Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘poel’

Sommige weekends zou je wel willen omarmen. Het voorbije weekend was er zo eentje: aangenaam warm, lekker geurend lentebriesje en enkel op zondagavond wat mini-dropjes regen. Ja, het zonnetje leek soms meer op ‘zie de maan schijnt door de bomen’, maar áls hij dan eens door de wolken heen brak, was het opperbest genieten. En werken geblazen natuurlijk. Hoera!
 
 
1) Update van de vijverbeplanting
 
Het was er nog niet eerder van gekomen te melden wat er bijgeplant is aan de vijver. Dat zijn eupatorium atropurpureum (7 stuks), darmera peltata (5 stuks) en veronicastrum (2 stuks). Dat zijn gecultiveerde cadeautjes van de milde schenkster die ons eerder al planten voor de gemengde haag bezorgde. Eupatorium en veronicastrum worden beiden erg hoog en hun paarsroze pluimen/aren zouden voor wat kleur moeten zorgen op de steile wand van de vijver. Darmera staat aan de waterrand omdat haar dikke (lees: loodzware) wortels de oevers goed vasthouden. Darmera groeit eerst met een roze bloem en krijgt pas na de bloei een blad. Het lijkt nogal op groot hoefblad., maar is het dus niet.
Daarnaast is er ook nog één plantje Phyllostachys nigra geplant. Dit is een bamboe-achtig riet met zwarte stengels. En eigenlijk vind ik dat het niet zou mogen planten, omdat het duidelijk niet inheems is (chinees) en door zijn grote woekergehalte de inheemse planten gaat verdringen. Anderzijds: het is een zaailingetje dat we zelf hebben uitgespit, en dat dus niet door middel van groot vrachtvervoer zeeën heeft vervuild. Bovendien is het bamboe en dus sterk. Als ik nu altijd de uitlopertjes uitspit en er de blaadjes van haal, dan heb ik mijn eigenste zelfgemaakte bamboestokken om kruisbessen en frambozen op te binden. Ecologische voetafdruk = nul. Nee?
Mocht je denken dat ik nu mijn ecologie helemaal overboord heb gegooid: deze planten beslaan misschien 2 procent van de oevers. Voor al de rest van de grond wil ik inheemse planten. Ecoflora, here I come!
 
2) Bomen
 
reinette-de-chenee2Op zaterdag togen we vol verwachting naar Boomkwekerij De Bock. Fruitbomen kopen! Na zorgvuldig wikken en wegen waren we tot een akkoord van 3 bomen gekomen. Meer exemplaren zou ons uitzicht misschien belemmeren, en een groot deel van de grond is eenvoudigweg te nat. Maar de romance van Sylvia en Jonathan, dat kon nog steeds! Helaas, van zodra de dame van de kwekerij de woorden ‘natte leemgrond’ hoorde, moesten mijn hooggespannen verwachtingen plaatsmaken voor zinsneden als ‘harde soorten’, ‘veilige keuze’ en ‘sterke rassen’. Daar gingen Sylvia en Jonathan, en in hun plaats kwamen Gloster, Reinette de Chênée (voor de appels) en Hedelfinger (voor de kers). Al goed dat de weg naar Mullem onderbroken was, of we waren in Kaffee In De Kroon ons verdriet gaan verdrinken. Verder alle lof voor de hulp van de mensen van De Bock. Zelfs in mijn verroeste wagentje hebben ze nog netjes plastic gelegd ‘om de zetels te beschermen’.
De bomen zijn met veel zorg geplant (danku eigenwijze boomplanter voor de goede instucties), de aarde rondom de wortels is goed losgemaakt, maar ik durf er toch niet vanuit gaan dat ze zullen pakken, laat staan dat ze het goed zullen doen, want de grond is toch wel heel erg zwaar.
 
3) Haag
 
Ze zouden in tuincentra geen catalogi mogen leggen. En als ze het wel doen, dan zouden ze van die zwarte vierkantjes over namen en kleuren moeten plakken. Foei, zo de mensen verlokken! Geheel tegen mijn vrije wil en bedoeling in stond ik daar plots buiten met nog 4 haagbeuken, 2 meidoorns en een eglantier. Dat komt er dus van hé. Ah, en dan ook die cornus nog. Maar die is geheel vanzelf in de auto gekropen, daar ben ik zeker van.
 
4) Omheining
paaltjes3Over het plaatsen van omheining hadden we heel wat onheilstijdingen ontvangen, en we verwachtten dan ook niet veel van ons simpele doe-het-zelf-grondboortje. Maar zie: voor we er erg in hadden, stonden al 3 palen recht! Dat was wel geluk hebben, want tijdens het volgende gat ontdekten we al weer dat er in België 50 cm onder het grondoppervlak bakstenen groeien en mochten zo regelmatig eens opnieuw beginnen. En sommige soorten grond (dikke leem, blauwachtige klei, enz.) krijg je dan weer nauwelijks van die grondboor af. Maar toch, met een schone duotaak voor echtgenoot en echtgenote stonden tegen zondagavond 30 paaltjes in de grond. Nog 8 te gaan en dan kan de omheining ertegen.
 
