hoera). Ook duizendblad heeft er een plaatsje gekregen en wie weet wat er nog ooit bij komt. En ja, dit is natuurlijk al veel meer ecologisch ipv half-ecologisch. Ondanks mijn bekeringsdrift kruipt het bloed dus waar het niet gaan kan 🙂

Nog meer onprofessionele informatie over de ecologische siertuin:

Deel 1: Diep nadenken

Deel 2: De binnentuin

Deel 3: Borders

Deel 5: Siergrassen

Read Full Post »