Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘prairietuin’

Het prairiebordertje…

Ik ben er nog altijd zot van. Nochtans had ik daar nog nooit van gehoord toen ik het begon aan te leggen. We wilden gewoon wat kleur aan de horizon van onze tuin. Liefst geen statige border, maar eerder iets dat zou wuiven in de wind en meedeinen met het landschap. En hoog, want achter die planten zouden de bessenstruiken komen, en dat zou een soort van verdwaal-doolhof-tuintje voor de kinderen moeten worden. En zo kwam ik uit bij grassen. Die ik, omwille van de kleur, aanvulde met enkele bloemen. En dat bleek dus prairietuin te heten, zo leerde ik kort daarna. En van contentement om die ontdekking, gooide ik me onmiddellijk mee in de discussies hieromtrent.

Maar helaas: ik had me redelijk misrekend, want met de planten die ik had gekocht, kreeg ik nauwelijks 1/3de van de beoogde oppervlakte beplant. En bovendien was er een heel stuk dat voornamelijk in de schaduw ligt. Dat hoort normaal niet, bij een prairietuin, maar aangezien ik geen prairietuin beoog, maar gewoon een schoon stukje bloemen, is dat allemaal geen probleem. Alleen bleek ik allerminst thuis in schaduwplanten. En ik wou opnieuw dat frele van wuivend gras creëren, maar dan zonder grassen, want die groeien niet goed in de schaduw. Na even nadenken kwam ik uit op een basis van varens en epimedium of elfenkruid. Vooral dit laatste is een ragfijn, prachtig plantje dat, indien het wil aanpakken, voor een mooie, frele, lage groei en bloei zou moeten zorgen. En, bovendien: het is een uitdaging om mij weer eens aan de fotografie te wijden en er volgend jaar enkele mooie fotootjes van te (proberen) maken.

Verder kwam er nog wat digitalis bij (die deels hier, en deels bij de haag zal worden geplant) en nog wat zonminnende planten die meer in de lijn van een prairietuin liggen. En zo had ik weer een lijstje voor onze vrienden bij De Bock:

Schaduw:
Digitalis Purpurea Apricot 3
Digitalis Foxy 3
Digitalis Snow Thumble 3
Helleborus Roby Glow 2
Helleborus Pink Beauty 1
Helleborus Winter Moànbeam 2
Helleborus Foetidus 1
Helleborus Niger 2
Epimedium Pink elf 1
Epimedium Grandiflorum Lilafee1
Epimedium Pnnatum 2
Epemidium rubrum 1
Epimedium Warleyense 2
Milium Effusum Aureum 4
Athyricum niponicum Red Beauty 4
Drypteris filix-mas 2
Osmunda regalis 3
Zon:
Echinacea Fatal Attraction 1
Echinacea Coconut Lime 2
Echinacea Prairie Splendor 2
Agapanthus White 3
Rudbeckia Goldquelle 3
Eupatorium Masculatum Riesenschirm 1
Koeleria Glauca 2
Panicum Heavy Metal 2
Panicum Squaw 2
Pennisetum alopecuroides weserbergland 2
Alles is op tijd geplant geraakt, dus nu is het hoopvol wachten op volgende zomer! Alleen nog eventjes 6 maanden winter doorstaan eerst…

Read Full Post »

Het derde pakket

Vrijdagmorgen, 8u30. Stralende zon. En ikke thuis! Yiehaa!

De lentebloeiers stonden precies een beetje te lachen met de sneeuwroem deze morgen, en ook de muscari leken zich van seizoen te hebben vergist. Zelfs de kleine tulpjes zullen aan dit zonnetempo tegen zondagavond al uitgebloeid zijn, terwijl de hoge tulpen hen zo snel mogelijk proberen inhalen.

De kievitsbloem (of toch een variant daarop? Ik ben het etiketje kwijt :-)) is op nauwelijks 3 dagen van niets naar volwaardige plant gegaan, en de herfstanemonen kruipen alweer de hele border rond.

