Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘oogst’

Wanneer we samen naar Brussel treinen, plachten mevrouw Buikberg en ik wel eens onze moestuinoogst te vergelijken. De conclusies daarvan zijn simpel: Ik ben altijd eerst. En zij hebben altijd meer.

Dit jaar zeg ik er telkens bij: “Ik weet dat het niet waarschijnlijk is, maar ik heb toch de indruk dat wij veel meer oogst hebben met die verhoogde bakken dan vroeger, gewoon op de grond.” En ik zeg er dan bij: “Ik ga dat toch eens bijhouden en er eens een stukje over bloggen.”. Dat bloggen kwam er natuurlijk niet van, en dat bijhouden ook niet al te precies. Maar toch wil ik voor de geïnteresseerde amateur op basis van de ruwe schattingen van mijn versleten olifantengeheugen eens op een rijtje zetten wat er precies inging, en hoeveel eruit kwam.

1. AANLEG VAN DE VERHOOGDE MOESTUIN

– We kozen voor 6 bedden van 1,20 op 2 m. Telkens twee latten hoog (ongeveer 40-50 cm).

– In totaal ging er ongeveer 6 m³ teelaarde in (die erg slecht bleek), en een heleboel kruiwagens compost van onze vaste leverancier (Van Gansewinkel).

– In totaal dus  14.4 m² moestuin, zonder de plaats voor courgetten, pompoenen en tomaten.

DSC_1270[1]

– Want: pompoenen en courgetten gingen in de schorsvlakte naast de moestuin, en de tomaten in een bak met het overschot van aarde, zonder compost.

– Ook aardbeien reken ik hier niet bij. Die kregen een vaste standplaats in ruwbouwstenen.

DSC_1275[1]

2. ZAAI EN AANPLANT, eerste lichting (maart- begin april)

– Wortelgewassen: rondomrond uitjes. Twee rijtjes sjalotten. Eén rij pastinaak. Drie rijen wortels (gele en oranje). Extra gezaaide sjalotjes. Twee rijtjes venkel.

– Vruchtgewassen: Maïs. 12 stuks.

– Bladgewassen: twee rijtjes spinazie, wat soorten sla, en veel rijen radijzen, om de één à twee weken geoogst en terug aangevuld.

– Koolgewassen:  Drie rijen rode biet. Eén rij veelkleurige snijbiet.  Rucola.

– Peulgewassen: Rijtje peultjes, rijtje erwtjes. Nog wat sla en radijsjes.

– Aardappelen. 6 rode en 6 gewone pootaardappeltjes.

DSC_1351[1]DSC_1344[1]

3. ZAAI EN AANPLANT, tweede lichting (zo omtrent 15 mei)

– Wortelgewassen: nog twee rijtjes wortels. Sjalotjes opnieuw proberen zaaien.

– Vruchtgewassen: klimbonen en één pompoenplant toegevoegd (de drie zusters) en 3 tomatenplanten die ik teveel had.

DSC_0539[1]

– Bladgewassen: andere sla, nog eens spinazie, veel radijzen, ergens ook selder geloof ik, enz.

– Koolgewassen: Uitplant van de voorgezaaide brocoli en bloemkoolplantjes. Van elk 4. Nog een rijtje rode biet erbij. Tweede keer rucola want de eerste keer leek verdwenen.

– Peulgewassen: bonen gezaaid. Nog peultjes proberen bijzaaien omdat de vorige het niet goed deden. De erwten ook niet eigenlijk. En ook hier verder nog sla en radijzen.

– Aardappelen: één keer ophogen en de afrikaantjes water geven 🙂

– Buiten de bakken: uitplant (na zelf zaaien) van 4 komkommerplanten, 3 pompoenplanten en 3 courgettes. Twee weken later alles opgegeten door de eekhoorn, en dan opnieuw 4 komkommers, 2 pompoenen en 2 courgettes uitgeplant. Nieuw eekhoornbanket. Alleen één komkommer, één courgette en één pompoen overleefden het. Dan maar nog 2 courgetteplanten bijgekocht in den boerenbond. Van dan af blezen ze in leven.

– In de tomatenbak: een tiental soorten tomaatjes, vooraf in huis opgekweekt.

