Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘haag’

In het voorjaar plantte ik een haag van inheemse ligustrum.  Over hagen zijn de meningen nogal verdeeld, en gelukkig mag iedereen gewoon planten wat hij wil. Nu ik onze overgebleven haagbeukplantjes zie staan, compleet verschrompeld en bruin, ben ik nog blijer met onze keuze voor ligustrum, want die blijkt veel wintergroener dan ik had verwacht. Zeker van ver zie je de – toch nog zeer jonge- haag ondertussen al echt staan, zelfs na onze gure decembermaand.

(niet op die blauwe bak letten die ooit nog terug in de garage moet raken…)

Ook van dichtbij valt het aantal blaadjes best wel mee.

En de besjes blijken bijzonder mooi (in de regen):

Alleen in de schaduw van esdoorn en linde wil uiteraard niets groeien. De haag staat er, kreeg blaadjes, en hield vervolgens op met groeien. Gewoon in leven blijven is eigenlijk al een hele prestatie voor die kleine plantjes. Omdat we nog altijd graag afgeschermd willen zijn van onze propere buren, gooide ik daar in het najaar al het digitalis-zaad uit dat ik van de andere (en zoals iedereen in de straat gelukkig veel minder propere) buurvrouw kreeg. En zie nu toch eens:

Dat wordt een leuke privé-zomer dit jaar!

 

Read Full Post »

’t Was dus zonnig weer donderdag. Speciaal voor die eerste lentezon zou iedereen een treurwilg moeten staan hebben, want er is geen andere boom die zo vroeg uitloopt en waarin de zon zo mooi haar klatergoud laat spelen.

En hoewel de sneeuwklokjes nog maar net uitgebloeid zijn, staan de tulpen al te pronken.

En na die 2 vroege foto’s was het tijd om aan de slag te gaan: de haag aanplanten.

Aan de scheiding met de buren hadden we een gemengde haag aangeplant: cornus, hazelaars, hondsroos, meidoorn, enz. Vanalles wat dus. En ver genoeg uit elkaar om groot te kunnen worden.

Maar dat voordeel bleek al snel een nadeel. De gemengde haag zou in de eerste jaren nog niet direct een echte haag worden, en de nood aan een dichtere begroeiing drong zich op.  Na enig beraad, en mede dankzij de commentaren op deze blog, kozen we voor de inheemse liguster. Hij is iets meer bladverliezend dan de alom gebruikte, japanse variant, maar je krijgt in ruil een (in mijn ogen) mooier blad, met een diepere kleur, en bloemen en bessen waar de beestjes rondom méér aan hebben.

Het aanplanten zelf kan je perfect op een lijn doen (touwtje spannen), maar ik vond dat het niet op een paar centimeter steekt, en heb het dus gewoon op het zicht in de lijn gezet. Eén grote, langgerekte put maken en daar dan je plantgoed inzetten is niet handig. Je spit niet alleen meer grond open dan noodzakelijk, maar de wortels van elk haagplantje zijn ook verschillend. Je past je putje dus beter elke keer aan aan de vorm van de wortels; geen enkele plant houdt ervan als zijn wortels in een verkeerde plaats gedwongen worden.

Het gat vul je op met losse aarde. In ons geval moesten de dikste, meest leemachtige kluiten met de handen rul gewreven worden. Wie op zandgrond woont zou teelaarde kunnen toevoegen, maar het is natuurlijk altijd beter om gewoon wat bosgrond uit de buurt te gaan zoeken. Dat is minder ‘geforceerde’ grond, en dus beter voor je planten. In ons geval was de grond al mooi los door het jaarlijks laten liggen van bladeren en grasmaaisel. Dit ‘afval’ wordt afgebroken, en de rijkdom van de afbraak wordt aan je grond teruggegeven. Ik heb met grote ogen staan kijken hoe mooi donker en los de grond geworden was sinds de aanplant van de gemengde haag 2 jaar geleden. Het aantal wormen, pieren, larven, enz. was bij momenten zelfs weerzinwekkend. Maar wel een bewijs van hoezeer de natuurlijke grondafbraak leeft natuurlijk.

Nadat er voldoende losse grond tussen de wortels zit, kan je de oppervlakte aarde er terug op doen en lichtjes aandrukken. Klaar.

Treurige foto, ik weet het. Maar er staan nu eenmaal nog niet veel blaadjes aan.