En als je deze rode handjes ziet opdoemen, weet je dat het mooie weer helemaal in aantocht is: pioenen!

Maar dat is eigenlijk allemaal niet wat ik wilde zeggen. Ik kwam vertellen dat gisteren ons derde elektronisch bestelde plantenpakket (na de zaden van de Nieuwe Tuin en de planten van Bakker) werd geleverd: de doos van vivara:

Ik bestelde:

Aar Ereprijs (Veronica spicata) – Aar Ereprijs
95643 2 € 2,49 € 4,98
Salie (Salvia officinalis ‘Purpurascens’) – Salie
95632 2 € 2,99 € 5,98
Kruisdistel (Eryngium planum) – Kruisdistel (Eryngium planum)
95372 1 € 2,49 € 2,49
Ereprijs (Veronica longifolia) – Ereprijs
95276 2 € 2,49 € 4,98
Kogeldistel (Echinops bannaticus) – Kogeldistel
95283 1 € 2,49 € 2,49
Wilde bertram (Achillea ptarmica “The Pearl”) – Wilde Bertram
95290 1 € 2,49 € 2,49
Herfst anemoon (Anemone hybrida ‘Honorine Jobert’) – Herfst anemoon
95510 1 € 2,99 € 2,99
Rode valeriaan (Centranthus ruber coccineus) – Rode valeriaan
95519 1 € 2,49 € 2,49
Ereprijs (Veronicastrum virg. “Pink glow”) – Ereprijs (roze)
95552 2 € 2,99 € 5,98
Frühlingsgold (Rosa ‘Frühlingsgold’) – Frühlingsgold (Rosa ‘Frühlingsgold’)
95388 1 € 8,95 € 8,95
Klimroos (Rambler Bobby James) – Klimroos Bobby James
95268 1 € 12,99 € 12,99
Subtotaal : € 56,81
Bezorgkosten : € 0,00
TOTAAL : € 56,81 


En dat stond hier dus allemaal gewoon aan de voordeur. Dat vinden ze normaal in deze regio: postpakketten gewoon ‘blak en bloot’ aan de voordeur afleveren. Geen gedoe met codes en handtekeningen: gewoon lossen en klaar :-).

Verder een dubbele dikke duim voor Vivara: al de plantjes waren perfect verpakt, mooi donker en vochtig gehouden, en netjes genaamtekend. Bovendien zien de planten er ook allemaal super goed en gezond uit. Aan al wie niet uit de voeten kan in het algemeen en aan zwangere dames zonder auto in het bijzonder: gewoon bij vivara bestellen!

De ene helft van de bloemen kwam bij de moestuin te staan; de andere helft ging richting prairieborder. Da’s trouwens een moeilijk geval aan het worden, die laatste, want omdat ik met die planten nog niet zo vertrouwd ben, twijfel ik vaak of ik nu onkruid of bloemen aan het wieden ben… Vooral het verschil tussen gras en siergras wil in deze fase al eens ontluisterend zijn… En ik herinner me van vorig jaar nog dat het allemaal late kiemers zijn (ze bloeien dan ook vooral in de herfst). Het wordt dus even spannend afwachten, dit 2de jaar prairtuin. Maar met de extra planten die ik ertussen zette, kan ik alvast vrij zeker zijn van wat bloei tegen het einde van de zomer.

In de moestuin wou ik geulen maken om de aardappelen te planten, maar dat bleek toch een beetje lastiger dan verwacht, dus de andere helft zal ik morgen pas doen. In het groentebed met de vele kleine stokjes staan uien (die het niet zo goed doen), wortels (die altijd lang op zich laten wachten) en radijzen (die al bovenstaan!). Helemaal achteraan de peulen en erwten (die ook al gezaaid zijn) en waarvoor meneer onderdeappelboom dit keer de constructie recht zette. De papa van mevrouw onderdeappelboom spitte dan weer één groentebed om dat meer grasveld dan moestuin was geworden, en als ik nu ook nog eens het aardbeienbed onder handen zou durven nemen dan beginnen we er een beetje te komen…