DSC_0402[1]

DSC_0405[1]

4. ALLERLAATSTE ZAAI EN AANPLANT (1 juli, en zelfs nog op 1 augustus, maar alles kleine hoeveelheden)

– Wortelgewassen: niets meer

– Vruchtgewassen: niets meer

– Bladgewassen: knolselder gezet (foute plek wellicht), nieuwe spinazie en sla

– Koolgewassen: Bloemkolen verwijderd, broccolis maken nieuwe stronken aan en worden groot.

DSC_0709

– Peulgewassen: extra bonen gezaaid, nog wat worteltjes gezaaid.

– Aardappelen: allemaal geoogst. Op die plaats enkele rode kolen, bloemkooltjes en witloofplantjes vanuit de boerenbond geplant (ook foute plek, maar het was haast haast voor we een maand op reis vertrokken).

DSC_0536[1]

5. DE OOGST

DSC_0964

– Wortelgewassen: twee maanden uien uit eigen tuin gegeten, de hele zomer lang overal sjalotten bij, 5 grote porties wortels in de diepvries en ook zo’n 5-6 keer ruime portie verse wortelen gegeten. Van de pastinaak en de laatste wortelen een voorraad pastinaak-wortelsoep gemaakt (de lekkerste soep ter wereld, met wat rozemarijn, en veel verse dragon uit de tuin, en een ruime draai aan de pepermolen), en de rest van de pastinaak in zes te grote porties in de diepvries. Gezaaide sjalotjes: geen oogst. Venkel: een paar ovenschotels en wat venkelsoep. Regelmatig ook wat wortels en uien weggegeven.

DSC_0969

– Vruchtgewassen: een zestal lekkere maïsstronken, maar net op oogsttijd begon het te regenen en de 8 andere die we lieten hangen voor een volgende keer beschimmelden jammer genoeg. Klimbonen: veel geklim, weinig boon. Een halve portie dus misschien. de pompoenplant: 20 butternuts, waarvan 8 grote en 2 kleinere oogstbaar, de rest te groen of te klein. Tomatenplanen: de ziekte.

DSC_0963

– Bladgewassen: sla à volonté, veel uitgedeeld, nooit tekort gehad. Radijsjes zoveel als we wilden en ook nog uitgedeeld. Een keer op 4 spinazie gegeten, een portie of 6 de diepvries in. De knolselders zullen kleine knolletjes zijn, maar zullen oogstbaar zijn.

DSC_0543[1]

– Koolgewassen: 4 perfecte bloemkolen. Eindeloze hoeveelheden perfecte rode biet. Al 10 keer snijbietquiche gemaakt (onze voorkeurversie met weinig room en maar twee eitjes) en evenzoveel ingevroren (eigenlijk het enige dat ik met snijbiet maak, omdat het samen met okkernoten zo heerlijk is). En de broccoli, daar bleek de tip uit het boek van Madame Zsazsa goud waard: dat maakt inderdaad telkens opnieuw broccoli aan. Kleintjes weliswaar, maar je blijft gewoon oogsten. We hebben van juni tot nu zeker twee keer per maand broccoli gegeten. Enkele keren ook rucola gegeten, maar dan doorgeschoten en nieuwe vergeten zaaien.

– Peulgewassen: we hebben erwtjes en peultjes gegeten, maar het was helemaal geen mega-oogst; de planten wilden niet goed groeien. De boontjes waren wel talrijk, en in diverse kleuren en smaken. Laat ons zeggen toch zeker 10 porties, en er zitten er nog wat aan te komen.

DSC_0638[1]

– Aardappelen: Ik heb ze niet gewogen, maar aan elke plant kwamen toch zeker 8 patatten, goed voor toch zeker 2 kg, denk ik. Dat maakt 24 kg patatten, als ik juist inschat. ondertussen aten we ook al drie bloemkooltjes van dit bed, en zijn 2 van de vier rode kolen mooi dik aan het worden. De andere twee willen niet zo goed kroppen. De witloofplantjes moeten we nu oogsten en binnenkort inkuilen.

– Courgetteplanten: gemiddeld 30 courgetten per plant. ECHT WAAR. Maal drie dus… we hebben er véél weggegeven 🙂 En meneer onderdeappelboom heeft al echt elke woensdag een nieuw recept bedacht met courgette. De dochter kijkt nu op woensdag naar haar bord, zwijgt, en vraagt vervolgens ernstig:’Papa, hoe lang groeien courgetten?’. Nochtans, al veel lekkers gegeten!

– Komkommerplanten: zo’n 40 kleine komkommertjes (in open lucht dus).