5) Tot slot
Nog eens 40 zaailingen van Helleborus uitgeplant. Als die het allemaal doen, heb ik binnen 3 jaar een winterbloei van jewelste!
lente1

 

(dat veiligheidslint ligt er van toen de plantjes nog maar nauwelijks boven kwamen en moest er voor zorgen dat we er niet per ongeluk met een kruiwagen vol brandhout overheen reden. Een mens vraagt zich af waarom het daar nu eigenlijk nog altijd ligt…)

Read Full Post »

Prutser (ikke)

Vanavond om 6u nog allerlei nieuw gekregen planten (waarover later meer) aan de vijver geplant. Slecht idee! Want

1) De oevers gaan bergaf (en een zwaar beladen kruiwagen ook)

2) als je enkele putten graaft, vervolgens je planten haalt, en dan je schop wil nemen voor de volgende reeks, zie je die NERGENS meer staan

3) als het nog schemeriger wordt, zie je ook je versgegraven putjes nergens meer en kan je helemaal opnieuw beginnen

4) je kunt geheel ongewild dikke kikkers uit hun winterslaap heffen (ik heb het beest teruggezet, maar toch)

Zie je hem?

Zie je hem?

Bij nader inzien eerder een pad...

Bij nader inzien eerder een pad...

 

5) de aarde in de late winter is nog verrekte koud om mee te werken maar de jonge neteltjes prikken al verrekte fel

Dan ga ik nu dus een beetje mokken om deze mislukte onderneming en zielig doen over mijn handen.

Read Full Post »

In onze tuin is niet alleen veel gedagdroomd, maar ook al hard gewerkt. Aan de vijver bijvoorbeeld. Bij aankoop van ons huisje waren we gezegend met twee diepe kuilen, waarvan de ene 5 meter diep was (en zo’n 10 op 20 meter groot) en vol stond met bramen, half opgeschoten populieren, en twee zieke meidoorns die helaas zijn moeten sneuvelen. Deze kuil is min of meer gedempt en moet in de toekomst bloemenweide worden. De andere kuil bevatte behalve modder en bladeren ook wat water, kikkers, salamanders en een hysterische gans. De gans is naar andere oorden verwezen, omdat ze de straat in het algemeen en ons in het bijzonder terroriseerde. Het water daarentegen heeft alle mogelijke kansen gekregen om uit te groeien tot een heuse poel, tot meerdere eer en glorie van het amfibieënrijk.

Over een ideale vijver valt veel te schrijven, en ik heb dat weer eens prachtig in paint-shop geillustreerd (niet dus, maar ik heb geen tijd om het fatsoenlijker te doen).

vijver-11

Eén algemene regel voor een goede poel: grilligheid. Een grillige oeverlijn, grillige overgangen van meer naar minder diep in het water en grilligheid (diversiteit) in de beplanting zowel in als buiten het water.

HET WATER

– De ideale vijver zou tussen de 50 à 250m2 groot moeten zijn. Maar laat het duidelijk zijn dat dit een oppervlakte is die een maximale diversiteit van dieren op het oog heeft. Ik heb al vijvertjes van 1 vierkante meter gezien waar ook jaarlijks een kikker naar toe kwam, en alle beetjes helpen natuurlijk (om van het plezier nog maar te zwijgen).

– De ideale diepte is 1,5 à 2 meter, maar dat is dan wel de diepte voor het allerlaagste punt. Het is erg belangrijk om traag aflopende oevers te hebben, omdat het water daar sneller opwarmt en de eitjes er dus beter kunnen ontwikkelen. Amfibieën leven tussen land en water, dus die zijn ook niet gebaat met een plotse plons in de Grote Diepte. Voorzie dus eerst een ploeterbadje, dan een Kleine Diepte, en dan pas de grote. Onze vijver is één keer uitgebaggerd om min of meer de juiste diepte te hebben. Ondertussen is de hoeveelheid water toegenomen waardoor we nu ook die traag aflopende oevers hebben.

– Het waterpeil: dat schommelt natuurlijk, maar het is zaaks een minimum te garanderen. Na een verrassende avonturentocht langsheen kapotte gewelfjes en stenen buizen in onze tuin hebben we uiteindelijk 3 natuurlijke bronnen en de overloop van twee regenwaterputten naar onze vijver kunnen leiden. Zelfs zo zakt het peil in de zomer nog, maar het verdwijnt tenminste niet. Bijkomend voordeel van dat permanent stromende water: het bevriest nooit helemaal in de winter, en daar zijn bepaalde kikkersoorten erg blij om. (welke soorten en dergelijke, dat laat ik aan de biologen over om uit te leggen)

DE OEVER

– Een grillige oever is het best. Op de illustratie staat de vorm van onze vijver, maar dat is eigenlijk nog te rond. Ik hoop er met planten hier en daar nog een knauw te kunnen aan geven. De vorm van een lotusblad is geen slechte vorm voor een vijver.