Aan het begin en einde van de ligustrumhaag zijn een aantal planten van de gemengde haag teruggezet, en de beuk is er blijven tussenstaan. De rest van de planten is verpreid in de tuin terechtgekomen, als beschutting voor ons, voor de groenten, voor de eenden en de schapen. Ik kijk met name uit naar de meidoorn die nu in het eendenpark helemaal zijn eigen ding zal mogen doen en niet meer gesnoeid zal moeten worden. En ik hoop ook dat de takken zonder blaadjes die ik voor hondsroos heb aanzien, effectief hondsroos blijken te zijn. Een beuk nabij een bloemenpark zou er namelijk maar onnozel uitzien. Wordt vervolgd.

Het enige nadeel aan de huidige haag is dat de haagstruikjes veel smaller zijn dan wat er eerder stond. Gevolg: veel blote grond. ik denk dat ik daar dus best nog iets zou planten. En ik overweeg dat bij ecoflora te gaan zoeken. Dit weekend bijvoorbeeld. Maar ik vraag mij af: zullen daar nu nog andere bloggers zijn ook? En zo ja, wanneer?

Read Full Post »

Enige tijd terug plaatste ik een lijstje online, en het wordt stilaan tijd om dat in praktijk te gaan brengen.  Planten op blote wortel plant je namelijk best vóór 15 april, en met het vooruitzicht van een komend regenweekend, en een daaropvolgend even druk bezet paasweekend, heb ik donderdag dan maar een dag verlof gepland om mijn hele resem planten de grond in te kunnen steken. (Zoals anderen ook al schreven: ’t is niet eenvoudig om werkleven en hobbies te combineren) Daarmee gaan dit jaar al 3 dagen verlof op aan tuinwerk, waarvan één goedgekozen in stralend lenteweer, maar ook de andere toch ruimschoots bevrediging brengend want een verlofdag met de handen in de aarde is natuurlijk nooit een echt verloren verlofdag.

Wat staat op mijn programma:

– het uitspitten van 4 bessenstruiken en 6 haagplanten uit de gemengde haag

– het elders herplanten van die 4 bessenstruiken en het aanplanten van 16 andere bessenstruiken

– het elders herplanten van die 6 haagplanten en het aanplanten van 5 andere heesters

– het aanplanten van een bordertje met 7 sierbloemen

– het aanplanten van een grassenstrook met 35 stuks grassen en aanverwante bloemen

– het planten van 50 haagplantjes

Dat alles zou ik willen gedaan hebben tussen 9u ’s morgens en 16u ’s avonds, inclusief naar het tuincentrum rijden, inladen, betalen en terugrijden, inclusief mezelf ’s avonds terug enigszins presentabel maken om de kindjes te gaan ophalen op school en liefst ook inclusief een middagmaal en ergens nog een hap tussendoor . Haalbaar? Dat denk ik wel hé? Het klinkt meer dan het is, volgens mij. En eigenlijk hoop ik zelfs tijd over te hebben om de groentetuin helemaal af te werken. En om de zomerbollen te planten.  Maar da’s misschien te hoog gegrepen.

Hoe dan ook, de plannen liggen klaar, en de goede verstaander ziet al een beetje waar we naar toe gaan:

Read Full Post »

Ik was mijn lijstje kwijt , en moest dus opnieuw beginnen. Het viel al bij al nog mee, dat terugvinden van de juiste namen. En het nieuwe lijstje is ook beter dan het vorige. Niet alleen omdat het nu bestaat, maar ook omdat het hier op mijn blogje, op een stick èn nog eens in een mailtje aan mezelf is bewaard. U mag even mee genieten, en schrikt u vooral ook samen met mij van de prijs.