– De andere pompoenplant: helemaal niks.

– De tomaten: allemaal de ziekte gekregen, maar toch een zomer en nazomer lang tomaten gegeten, tomatensoep gemaakt, in spaghetti gedraaid, weggegeven, enz.

DSC_0968

En dus vind ik dat veel oogst voor toch een kleine moestuin. Het weer zat erg mee natuurlijk, dat ontken ik niet. Maar toch een schijnbaar grotere opbrengst dan dezelfde oppervlakte plat op de grond. Misschien omdat je meer tot op de rand zaait? Of toch omdat de doorlaatbaarheid en luchtigheid van de grond beter is?

DSC_0555

Misschien denk je dat we nu gaan uitbreiden, maar dat is niet het geval. Eigen oogst vraagt toch meer werk aan schoonmaken dan wat je in de winkel koopt, en bovendien is het vaak op hetzelfde moment klaar, waardoor je dan plots een doos vol met aarde beplakte oogst in de keuken hebt die je maar moet zien te verwerken. We hebben sinds juni elk weekend uit eigen tuin gegeten en sinds half augustus erg druk geweest met het verwerken van al die oogst. Meer tijd hebben we niet, en dus is het goed zoals het is. We hadden uiteindelijk ook nog de bessen, waar we dit jaar echt vele tientallen kilo’s richting huis en diepvries droegen. En ik had genoeg om regelmatig eens een pakketje oogst te maken voor vrienden en (vooral) de ouders van mevrouw onderdeappelboom, ter vervanging van de klassieke fles wijn. En dat weggeven, dat doen we nog het liefst van al.

DSC_0942

Advertenties

Read Full Post »

Dit, mijn beste:

DSC_0506[1]

Dit zijn wortels van zevenblad. Ik heb er vandaag 3 kruiwagens vol van verwijderd. Inclusief de groene blaadjes, dat geef ik toe. Maar toch 3 kruiwagens. Als je ’t naast mekaar zou leggen: wellicht 1000 lopende meter zevenbladwortel. En ik schat dat nog 10 keer zoveel achtergebleven is.

Dat, mijn beste, noem ik een zevenbladprobleem. Niet die paar takjes in een border waar mensen gebruikelijk van in paniek schieten.

Ik wou u dit even tonen, omdat het hopelijk staaft waarom ik bij de Fruitberg toegaf dat wij – alle ecologische interesse ten spijt – toch een spuitbusje hebben. De reden is simpel: anders gaat dat zevenblad nooit van zijn leven weg. We erfden zo’n 1000 m² zevenblad van de vorige eigenaren. Het grootste deel, dicht bij de vijver, wordt minstens 3 keer per jaar met de zeis lamgelegd. En dat verdwijnt ondertussen zienderogen. Een ander deel groeit tussen de bessenstruiken en woelen we uit met onze handen, zoals bovenstaande foto getuigt. En een laatste deel groeit op plekken waar we moeilijk aankunnen, of die altijd terug uitbreiden naar plekken die we net het jaar ervoor eindelijk zevenbladvrij gekregen hadden. En dan durven we, heel lokaal, wel eens een niet-ecologisch spuitmiddel hanteren. Ik kan mij daar slecht over voelen, jawel, maar ik vraag mij dan ook af: is het dan zoveel beter om het zevenblad alles te laten overwoekeren? Dit is duidelijk een tijdelijk middel. Een onecologisch pad naar een ecologische tuin. Want verder – woord van eer – wordt nergens gesproeid. Niet tegen bladluizen, niet tegen klaver, enz.

Maar goed, vandaag gebeurde het dus wel ecologisch. En nu zie je tenminste weer schors tussen de bessenstruiken, en een soort van paadjes.

DSC_0511[1]

DSC_0513[1]

Bovendien kunnen de bessen nu ook probleemloos worden geplukt.

DSC_0516[1]

DSC_0519[1]

DSC_0524[1]

DSC_0526[1]

DSC_0525[1]

 

En dan is er uiteraard de mini-moestuin

DSC_0529[1]

DSC_0539[1]

Waarvan de oogst lang zo mini niet blijkt

DSC_0543[1]

 

En jullie wilden ook nog wat bloemetjes zien?

