Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘gedichtendag’

Ik zag hoe vandaag zestig jonge boompjes in onze straat werden aangeplant.
Zestig boompjes! Terwijl er toch al vijftig stonden…

We wonen in een lange straat. Dat wel. Maar toch: vijftig boompjes, en nog eens zestig erbij! Allemaal rode meidoornbomen en gelderse roos, geloof ik. Honderdentien in totaal…

We wonen in een laan nu! En dat voelt bijna als een gedichtje…

Read Full Post »

Gedichtendag

Droom

Er lagen schapen onder de treures

hun wol hing in de bramen het gras

bezaaid met keutels en dotten veel

te zwarte schaduw.

De zomer was te fel

te aangedikt om waar te zijn.

Er stonden sequoia’s

op het achtererf met keizerrijken

in hun naalden; een neolithische overdaad

van gevallen aarden schalen

en overal wol in de goot op

de pannen in de hoeken

binnen achter weggeblazen

vensterglas. Op de overloop

dekens matrassen

stro, en daarop Moeder

in haar oude schort

maar veel te mager.

Ze zag me niet ze mummelde

ik verstond haar

niet. Ze schikte

takken om haar heupen en had

in tijden  haar lokken niet geborsteld.

Ik hoorde haar jongen krijsen

ze hadden honger.

 

Erwin Mortier, Uit één vinger valt men niet. Gedichten bij foto’s van Lieve Blanquaert. De Bezige Bij.

Read Full Post »

Poëzie in de tuin

Wapperende vinger naar mijn lezertjes: 3 keer al plaatste ik poëzie online, en 3 keer al negeerden jullie dat compleet. Terwijl, het is wel poëzie hé, de edele kunst van het dichten. Maar je hebt geluk: speciaal omdat het vandaag gedichtendag is, krijg je een herkansing. Je kunt HIER namelijk een uitzonderlijk mooi gedicht vinden. En HIER eentje van vroeger, maar toch ook wel mooi. En omdat het gedichtje de derde keer wel een beetje verstopt zat onder een kapstok, schrijf ik het hier nog eens voluit, met dank aan Joke Van Leeuwen:

Alle wriemeldiertjes

alle wiebeldiertjes

alle kruip- en kriebeldiertjes

zitten verstopt in het hoge gras.


Ik zou maar op mijn tenen lopen

als ik jou was.

Read Full Post »