O, en dan heb ik ook nog voor het eerst een bloeiende bosanemoon in de tuin! Maar de foto is werkelijk te afschuwelijk om hier te plaatsen. Maar geloof me maar dat het een heerlijke ontdekking is 🙂

Read Full Post »

Een tijdje terug had ik het over ecologische siergrassen. Naast schaduwtuinen en kruidentuintjes zijn ze namelijk een mooie aanvulling op de klassieke siertuin: dat parelende gezwiep in de wind, die herfstkleuren, de structuur die ze aan de tuin geven, enz.  Maar zou het mogelijk zijn om siergrassen te vinden die ecologisch en inheems zijn? En kom je met siergrassen niet automatisch in de deugdelijke perkjes van de betere villa terecht, of zou het ook integreerbaar in het landschap kunnen zijn?

Ik zocht en vond… niet zo veel. Inheemse grassen zijn veelal kleinere grassen, passend in weides en graskanten, maar niet zozeer bruikbaar als sierstruik. Andere inheemse grassen hadden dan weer een te grote veroveringsdrang, of pasten qua grondtype niet op de plaats waar ik ze wou zetten. Een hele dobber dus waar ik niet 1-2-3 aan uit was.

Om de leegte aan inheemse siergrassen op te vullen, besloten we al snel om grassen met gras-achtige bloemen te combineren. Gaura bijvoorbeeld, dat de indruk van bloeiend gras wekt. Of eupatorium, dat in zijn grootsheid best wel hetzelfde structureel effect als dat lelijke pampasgras zou kunnen teweegbrengen.

Halverwege mijn denkproces viel het tijdschrift van VELT in de bus, met daarin een bericht over prairietuinen. Ik was er bijzonder opgetogen over, want die prairietuin leek precies te doen wat ik ook voor ogen had: bloemen en grassen combineren. En waar ik ook blij mee was: dat VELT het strikt inheemse pad durfde te verlaten ten voordele van een weliswaar deels uitheemse, maar toch mogelijks waardevolle aanvulling voor de siertuin.

Toch moet gezegd dat zelfs ik, pseudo-ecotuinier, een beetje vragen had bij die prairietuin. Ze staat immers wel heel vol met voornamelijk Noord-Amerikaanse planten. En om de grond schraal en de prairietuin onderhoudsarm te houden, werd gesuggereerd de plaatsen tussen de planten op te vullen met kiezeltjes, lavasteentjes, enz. Toch allemaal niet zo eco-vriendelijk, dacht ik, en ik voorspelde in gedachten al een kwade lezersbrief.

Jawel, in het daaropvolgende boekje van Seizoenen moest de VELT-redactie er al aan geloven. Dat dat toch niet kon, zo’n uitheemse bloemen promoten. (Terwijl VELT er wel mooi de voor en tegens had bijgezet, zich bewust van de ongewoonheid van hun suggestie). En dat bovenal de suggestie om de planten eens af te branden om de schraalte van de grond te behouden, alle boekjes te buiten ging. Een vuurtje stoken is immers ongezond.

Nu, over de zin (soms) en onzin (meestal) van het vuurtje-stook-verbod heb ik me elders al eens uitgelaten. En dat ik niets tegen een uitheems bloemetje heb, heb ik ook al meerdere keren gezegd. Maar dat ik VELT wil verdedigen, dat is nieuw. Bij deze dus:  die prairietuinen zijn zeker verdedigbaar.

Nochtans heeft ook Natuurpunt zich er al tegen gekeerd. In een rapportje van vorige zomer waarschuwen ze voor het invasieve karakter van de veelal uitheemse grassen van de prairietuin. Want: ‘het risico op uitbreiding buiten het perceel is te groot’.  Maar wat is er buiten zo’n perceel? In de meeste gevallen toch gewoon gazon, dat afgemaaid wordt. Of steentjes van een terras of paadje. Natuurlijk kan de wind de zaden ook wel verder doorvoeren, maar ik ben tot nu toe niet op de hoogte van een probleem met zich spontaan overal uitzaaiend noord-amerikaans gras?