– Door de combinatie van oevervorm, planten en lichtinval creëer je een heel scala aan biotoopjes, kweekplekjes, paarzones en schuiloorden. Voor elke diersoort wat wils dus. Er wordt aangeraden om vooral aan de noordwestelijke zone een goede hellingsgraad te hebben. Door de natuurlijke glooiing van ons terrein is dat min of meer zo, al is de hellingsgraad noordoost iets groter.

– Salamanders zouden dan weer blij zijn met een kleine ophoging van modder langs de oevers. Ik heb de indruk dat planten en begroeiing daar eigenlijk van nature voor zorgen, maar je kan het ook opzettelijk gaan toevoegen natuurlijk.

DE PLANTEN

– Planten in het water zijn mooi, en ze dienen de beestjes. Sommige kikkers zetten er hun eitjes tegen af, andere gebruiken het dan weer om op te zitten en elkaar te beloeren. De juiste planten verdringen ook algen en houden het water zuurstofrijk.

– Op de schuine hellingen moeten ook planten komen, om de aarde van de oevers vast te houden en verzanding van de vijver te voorkomen. Vergeet geen houterige heesters. Een vijver in de buurt van een haag kan goed werken.

– Verder in de omgeving is lang gras belangrijk, want daar schuilen ze graag in. Een maailand in de buurt van de vijver is dus een aanrader. (Ik heb, o wee, ooit één kikker met de grasmachine tot moes vermalen…)

– Op het plannetje heb ik ook ‘de actieradius’ van sommige amfibieën genoteerd. Daar weet ik zelf niets van, dat leer ik uit ‘de boekskes’. Maar als je ziet hoever sommige dieren zich maar wagen, dan besef je beter hoezeer ze afhankelijk zijn van de planten in de directe omgeving van de vijver.

Rest mij nu nog de juiste planten te kopen, en daar is nog grote besluiteloosheid aanwezig. Maar ik heb nog wat tijd. Eigenlijk wou ik van die zuurstofplantjes kopen tegen het kroos, maar de laatste maanden zie ik maar heel weinig kroos meer op de vijver. Doodgevrozen, dachten we, maar ik lees dat kroos winterhard is? In de plaats van dat kroos zie ik wel een ander plantje (naast het gras dan), dat ik niet ken. Iemand die het wel weet?

waterplantje1

Read Full Post »

Tuinpatroontje

Er zijn mensen die in een handomdraai een tuinontwerp met powerpoint ontwerpen, er zijn er die er heuse aquarellen van maken, en je hebt er zelfs die er Sketch-Up voor gebruiken. Ik heb dat allemaal al geprobeerd, om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat niets zo goed werkt als ouderwetse Paint-shop. Althans, in míjn ogen. Kijk maar:

deel-1-aangepast Helemaal links staan rode stokjes. In feite is daar al een bessenhaag aangeplant, maar dat was niet zo goed zichtbaar op de foto. Over die haag later meer.

De groene rechthoek vooraan wijst erop dat dat gewoon grasveld wordt. Onder die rechthoek zie je de restanten van een reusachtige treurwilg, die teveel schaduw bracht, en bovendien al het water uit de grond zoog. Schoonpapa heeft die stronk uit de grond verwijderd. Ik weet niet hoe, ik weet alleen dat de boomzaag halverwege kapot is gegaan, en er nu een krater van jewelste is. Maar ik weet wel dat het buitengewoon fantastisch is dat hij die stronk daaruit gekregen heeft!

De bruine stokjes rond de vijver alias poel wijzen op de kastanjehouten omheining die daar moet komen (het moet veilig blijven voor de kindjes). En op die poel, jawel, komen eendjes! (voor wie goed kijkt zit er zelfs al eentje :-)). Maar over het wel en wee van een poel later meer.

Die paarse vlekken achteraan, tenslotte, wijzen op een zone voor frambozen, bosbessen, enz. Maar dat is wellicht nog niet voor deze zomer.

Het tuinhuis, trouwens, is NIET van ons.  Ik herhaal: NIET!

deel-2-aangepast

De tuin kon niet in één keer op de foto, vandaar nu deel 2, met eveneens de vijver inclusief eendje en omheining. De wirwar van kleurtjes achteraan wijst op een toekomstige bloemenweide (nog af te wachten of we daar dit jaar iets aan doen), en de blauwe vlek daarin op een moerassig stuk vol riet waarvan we nog niet weten wat er mee te doen. (draineren?)

De krulwilg, daar houd ik ook al niet van (bloeit niet, heeft geen vruchten, krijgt geen mooie vorm, sja, krult alleen maar), maar er groeit wel een boerenjasmijn onder, dus die mag blijven. Die bruine rechthoeken moeten een groententuin worden, maar dat durf ik niet zo luid zeggen, want ik reken op een grote mislukking. Het groen wordt een lavendelhaagje, om bijtjes aan te trekken, en (zoals de echtgenoot zo mooi zei): omdat je er daar altijd gaat tegenlopen, en je nu eenmaal regelmatig tegen de lavendel moet lopen om hem goed te ruiken.

‘Echte’ bloemetjes zijn er ook, maar die staan dichter bij het huis en zijn dus niet op de foto te zien.  O ja, er is ook nog ergens een gele rechthoek. Daar zitten bollen in de grond.

Read Full Post »