SPECIFICATIE aantal totaalPRIJS
HAAG
Ligustrum Vulgare Atrovirens 100-125 5 stuks x 10 meter = 50 x 1,2 50 60
STRUIKEN (links en rechts vooraan)
Hamamelis intermedia Barmstedt Gold 060/080 1 18
Prunus Spinoza (sleedoorn) Niet bij De Bock? 1 10
Syringa vulgaris paars zoveel mogelijk aanleunend bij de oude 1 12,5
Euyonymus Europaeus (kardinaalsmuts) wellicht wel bij De Bock? 1 10
Lavatera (niet zo winterhard, eigl. Maar 3-jarig) Barnsley 1 2,5
BESSEN
Josta 3 euro/stuk 2 6
Ribes Nigrum 1 2,5
Ribes Rubrum Augustus 2,50/stuk 2 5
Ribes Rubrum ‘Versaillaise Blanche’ 2,50/stuk 2 5
Braam ribes fructicosus Thornfree 4,8/stuk 2 9,6
Framboos Autumn Bliss 2 5
Framboos Glen Clova 1 2,5
(variatie van rode, gele, vroege en late)
Framboos Fallgold 1 2,5
Framboos Marwe 2 5
Kiwibes 1 8
HOEKJE BIJ ZANDBAK
Pulsatilla vulgaris (wildemanskruid) Blaue en violet blue van elk 1 4
pioen jan van leeuwen (wit, enkelvoudig) 1 4,5
Pioen  rubra plena (donkerrode van meter) 1 4,5
tradescantia (eendagsbloem) paars 1 2
geranium (ooievaarsbek) rozanne 1 3
Nepata (kattekruid) Dawn to dusk 1 2
GRASSENPERK
Eupatorium (koninginnekruid) purpureum atropurpureum 2 4
Echinacea pupurea 3 6
crocosmia voyager 3 6
smele (deschampsia) 3 6
struisriet Karl Foerster 2 9
aruncus kneifii (geitenbaard) 3 6
thalictrum thundercloud 1 3
thalictrum hewitts double 1 2,5
thalictrum rochebrunianum 1 2,5
verbena bonariensis 3 6
stipa vedergras 3 7,5
artemisia lactiflora Bij De Bock? 1 2
gaura (prachtkaars) butterflies (wit) 3 6
miscanthus sarabande prachtriet 1 4,5
vingergras panicum squaw 2 4
pijpenstrootje molinea transparent 2 7
ROZEN
golden wings (heester) 1 7
Guirlande d’amour 1 16
TOTAAL 289,1

Is het een volledig ecologisch lijstje? Op mijn manier wel: het zijn voornamelijk inheemse planten, zij het dat ik niet terugdeins om bepaalde cultivar-soorten van die inheemse te kiezen. En waarom zou crocosmia bijvoorbeeld niet citroengeel mogen zijn ipv fel oranje? Ach, er zal altijd wel ergens een beest zijn dat oranje nodig heeft, maar veel zullen het er niet zijn.

Bij de grassen steekt tegenwoordig een nieuw fenomeen de kop op: prairietuinen. ’t Is een vreselijk woord voor een half-amerikaans concept van lui tuinieren: door tussen de bloemen grassen te zetten, krijg je een natuurlijk effect èn veel minder onderhoud.  Ik veronderstel dat mijn grassenperk daar enige gelijkenissen mee heeft, maar ’t zal toch meer inheemse grassenborder met bloemen dan American Plain (steek in elke wang een hamburger en zeg zo vet mogelijk ‘pleijn’, of snoer uw lendenen in en huppel ‘the rain in spain stays mainly in the plain’) zijn. Het hoe, wat en waar van deze grassenborder is voor een volgende keer…

Ik heb me ook maar eens aan rozen vergrepen. Het bekijken van een rozenlijst is als het uitgenodigd worden op een adellijke receptie: de mejuffers en jongeheren zweven in wolken van goudgeel en zalmoze aan je voorbij en hun vierdubbelbladige bloembollen ruisen als satijnen onderrokken in een balzaal van met notenhout ingelegd parket. Honoré de Balzac danst met Lady of the Dawn,  Mme Pierre Oger lonkt naar Graham Thomas, en met z’n allen dansen ze op Mozart en Tchaikovski. Alleen in het hoekje staat het oude degelijke apothekersroosje naar de pracht en praal te kijken.

Maar dergelijke romantiek daargelaten: er zijn oneindig veel rozen, en allemaal bijzonder mooi.  Van toen ik bij mijn tante tijdens de opentuindagen aan de kassa zat, herinner ik me de steeds terugkerende vraag: ‘Welke roos is dat’? En het was altijd de Rosa Golden Wings: een lichtgele roos met enkelvoudige bloemen. Pure pracht in eenvoud. Deze moest er dus zeker bij. Andere vaak gevraagde rozen waren Jane Austen en Graham Thomas, die zich onder een oude perelaar schaamteloos verstrengelden.  Alleen heel af en toe moest iemand weten wat die rare appels waren (vijgen) en – één keertje – of ik toevallig wist, daar aan de overkant, welke patatten daar geplant waren. Nee dus 🙂

