Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘cornus’

Vandaag was ik bij uitzondering thuis op woensdag; bracht de oudsten naar school, en maakte vervolgens van mijn hart een steen waardoor ik in staat was de jongste naar de onthaalmoeder te brengen (dat hoort niet, als je thuis bent, en in zekere zin maakt het ook niet gelukkig zoiets te doen). Daardoor kon ik echter wel gaan lopen deze ochtend. Als bij wonder ben ik er in geslaagd de voorbije weken telkens bij daglicht te gaan lopen, waardoor ik in het bos (stadspark) kan lopen en die ellendige piste met die ellendige korte afmeting (670 meter) en die ellendig vele toertjes kon vermijden. Zoals ik de passie voor 20 lengtes zwemmen ontbeer, zo ontbeer ik ook absoluut het plezier van pistelopen. Gisterenavond zou ik me er voor het eerst aan wagen, en bleek de verlichting kapot. In het donker op een soms gladde Finse piste is mij te risicovol, waardoor ik dus deze ochtend mijn herkansing nam.Het was zalig herfstweer. Geen wind, veel warme zon, prachtige herfstkleuren, in het park zowaar twee keer een eekhoorn en talloze vogels gezien.  Bij thuiskomst brak de zon net door het steeds freler wordende bladerdek, en nam ik (snelsnel, voor ik op sintjacht zou gaan) enkele foto’s met de idee deze avond te bloggen over de 14 bomen die afgelopen weekend werden geplant, hoe het kwam dat ik er zelf geen enkele plantte, en hoe de  tanende tuinliefde eindelijk weer wat veld wint. Maar kijk, de foto’s dus, van een soortement voortuintje wegens twee bomen aangeplant:

DSC_0583Van de aangeplante cornus kousa en de verplaatste magnolia kobus…
DSC_0575En van de tuin tout-court, waar het een af- en aanvliegen is van vogels, en waar we in het luchtgat rechtsboven nog een kornoelje en een lijsterbes plantten.

DSC_0580Enfin, foto’s van de tuin dus, waar ik dan vanavond vanalles zou over vertellen. En in de namiddag zou ik dan nog foto’s nemen van de nieuwe fruitbomen, want de ochtend was zo zonnig dat het wel lente leek.

In Gent (op sint-jacht) hing er al een heel ander wolkendek. En deze namiddag voelde ik tot in de toppen van mijn tenen dat er sneeuw op komst was, ondanks het feit dat regen normaal veeleer een kleine stijging van de temperaturen inluidt. Menige lachbui was mijn deel. Maar geen enkel voorvoelen kon mij waarschuwen voor wat ik daarnet zag bij het naar buiten kijken.

DSC_0586

DSC_0587Ik vermoed dat het er bij jullie ondertussen ook zo uit ziet? (zonder de slechte effecten van flits en spot dan uiteraard). Ik ga zelf nog eens checken aan het raam. Ik kan het maar niet geloven.

Read Full Post »

U wilt natuurlijk weten wie nu de groentezaden in ontvangst mag nemen, maar de jury had het te druk om daar over na te denken. Ik moest bijvoorbeeld dringend eens in de cornus alba schieten.

Deze was uitgewoekerd tot een twintig-armige tentakel die met een grijns de nabijgelegen meidoorn en het krenteboompje verstikte. De regel zegt wel dat je de plant best in het voorjaar snoeit voor een extra mooie kleur van de takken, maar het is nu niet dat die bij najaarssnoei plots blauw worden ofzo. Het voordeel is bovendien dat je die najaarstakken gewoon in de grond kunt steken. Met een beetje geluk (en water) pakken ze mooi aan en heb je cornus-kloontjes. Zo heb ik er toch al enkele kunnen vermeerderen.

De jury had ook geen tijd om te jureren omwille van de ligustrumhaag. Die is bijna aan zijn derde jaar bezig, en voor het eerst snoeide ik de haag niet alleen in het voorjaar, maar ook in het najaar. Zo’n ligustrumhaag is een snelle groeier die dat wel kan hebben. Sommigen snoeien ze zelfs drie keer per jaar.

Eigenlijk zou de jury ook geen tijd mogen hebben om te jureren omwille van het lange gras, waar ik blijkbaar ooit eens ben beginnen hooien, maar dat nu verworden is tot een samengeplakte pluk jutte. Werk aan de winkel voor komend weekend dus.

De borders dan, jawel, die ben ik ook aan het vergroten. Op dit ogenblik voornamelijk door het verplaatsen van planten, maar één dezer komt ook daar nog wat nieuws bij.

’s Avonds dan, is er evenmin tijd. Ik moet bijvoorbeeld genieten van het beetje herfstzon dat we krijgen.

En als ik ook dat weer gedaan heb, moet ik de jongste zoon gaan zoeken. Die kan zich uitermate effectief verstoppen…

Read Full Post »

Oei, wa’s da?

Toch geen perevuur zeker?

De verbrande look lijkt erop te wijzen, de gaatjes hopelijk niet?

Read Full Post »