Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘pluktuin’

Pluktuin

Een pluktuin is een geheel van bloemen die geplant worden met boeketten en bloemschikken voor ogen. Het zijn bloemen die lang houden in een vaas, en veelal wordt gezocht naar soorten die op een hoge stengel staan. Eenjarigen worden afgewisseld met vaste planten, om een zo lang mogelijke variëteit te garanderen.Niet zelden worden de planten dan ook in rijen gekweekt; hoe de tuin zelf er uitziet is immers minder van belang; hij is vooral functioneel bedoeld.

Op pinterest verzamelde ik al enkele voorbeelden van pluktuinen en snijbloemen. Zelf neig ik niet zo naar die functionele tuin. Liever heb ik, op eerder Engelse wijze, een pluktuin die eruit ziet als een gewone tuin, maar met bloemen waarvan ik weet dat ze goed in een vaas houden. En alleen maar vaste planten. Geen gedoe met jaarlijks opnieuw aanplanten. In die zin koos ik dan ook de bloemen die naast de moestuin werden geplant. En toen de kinderen deze ochtend voor hun papa (vadertjesdag, weetjewel) een boeket bloemen gingen plukken in de tuin, had ik zowaar zelfs een geslaagd gevoel.

En dit is nog maar het begin, want de meeste rozen staan nu pas vol in knop, de phloxen moeten er nog helemaal aan beginnen, de anjers openen zich nog maar met mondjesmaat en van de Veronica Longifolia is nog geen bloemaar te zien.

En ja, daarmee was mevrouw onderdeappelboom gelukkig. Temeer daar je in zo’n vaas het onkruid niet kan zien waartussen we deze bloemen gevonden hebben. De tuin is ondertussen in die mate een ravage dat we ons misschien wel eens moeten afvragen of het ons niet boven het hoofd aan het groeien is. Dat ik er ook niets kan aan doen dat de helft van de groentezaden niet gekiemd is, is daarbij geen troost. Dat het gewoon te vaak regende ’s avonds om nog in de tuin te kunnen werken, helpt evenmin. Meneer en mevrouw onderdeappelboom hebben ondertussen al veel uurtjes ontspanning of zelfs slaap gelaten voor de tuin, en vragen zich nu af wat het opgeleverd heeft. Tien radijzen, een paar handen vol aardbeien en een kropje sla. Morgen misschien ook eens een portie peultjes. En verder niets. Behalve onkruid, dat zowel tussen bloemen als groenten bijzonder hoog staat. Misschien kan mevrouw onderdeappelboom er gewoon niets van en moeten we de hele tuin door schapen laten afgrazen? Ja, dat lijkt ons af en toe de beste optie.

En dan haal ik dat boeket binnen. En dan denk ik: als ik nu eens een dagje of twee verlof neem, zou ik het dan niet terug meester zijn? Gewoon twee dagen onkruid wieden zonder kindjes-die-je-een-leuke-dag-wil-bezorgen. Zonder mij te bekommeren om eten. Die avonden eten we dan pizza of een potje van de immer grote voorraad zelfgemaakte spaghettisaus uit de diepvries. Zou het dan niet terug in orde zijn? Behalve de oogst dan, maar daar kan ik ook niets aan doen, dat niets wil kiemen. En dan denk ik dat ik het eigenlijk toch wel weer zie zitten.

Rare beestjes, mensen…

Read Full Post »

Zondag rustdag?

Dat had je gedacht. Of ook niet, want de gemiddelde tweeverdiener weet ondertussen wel dat weekends zowat het enige ogenblik zijn waarop je nog een beetje in de tuin kunt werken. En slechte ouders als we zijn schakelden we daarbij zelfs onze kinderen in!

Zo’n 80 plantjes gingen in deze nieuwe border de grond in. Dat is veel minder dan de vereiste 6 à 8 per vierkante meter. Daarmee zou de border er ook dit jaar al meteen mooi uitzien, maar ik kan het nooit over mijn hart krijgen om de grond zo vol te planten, aangezien al die vaste planten toch aan een snel tempo uitbreiden, en je dan na een paar jaar al planten moet gaan halveren. Voorlopig dus nog een redelijk lege border, met allemaal bloemen die gekozen zijn op hun ‘plukbaarheid’. Floxen, pioenen en anjers bijvoorbeeld. Maar ook rudbeckia, die daar niet bij passen, maar tot ver in het najaar kunnen staan bloeien. En stokrozen en lupinen, die ook een andere allooi hebben, maar passen bij de boerderijtuin. Een allegaartje zonder visie dus, en voor één keer kan het mij geen zier schelen. Het zal bloeien, het zal kleurrijk zijn, en de kinderen zullen eindelijk ook heel veel bloemen kunnen plukken, zoals ze zo graag doen. Wie kan zich dan nog bekommeren om schoonheid, contrast en harmonie? (ikke, binnen een paar jaar terug wel, maar nu dus even niet).

Het binnentuintje is met méér visie aangelegd, en begint er langzaamaan fris uit te zien. Ook hier werden de kinderen aan het werk gezet, jawel. Ze kregen elk een zak potgrond, sleepten handdoeken, potjes en vodden aan (die in hun ogen onmisbaar waren voor de hen opgelegde taak) en waren 2 dagen zoet met het verspreiden van potgrond tussen de planten (en in het gras, in mama’s botten, over de was, op het paadje, in elkaars haar, op de vensterbank, enz.) Het leverde behalve een mooi binnentuintje ook een machine kookwas op, maar dat zijn dingen die ons niet kunnen storen. En zeker toen ’s avonds, bij het weglopen van het badwater, drie blozend tevreden kindertjes een randje van tuinvuil op de badrand achterlieten, waren moeder en vader onderdeappelboom immens tevreden.

Het binnentuintje zag er in januari nog zo uit, maar nu dus al zo:

En daarmee is ook gebleken hoezeer ik verzaak aan de ‘op het eerste (ge)zicht’-opdracht. De versie van Huis met Tuin is wellicht meer mijn ding, en daar moet ik binnenkort eens werk van maken.

Tot slot: de krokussen hebben plaats gemaakt voor narcissen, hieronder in pot, maar ook in het lange gras. Alleen zijn daar de muscari verdwenen, het lievelingsgerecht van de muisjes?

Read Full Post »