Bij de klimrozen is de Guirlande d’Amour een klassieker. Helemaal wild ben ik er niet van. Maar in de witte klimrozen is het een klassieker. En net nu ik zo’n kitcherig rozenboogje van de LIdl heb gekocht… 😉

En toen had ik al zoveel geld uitgegeven dat dit er ook nog wel bijkon:

1 x maanzaadpapaver 2.00EUR
1 x damastbloem 2.00EUR
1 x snijbiet Golden sunrise 2.00EUR
1 x snijbiet Ruby red 2.00EUR
1 x mini-worteltjes 2.00EUR
1 x costata romanesco 2.00EUR
1 x black zucchini 2.00EUR
1 x tondo de nice 2.00EUR
1 x uchiki kuri 2.00EUR
1 x butternut 2.00EUR
1 x subarctic plenty 2.00EUR
1 x olijftomaatjes 2.00EUR
1 x witloof 2.00EUR
1 x barrao-mix 2.00EUR
1 x amish paste 2.00EUR

Met dank aan de Nieuwe Tuin, met de prachtige, doch compleet ondoorgrondelijke website (maar wel met de heerlijk intrigerende groentes).

Read Full Post »

Beste buren,

Wat lijkt het lang geleden dat ik jullie nog heb gezien! Zou het van oktober geleden zijn? Ik denk het wel. En dat is natuurlijk ook geen wonder, met die maandenlange koude winter die we achter de rug hebben. Als je geen dieren hebt, kom je niet buiten. Zelfs de was ophangen kostte heel veel zelfoverwinning deze winter. En als je elkaar niet in de tuin, over de haag heen ziet, dan ontmoet je elkaar helemaal niet. Zo gaat dat op de boerenbuiten. En zo komt het dat we elkaar deze winter nauwelijks hebben gezien.

De laatste weken moet je me echter toch regelmatig eens buiten hebben gezien. Nee, niet om 6u ’s morgens als we de dieren verzorgen, maar tijdens de weekends, als de kindjes in bed zitten en we snel nog even buiten gaan. Ik denk wel dat je me vanuit jullie veranda kan zien, want ik wandel dan altijd vlak naast jullie tuin. Ik kijk de bloemen uit de grond. Echt waar, ik ben er zeker van dat sneeuwklokjes sneller gaan groeien als je ze dagelijks gaat bekijken. Er is al een wit bloempje te zien, en bij de krokussen een zweem van paars of geel. Ik denk zelfs, maar dat durf ik niet met zekerheid beweren, dat de bostulpen al boven komen. Bostulpen! Je kunt je niet voorstellen hoe bijzonder dat is, want ze moeten helemaal op de juiste plaats staan om te willen groeien. Maar ik heb dus goede hoop dat het bij ons gelukt is. Nog even wachten tot ze groter zijn, en dan weten we het zeker. Ik vind het wel erg jammer voor jullie dat je ze niet zult kunnen zien, omdat ze verscholen zitten achter jullie groene bak en jullie tuinbeeldje met kindjes die net op die plaats staan.

Nu ik er aan denk, veel plezier van onze tuin hebben jullie eigenlijk tout-court niet. Onze bloemen zijn dus onzichtbaar, en van onze bomen heb je alleen de bladeren. Véééél bladeren. En allerlei vormen van zaad en stuifmeel. Zoveel zelfs dat jullie van juni tot diep in oktober genoodzaakt zijn dagelijks de stofzuiger boven te halen om ze allemaal op te zuigen. Jullie groene bak is maar net groot genoeg om ze allemaal op te vangen. Dat is natuurlijk niet leuk. Ik denk dat het daarom is dat jullie zelf geen bomen hebben.

De vorige bewoners van het huis waren ook al geen succes. Lang geleden was ons huis nog een koeien- en paardenstal, en de eerste eigenaar die er een soort huisje van maakte, liet het al snel volledig verkommeren. De volgende eigenaars hebben het wel redelijk mooi opgeknapt, maar zochten hun geluk helaas al snel in andere verslavingen dan huis en tuin. En toen kwamen wij. Stelletje natuurliefhebbers. Die direct begonnen te verbouwen. Nu, dat verbouwen duurde niet zo heel erg lang, en het siert jullie dat je nooit over al het lawaai hebt geklaagd. Dan zijn wij minder beleefd, als we komen vragen om de radio op jullie terras wat stiller te zetten. Maar die natuurliefde, die is blijven duren. Neem nu de haag…

Je was zo blij toen die grote sparren uit de grond gingen en jullie eindelijk weer zon hadden. Maar in plaats van een mooie rechte haag, begonnen we toen een gemengde haag te planten. Zo vreemd zag die er uit, dat je hem eerst zelfs niet als haag had herkend. Maar toen ik het zei, voelde je het al snel dagen. Jullie tuinarchitect heeft het jullie trouwens ook gezegd: ‘Een bessenhaag, dat zal veel ongedierte aantrekken. Je zal veel moeten spuiten’.