DSC_0546[1]

Ik koos uiteraard de meest gunstige hoek 🙂

DSC_0557[1]

En een overbelicht detail (maar ik zie zo graag ranonkeltjes)

DSC_0558[1]

En zo nog het één en ander

DSC_0577[1]

DSC_0573[1]

DSC_0499[1]

 

Zeg nu niet dat ik niet meer over de tuin schrijf. En de volgende keer dan maar weer over huisruil? 😉

 

 

 

 

 

Read Full Post »

Creatief met allerlei

En wat we nog kunnen zeggen van de kuikens? Wel, dat er negen veilig rondhoppen in de oude garage (yep, dezelfde van de blogbbq, ooit…)

Eigenlijk waren er tien kuikens, maar eentje deed het niet zo goed en lag al eens met zijn pootjes omhoog op de grond, terug rechtkrabbelend van zodra ik in de buurt kwam. De boodschap was duidelijk: dit beestje zou beter af zijn als ik het uit zijn lijden zou verlossen. De echtgenoot van de onthaalmama wist wel hoe dat kon: ‘gewoon tegen de muur gooien’. Maar hij begreep wel dat ik dat niet zag zitten. ‘Je kunt ook met een borstelstok op hun kopje slaan,’ zei hij. ‘Dan ziet het kuiken je niet echt komen en ben jij er ook niet zo dichtbij’. ‘Of je steekt het eerst in een zak zodat je niet echt beseft wat je doet’, hielp de onthaalmama nog.

De mama van mevrouw onderdeappelboom hielp ook denken. ‘Ja, die borstelsteel is een goed idee. Zo sloeg ik de ganzen ook bewusteloos toen ik ze indertijd moest slachten van mijn vader. En anders, als het niet goed kan lopen, kan je het ook midden op je grasveld leggen en hopen dat een kat of een vogel het in jouw plaats dood doet.’ Super tip. Maar de familie onderdeappelboom zal nooit een familie van bekende slachters worden, denk ik 🙂

Uiteindelijk gaf ik het beestje toch een mepje met een stok. Instant ingeslapen. En zo was het het best. Ik laat het heldendom graag aan mij voorbijgaan…

Maar verder zitten ze veilig denk ik:

Alleen een beetje stront kuisen binnen enkele weken, maar er zijn ergere dingen dan dat. Waar we met al die kuikens naar toe zullen gaan? Ah, dat is een cliffhanger!

En veel werk heb ik daar ook niet aan. Onze jongste kan de zorg voor de kuikens perfect alleen aan!

Zo’n veertienmaandertje doet immers niets liever dan dingen ergens uit halen (graan uit de zak), dingen ergens insteken (graantjes in een potje) en dingen heel ver weg gooien (potje met graantjes in het kuikenhok). Perfect! 🙂

Niets met kuikens te maken, maar ook creatief: met de eerste wind had dochter onderdeappelboom een omgeploefte paraplu. En hij was al drie keer hersteld met ijzerdraadjes en nylondraad, dus nu gaf ik het op. En wat kan je met omgeploeferde paraplu’s doen? Juist, barbiekleedjes maken!

Dochter content, en moeder in de waan dat ze ecologisch bezig is (we vertellen niet dat we ondertussen ook al een nieuwe paraplu voor dochter onderdeappelboom kochten en de voetdruk dus weer aanzienlijk bezwaarden :-))

En nu we toch compleet ongestructureerd bezig zijn: kijk eens wat ik om de twee à drie dagen nog uit mijn onkruidweelde tevoorschijn haal?!

Ja, het leven is mooi. Behalve dan dat mijn voet aan het genezen is en ik maandag met een steunverband wellicht kan gaan werken 😦 En ik heb ook een rotsollicitatie achter de rug. Eigenlijk totaal geen zin om te bloggen dus 🙂 Dus al wie truukskes kent om mij op te vrolijken, laat het me weten. Stuur mij uw leukste you-tube-filmpje; vertel me uw gezelligste quote, of schrijf iets verbluffend vrolijks op uw eigen blog; eeuwige dankbaarheid is uw deel!

Read Full Post »

Vakantiestemming

Ik was een beetje vergeten dat ik een blog heb, geloof ik 🙂 Maar dat zit zo: nu het vakantie is, zijn de uren waarop de kinderen naar hun vakantieactiviteiten moeten worden gebracht zo mogelijk nog oncombineerbaarder met het werkleven. Dat werkleven zelf legt tegenwoordig ook al weer onaanvaardbaar veel beslag op mijn vrije tijd. En als de tijd dan toch eens vrij is, dan willen we de kinderen vakantie gunnen zoals wij die hadden, ‘indertijd’: met uitgebreid thuis zijn en niet weten wat tijd is. Heel veel ijsjes eten, en elke avond een bad vol achtergebleven zand. Blauwe plekken en geschramde ellebogen. En een wasdraad vol wapperende zwempakjes en stukjes ontplofte waterballonen in het gras.