Natuurpunt heeft ook een probleem met de relatie tussen prairietuinen en biodiversiteit. Een prairietuin is NIET de ideale vlinderplaats, stellen ze, en ze staven dit onmiddellijk door 2 vlinders op te noemen die een specifieke plant nodig hebben voor hun voortbestaan die NIET in de prairietuin staan. Ach ja, dan zet je die specifieke planten toch elders? En waar zit de logica van de redenering? Een eekhoorn kan ook niet overleven in een bloemenweide zonder bomen. Is die bloemenweide daarom slecht voor de biodiversiteit?

En laten we ons ook eens afvragen waar die grassen meestal geplant worden? Niet op de plaats van de siertuin of moestuin. Voor veel mensen is het een oplossing voor een proper voortuintje. Ze zetten siergrassen, hortensia en pachysandra vooraan, en hun tuintje is klaar. Hun alternatief is een oprit in klinkers, want het moet proper zijn en onderhoudsarm. Dan is zo’n noord-amerikaans gras toch nog waardevoller dan klinkers? En de mensen die echte grote vlaktes aanleggen tot prairietuin, daarvan mogen we misschien wel veronderstellen dat het mensen zijn met veel grond, die wellicht ook andere types siertuin op hun domein hebben. En is een hectare prairietuin zoveel slechter dan een weide?

Waarmee ik maar wil zeggen: al die rapportjes en kritiek zijn serieus vermoeiend. Als je het aan mij vraagt, zouden ze in de eerste plaats moeten beginnen met de mensen te motiveren meer bloemetjes en grasjes te planten, door zaden en plantjes uit te delen. Dat kan niet duurder zijn dan de bus gratis maken. En pas als mensen plezier beginnen hebben in tuinieren, kan je het over ecologie beginnen hebben. Maar ontneem ze dat plezier toch niet altijd direct.

Over plezier gesproken: ik heb dus een grassenbordertje aangelegd rond het bessenlabyrinth. ’t Ziet er momenteel nog een beetje zielig uit.

Op dit moment staan er 35 plantjes in, maar mijn oorspronkelijk voorzien stuk was misberekend, waardoor ik halverwege nog een hoop gras mocht wegspitten, daar toch wel behoorlijk op gevloekt heb, en uiteindelijk dus ook plantjes te weinig heb voor het hele stuk. Maar kom, ik denk dat het wel in orde komt (je gelooft me niet, maar tegen deze zomer zal ik het met nieuwe foto’s bewijzen). En wat staat er nu precies in:

In de rubriek grassen hebben we:

– smele (inheems)

– struisriet (inheems)

– geitenbaard (inheems)

– vedergras (Alpen,middellandse zee)

– miscanthus/prachtriet (zo uitheems als de pest, maar schijnt niet te woekeren)

– vingergras (inheems/Europees)

– pijpenstrootje (inheems – staat midden in ons drainageprobleem, dus met natte voeten, waar het van houdt)

In de rubriek bloemen tussen de grassen:

– eupatorium (inheems)

– gaura (uitheems, houdt van warmte en zon)

– echinacea (inheems)

– crocosmia/montbretia (knolgewas; in wezen uitheems, maar dan even uitheems als tulpen)

– thalictrum (Zuid-west-europa)

– verbena (inheems)

– artemisia (kruidachtige met inheemse varianten)

Zal het lukken of niet? Geen idee. Maar het is wel een redelijk inheems strookje geworden, met een variatie aan kleur en bloeitijd, en hopelijk zal het ook het wuivende effect teweegbrengen dat we voor ogen hebben. Zoals ik al zei: deze halve cirkel grassen is rond ons bessenstuk beland. Vanuit het huis zien we de bessen nu nog nauwelijks staan. Alleen de puntjes van de pas geplante grasjes piepen boven de helling uit. (op de foto hieronder zichtbaar toen de plantjes nog niet in de grond zaten, maar wel al op de juiste plaats stonden).

Read Full Post »