Op zich ben ik tevreden van onze gemengde haag. Daar bougeert tenminste iets in. Dat bloeit, dat maakt bessen, dat verkleurt, dat lokt de vogels, enz. Maar ze groeit wel traag. Erg traag eigenlijk. En nu zal je wel met ons lachen, maar ik denk dat we een stuk van die gemengde haag naar elders gaan verplaatsen en ligustrum gaan planten in de plaats. Ik wou eigenlijk de wilde ligustrum. Sja ‘wild’, dat zal je misschien verontrusten; laat ons zeggen: ‘europees’.  Die bloeit met een heerlijke geur en de vogels lusten de bessen graag. Maar helaas, die bessen zijn wel giftig. Daarom dat ik misschien toch de Japanse zal moeten nemen. Ze lijken sterk op mekaar, maar het blad van de Japanse ligustrum is net iets minder lang. En ze zijn beide snelgroeiend. En ze vormen een dicht takkenwerk waardoor je zelfs bij bladverlies (dat bij de ligustrum gering is) toch nog afgescheiden blijft van elkaar. Je moet het ons maar niet kwalijk nemen, dat we zo’n snelgroeiende scheiding willen. Ik ben zeker dat het voor ons allebei goed zal zijn, die nieuwe haag. Wie weet houdt hij wel wat bladeren voor jullie tegen…

Beste groet,

Uw buren onderdeappelboom

Read Full Post »

Sommige weekends zou je wel willen omarmen. Het voorbije weekend was er zo eentje: aangenaam warm, lekker geurend lentebriesje en enkel op zondagavond wat mini-dropjes regen. Ja, het zonnetje leek soms meer op ‘zie de maan schijnt door de bomen’, maar áls hij dan eens door de wolken heen brak, was het opperbest genieten. En werken geblazen natuurlijk. Hoera!
 
 
1) Update van de vijverbeplanting
 
Het was er nog niet eerder van gekomen te melden wat er bijgeplant is aan de vijver. Dat zijn eupatorium atropurpureum (7 stuks), darmera peltata (5 stuks) en veronicastrum (2 stuks). Dat zijn gecultiveerde cadeautjes van de milde schenkster die ons eerder al planten voor de gemengde haag bezorgde. Eupatorium en veronicastrum worden beiden erg hoog en hun paarsroze pluimen/aren zouden voor wat kleur moeten zorgen op de steile wand van de vijver. Darmera staat aan de waterrand omdat haar dikke (lees: loodzware) wortels de oevers goed vasthouden. Darmera groeit eerst met een roze bloem en krijgt pas na de bloei een blad. Het lijkt nogal op groot hoefblad., maar is het dus niet.
Daarnaast is er ook nog één plantje Phyllostachys nigra geplant. Dit is een bamboe-achtig riet met zwarte stengels. En eigenlijk vind ik dat het niet zou mogen planten, omdat het duidelijk niet inheems is (chinees) en door zijn grote woekergehalte de inheemse planten gaat verdringen. Anderzijds: het is een zaailingetje dat we zelf hebben uitgespit, en dat dus niet door middel van groot vrachtvervoer zeeën heeft vervuild. Bovendien is het bamboe en dus sterk. Als ik nu altijd de uitlopertjes uitspit en er de blaadjes van haal, dan heb ik mijn eigenste zelfgemaakte bamboestokken om kruisbessen en frambozen op te binden. Ecologische voetafdruk = nul. Nee?
Mocht je denken dat ik nu mijn ecologie helemaal overboord heb gegooid: deze planten beslaan misschien 2 procent van de oevers. Voor al de rest van de grond wil ik inheemse planten. Ecoflora, here I come!
 