Neen, het weer doet niet mee. Al zijn we ondertussen zo ver gevorderd in onze verdraagzaamheid dat we 20 graden en half bewolkt een redelijk mooie dag vinden. We eten buiten, desnoods met een fleece aan, maar de keren dat we drie maaltijden per dag hebben kunnen buiten eten zijn toch op één hand te tellen. Maar niet getreurd; we genieten zo veel als mogelijk. Bijvoorbeeld, met de eerste tomaten!!!

En o grote ironie in deze rotzomer: de buitentomaten blijken eerder rijp dan die in de schuur/serre…

Verder eten we elke dag een kommetje bessen met veel slagroom, heel gezond!

De moestuin, die ziet er na twee weken negeren door teveel werk, onderbroken nachten en algemene slappigheid (waar ik vanaf ben sinds ik op doktersadvies dagelijks zoutchips mag eten! 🙂 ) heel, euh, ‘groen’ uit…

Maar dat is niet eens erg. Eens half juni kan de moestuin wel tegen wat onkruid. Ondertussen heb ik de rijtjes kiemende wortels van het onkruid ontdaan, maar de bonen, maïs en kolen laten zich niet vangen door die almacht rondomrond en groeien gewoon verder. Ik ben niet van plan nog veel te wieden nu. Gewoon rond de kiemplanten alles proper houden, en dan net voor de herfst de bedden piekfijn proper maken en afdekken. Lui tuinieren, je moet het durven. en de andere zijde van het middenpad ziet er wel wat beter uit dankzij de mulch.

En het meest van al ben ik blij met de woorden van de mama. Die zei: “Ja, je hebt gelijk, het staat vol onkruid en je zou dagen kunnen werken om het wat proper te krijgen. En toch, je ziet dat het een beheersbare tuin is geworden. En ook echt mooi. Onkruid of niet, ik geniet er echt van om hier gewoon naar buiten te zitten kijken. En jullie doen het toch maar, met drie kinderen, en twee veeleisende jobs, en al jullie bezigheden. Je moet mij niet vertellen hoeveel dat vraagt. Maar de kinderen zullen van jullie een heel mooie jeugd gekregen hebben en van de tuin hebben jullie iets moois gemaakt.” Gho, moet ik uitleggen hoe blij ik daar mee was? 🙂

Read Full Post »

Eindelijk, iets wat op oogst gelijkt!

Die gasten uit de Kempen, die negeer ik. Laat ons eerlijk zijn, de Kempen, dat is gewoon een ander land. Met vloerverwarming. En een microklimaat. En een heel persoonlijk systeem van irrigatie. Er zijn er daar zelfs die beweren dat het courgetteseizoen bijna aangebroken is. Ach ja, wat kan je daarop zeggen hé… Tsssss….

Ondertussen bakten wij een taartje. Een heerlijke rabarbertaart (tantes van mevrouw onderdeappelboom die bij de mama van mevrouw onderdeappelboom een heerlijke rabarbertaart aten: hier is het recept. En in de bodem moet géén suiker. En ik doe er in totaal maar 4 eieren in. En de mama deed het ook zo). Op dat taartje kwam één kaarsje. Weet je nog, zo’n jaar geleden? Ondertussen weegt hij 7 kg méér en is hij 27 cm gegroeid. “Schone vette billetjes”, zei de boerin-buurvrouw van de mama van mevrouw onderdeappelboom daarover, met ogen vol bewondering. Hij pikt de aardbeien uit ons bord, kruipt zelf tot bij de kippen als wij hem niet brengen, en wil alleen gaan slapen als hij eerst even bij grote broer en zus in bed mag liggen. En na een jaar van zorgen en zogen is hij klaar om de rest van de wereld te ontdekken.

Als je me nu even wil excuseren; ik moet dringend emotioneel gaan doen.

Read Full Post »

Van weelde en tekort

Kijk eens?!