2) Bomen
 
reinette-de-chenee2Op zaterdag togen we vol verwachting naar Boomkwekerij De Bock. Fruitbomen kopen! Na zorgvuldig wikken en wegen waren we tot een akkoord van 3 bomen gekomen. Meer exemplaren zou ons uitzicht misschien belemmeren, en een groot deel van de grond is eenvoudigweg te nat. Maar de romance van Sylvia en Jonathan, dat kon nog steeds! Helaas, van zodra de dame van de kwekerij de woorden ‘natte leemgrond’ hoorde, moesten mijn hooggespannen verwachtingen plaatsmaken voor zinsneden als ‘harde soorten’, ‘veilige keuze’ en ‘sterke rassen’. Daar gingen Sylvia en Jonathan, en in hun plaats kwamen Gloster, Reinette de Chênée (voor de appels) en Hedelfinger (voor de kers). Al goed dat de weg naar Mullem onderbroken was, of we waren in Kaffee In De Kroon ons verdriet gaan verdrinken. Verder alle lof voor de hulp van de mensen van De Bock. Zelfs in mijn verroeste wagentje hebben ze nog netjes plastic gelegd ‘om de zetels te beschermen’.
De bomen zijn met veel zorg geplant (danku eigenwijze boomplanter voor de goede instucties), de aarde rondom de wortels is goed losgemaakt, maar ik durf er toch niet vanuit gaan dat ze zullen pakken, laat staan dat ze het goed zullen doen, want de grond is toch wel heel erg zwaar.
 
3) Haag
 
Ze zouden in tuincentra geen catalogi mogen leggen. En als ze het wel doen, dan zouden ze van die zwarte vierkantjes over namen en kleuren moeten plakken. Foei, zo de mensen verlokken! Geheel tegen mijn vrije wil en bedoeling in stond ik daar plots buiten met nog 4 haagbeuken, 2 meidoorns en een eglantier. Dat komt er dus van hé. Ah, en dan ook die cornus nog. Maar die is geheel vanzelf in de auto gekropen, daar ben ik zeker van.
 
4) Omheining
paaltjes3Over het plaatsen van omheining hadden we heel wat onheilstijdingen ontvangen, en we verwachtten dan ook niet veel van ons simpele doe-het-zelf-grondboortje. Maar zie: voor we er erg in hadden, stonden al 3 palen recht! Dat was wel geluk hebben, want tijdens het volgende gat ontdekten we al weer dat er in België 50 cm onder het grondoppervlak bakstenen groeien en mochten zo regelmatig eens opnieuw beginnen. En sommige soorten grond (dikke leem, blauwachtige klei, enz.) krijg je dan weer nauwelijks van die grondboor af. Maar toch, met een schone duotaak voor echtgenoot en echtgenote stonden tegen zondagavond 30 paaltjes in de grond. Nog 8 te gaan en dan kan de omheining ertegen.
 
5) Tot slot
Nog eens 40 zaailingen van Helleborus uitgeplant. Als die het allemaal doen, heb ik binnen 3 jaar een winterbloei van jewelste!
lente1

 

(dat veiligheidslint ligt er van toen de plantjes nog maar nauwelijks boven kwamen en moest er voor zorgen dat we er niet per ongeluk met een kruiwagen vol brandhout overheen reden. Een mens vraagt zich af waarom het daar nu eigenlijk nog altijd ligt…)

Read Full Post »

Haag-iografie

En dan nu mijn haag, of beter, mijn poging-tot-haag, mijn goedbedoelde-bessenkant, mijn nog-heel-wat-werk-aan-ouderwetse-heg.

Het idee ontstond toen we nog maar weinig van inheemse planten en ecologie afwisten (nog steeds zo, maar er wordt aan gewerkt) en vooral door anti-gedachten werden gedreven: het mocht geen klassieke haag worden, geen meters groene muur om ons heen, geen kubistische balk van perfect onderhouden groen. Mocht ik een stadstuintje hebben, kan ik me voorstellen dat ik wel bewust voor een perfect te onderhouden haagje zou kiezen, maar we hebben nu eenmaal de ruimte, en kunnen dus andere keuzes maken. De metershoge sparren en hulsten die er stonden werden dus gerooid (en prompt zagen we dat we buren hadden).

In de keuze van de haag lieten we ons gewoon leiden door de hegjes waar in Engeland de weiden mee afgesloten worden (ook steeds minder, maar kom) en de wens om vogels aan te trekken. Een tante kwam op het idee om het ook voor de kinderen aantrekkelijk te maken en schonk ons cornus, meidoorn, krentenboompje en hazelaar als geboortecadeau. Over origineel gesproken!