Serre-oogst! Het eerste rijpe tomaatje en de eerste rijpe komkommer! En die komkommer is niet mislukt: het is een lichtgele soort, en naar het schijnt moet je die niet veel langer dan 10 cm laten worden. Het smaakte in elk geval. De tomaat hebben we in 4 gesneden, want alle reeds groenten etende gezinsleden keken al lang uit naar die eerste tomaat. Dat er aan de achterkant van die tomaat een immense rotte plek zat (tomatenrot, ook dat nog…) hoeft niemand te weten. Dat het nog altijd de enige enigszins rijpende tomaat is, en dat er aan elke struik nog niet meer dan 4 tomaten hangen (in het beste geval), houden we ook geheim.  En we zwijgen ook over bobbels op de tomatenstammen en abnormaal gekrulde bladeren. Gelukkig zijn er nog kleine paprikaplantjes die wel een mooie oogst lijken te beloven…

En verder? Oogst alom!

De rode biet was al bereid (we eten die graag puur, zoals je ziet), en de raketsla was zoals steeds klaargemaakt met nootjes, fetakaas en een dressing van olijfolie, balsamico-azijn en honing. Verder dagelijks een immense bos radijzen. Als er radijzenrecepten zouden bestaan: graag! De dagelijkse avondboterham met kaas en radijzen komt ondertussen een beetje onze neus uit, en je kun ook niet dagelijks lauwwarme aardappelsalade met peultjes en radijzen eten (wel heel lekker!). Dus alle inspiratie is welkom! Verder elke week een paar courgetten, een kropje sla, boontjes die eindelijk groeien en bloeien, venkel die mooi staat te wezen en nog een wortel of 50 die wachten om geoogst te worden. En dan vergeet ik nog het uitgebreide boeket driekleurige warmoes dat ook dringend moet geoogst worden en dan opnieuw zal groeien tot een tweede oogst.

Ik moet daarbij niet vertellen dat ik die rode biet onder een wild uitgeschoten buddleia heb gevonden; dat de venkel tussen de sla opgeschoten is; dat de radijzen onzichtbaar zijn onder het blad van de pompoenen en dat je nooit zou denken dat onder dat gele pluis, in die immense wildernis van distels en gras, genaamd ‘bloemenweide’, echte heuse raketsla staat.Ik zwijg eveneens over het feit dat alle zaaigoed van eind juni geweldig mooi opkomt, maar dat het onkruid ernaast nog veel sneller groeit. Om maar te zeggen: de tuin is een puinhoop, en de oogst louter toeval. “Maar trek je dat toch niet zo aan,” zei meneer onderdeappelboom liefdevol. “De bloemen komen nog altijd hoger dan het onkruid!” En ik zag hem de “wel, voorlopig toch…” nog net inslikken…

Ach ja, gelukkig zijn er nog eitjes, die ter wereld komen zonder onkruid! Onze 3 kippetjes legden op 5 dagen tijd maar liefst 21 eitjes. Eén en ander lijkt me niet normaal, maar ze zijn welkom en worden tot allerlei heerlijks verwerkt. Na de geslaagde brownies werden gisteren ook 3 cakes gebakken en zo dadelijk gaan we chocolade-ijs maken. Dat ik van dat alles beter afblijf wegens de moeilijke strijd tegen spruw, zullen we er maar bijnemen zeker? (Met dank aan mevrouw Buikberg die mij inlichtte over alle aspecten van spruw, hoewel ik dat van ‘gedijt goed in suikerige milieus’ liever niet had geweten 😉 Geen alcohol, geen medicijnen tegen keelpijn en migraine, geen nachtrust, geen tijd voor jezelf, geen normaal ondergoed en nu ook nog ‘geen suiker’. Moeder, waarom geven wij eigenlijk borstvoeding?…)

Maar kom, gelukkig mag ik nog altijd een tas venkelthee drinken 🙂 En is het geen weer voor een lekker heet en ontspannend bad? Ja hé… Ah nee, dat mag ook niet in de eerste 6 weken na de bevalling… Euh, een radijs dan maar… weer…

Read Full Post »