Maar de afstand was groter dan voorzien, en ik kende er niet al te veel van, en dus plantte ik in de tussenliggende ruimtes nog stekelbessen, frambozen, braambessen en rode besjes. Maar ik heb de indruk dat die planten elkaar niet zo bijzonder goed verdragen. En het is ook een zootje, bessen plukken met je rug in de meidoorn en een cornus voor je neus. En ook wat triest voor onze meidoorn, wiens bessen wij niet willen eten en die zijn vruchtjes moet bewaren voor de vogels. We willen trouwens veel meer bessen (van die herfst-frambozen bijvoorbeeld), en ik wil ook ergens hamamelis (de gele) en een ouderwetse sering (met van die dunne bloemetjes, niet zo’n opgezwollen geval als de Syringa Vulgaris die ik overal te koop zie), en ook nog wel andere soorten cornus, en wie weet wat nog allemaal. Dus denk ik erover de bessen naar een plek achteraan in de tuin te verplanten en andere planten aan de haag toe te voegen. Haagbeuk dacht ik niet te zetten (dat bloeit niet), maar voor de meikevers zou ik het misschien wel moeten doen. Eglantier moet er zeker ook nog bij, en o ja, de buddleia heb ik er ook tussen geplant.

Nog allemaal niet echt wat het zijn moet dus. En klein, o zo klein nog allemaal…

Read Full Post »

Tuinpatroontje

Er zijn mensen die in een handomdraai een tuinontwerp met powerpoint ontwerpen, er zijn er die er heuse aquarellen van maken, en je hebt er zelfs die er Sketch-Up voor gebruiken. Ik heb dat allemaal al geprobeerd, om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat niets zo goed werkt als ouderwetse Paint-shop. Althans, in míjn ogen. Kijk maar:

deel-1-aangepast Helemaal links staan rode stokjes. In feite is daar al een bessenhaag aangeplant, maar dat was niet zo goed zichtbaar op de foto. Over die haag later meer.

De groene rechthoek vooraan wijst erop dat dat gewoon grasveld wordt. Onder die rechthoek zie je de restanten van een reusachtige treurwilg, die teveel schaduw bracht, en bovendien al het water uit de grond zoog. Schoonpapa heeft die stronk uit de grond verwijderd. Ik weet niet hoe, ik weet alleen dat de boomzaag halverwege kapot is gegaan, en er nu een krater van jewelste is. Maar ik weet wel dat het buitengewoon fantastisch is dat hij die stronk daaruit gekregen heeft!

De bruine stokjes rond de vijver alias poel wijzen op de kastanjehouten omheining die daar moet komen (het moet veilig blijven voor de kindjes). En op die poel, jawel, komen eendjes! (voor wie goed kijkt zit er zelfs al eentje :-)). Maar over het wel en wee van een poel later meer.

Die paarse vlekken achteraan, tenslotte, wijzen op een zone voor frambozen, bosbessen, enz. Maar dat is wellicht nog niet voor deze zomer.

Het tuinhuis, trouwens, is NIET van ons.  Ik herhaal: NIET!

deel-2-aangepast

De tuin kon niet in één keer op de foto, vandaar nu deel 2, met eveneens de vijver inclusief eendje en omheining. De wirwar van kleurtjes achteraan wijst op een toekomstige bloemenweide (nog af te wachten of we daar dit jaar iets aan doen), en de blauwe vlek daarin op een moerassig stuk vol riet waarvan we nog niet weten wat er mee te doen. (draineren?)

De krulwilg, daar houd ik ook al niet van (bloeit niet, heeft geen vruchten, krijgt geen mooie vorm, sja, krult alleen maar), maar er groeit wel een boerenjasmijn onder, dus die mag blijven. Die bruine rechthoeken moeten een groententuin worden, maar dat durf ik niet zo luid zeggen, want ik reken op een grote mislukking. Het groen wordt een lavendelhaagje, om bijtjes aan te trekken, en (zoals de echtgenoot zo mooi zei): omdat je er daar altijd gaat tegenlopen, en je nu eenmaal regelmatig tegen de lavendel moet lopen om hem goed te ruiken.

‘Echte’ bloemetjes zijn er ook, maar die staan dichter bij het huis en zijn dus niet op de foto te zien.  O ja, er is ook nog ergens een gele rechthoek. Daar zitten bollen in de grond.

Read Full Post »