Het zal wel met het weer te maken hebben, maar net als Bart van Eigenwijze Tuin was ik van plan vandaag eens de balans op te maken van een eerste jaar moestuin. Dat kan objectief, want ik heb elke oogst minitieus op een blaadje genoteerd, gaande van de 149 kerstomaatjes (en er zullen er nog wel wat volgen), over de 10,125 kg patatten tot en met de fenomenale mislukking van de ene portie wortels. Bondig samengevat is het een succes geweest, en dit totaal onvermoed, want ik had zelfs niet durven hopen dat er überhaupt zaadjes zouden kiemen. Maar dat gebeurde, en de plantjes deden het (meestal) goed, en gaandeweg moest meneer onderdeappelboom mij er steeds vaker aan herinneren dat het een probeersel was, en het echt niet erg was als er eens geen oogstbare radijzen of alleen opgeschoten sla was. Wat ik alvast onthoud voor volgend jaar: méér bonen, méér rode biet en méér warmoes, want dat zijn schijnbaar onfeilbare groenten. Verder spinazie en sla sneller oogsten, en bovenal meer plaats laten tussen de groenten, want ik wou zo danig goed gebruik maken van mijn 35 m² dat ik op het eind een stuk moestuin had waarin niet alleen ik, maar ook de groenten weg noch weer konden. Ik denk dat we zo’n drie keer per week uit eigen tuin aten, maar net zoals Bart moet ik daarin eerlijk bekennen dat ik veel en zelfs mogelijks alles te danken heb aan het goede weer met weinig regen en vochtigheid, waardoor veel ziektes gewoon geen kans kregen. Daarnaast moest ik ook niet voor de volle 100 procent rekening houden met het rotatieschema van groenten, omdat de groentetuin volgend jaar weggaat.

Naar een andere plaats in de tuin.

Waar hij groter kan worden 🙂

En terwijl we nog van de zomeroogst genieten, staat de nieuwe wintercatalogus al klaar te pronken met zijn laatste aanwinsten:

rode koolEen ouwe getrouwe: de rode kool. Maar ik heb geen flauw benul wanneer die oogstklaar is?

snijbietWarmoes of snijbiet; veel te laat gezaaid, maar daardoor nog steeds een heerlijke oogst (receptjes, iemand?)

PICT0060Ook paars, maar vrij ongewoon: boontjes! Deze paarse variant mag later worden gezaaid en schijnt meer geschikt te zijn voor de diepvries (groene boontjes uit de diepvries vind ik maar niks). Ik ben benieuwd; ’t is in elk geval een origineel bloemetje. O ja, bij het koken worden de boontjes weer groen, naar het schijnt. Ben benieuwd!

keukenraapjes

Verder ook bijna klaar: andijvie en winterspinazie.

In de rubriek ‘onzeker’: winterwortels en prei (groeit dat altijd zo traag?), en ook wel veldsla (zal dat nog wel kiemen nu?), en zeker ook spruiten (wanneer worden die spruitig? Er is nog geen bolletje te zien…)

Voor de schone kleur (en ook wel omwille van de vreugde van de mama van mevrouw onderdeappelboom) ook keukenraapjes (foto), maar opnieuw: wanneer is dat oogstklaar? En kent iemand lekkere receptjes?

Groenten kweken is eigenlijk een vreemde gewaarwording. Terwijl het nog half winter is en iedereen binnen verkleumd bij de warme haard kruipt, trekt de moestuinier  er al op uit om groentebedjes proper te harken en de eerste frele rijtjes voorjaarsgroenten te zaaien. Als het bijna 10 graden is vindt hij het een prachtig warme dag, en wanneer de mensen binnen zich bewust beginnen te worden van de komst van het voorjaar, diept de moestuinier al blijgemutst de eerste radijsjes en slablaadjes uit zijn groentetuintje op. Later in het voorjaar, als de ijsheiligen gepasseerd zijn en de bloemen hun eerste knopjes tonen, begint hij aan de zomergroenten. Terwijl de zon nog aarzelt of hij warm genoeg zal zijn om een trui overbodig te maken, droomt de moestuinier al van warmgerijpte tomaten, zonovergoten komkommers en een eindeloze hoeveelheid knapperige boontjes. Maar tegen de tijd dat dat allemaal rijp is, denkt hij alweer aan de winter. Hij zaait andijvie, verplant de prei en verzorgt al die andere wintergroenten die straks weer stoofpotjes, gratin en hutsepot moeten worden, terwijl de zon nog op zijn rug brandt en hij niks anders zou willen eten dan frisse slaatjes en een barbeque. De winter is erg kort als je een moestuin hebt. En nu het zo’n novemberweer is buiten, geven de net geoogste komkommers en radijzen gelukkig nog een zweem van zomer mee.

Read Full Post »