Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘rode biet’

De eerste zomergroenten zijn geoogst. En die zien er toch al helemaal anders uit dan de voorjaarsgroenten:

groenten juli

De rode bieten zijn bijna allemaal uit de grond, de vroegst gezaaide boontjes zijn helemaal geplukt (maar de latere zaai staat al te trappelen om geoogst te worden), de komkommers (nee, het is geen courgette) groeien ook wonderwel en het eerste tomaatje is rood. De wortels zijn baby-wortels. Dat staat niet helemaal zo op het pakje, maar anders moet ik toegeven dat mijn worteloogst compleet de mist is ingegaan. Mijn eerste drie rijtjes zaten vol wortelrot en hebben samen één bord geraspte wortels opgeleverd, na erg veel schoonmaakwerk. Dit rijtje is niet rot, maar kort (dag eufemisme) , en de winterwortels moeten uiteraard nog lang groeien. Deze heb ik onmiddellijk na het kiemen uitgedund, dat moet toch al een deel van het probleem oplossen.

Verder niet allemaal rozegeur en maneschijn: ik loop wat achter met onkruid wieden (eufemisme, weer), de voorgezaaide prei is nog altijd niet uitgeplant, de radijzen zijn voor het eerst mislukt en de sla wil niet groeien, en ik heb in het algemeen veel te laat nieuwe dingen gezaaid. Maar kom, als wijze levensles hebben we weer veel opgestoken van het wel en wee van de groentetuin 🙂

Read Full Post »

Magic Mulch

Voor het eerst doet het algemeen nederlands het beter dan mijn dialect: de moestuin maakt zijn naam waar (of althans de hagelbui heeft dat in zijn plaats gedaan) en vertoont diverse stadia en versies van moes: twee soorten raketsla ondergespoeld met modder, oogstklare kropsla bruin gekogeld en gehavend dat het geen naam meer heeft, de toch al wankele sluimerwten helemaal neergezegen met rijshout en al (veel rijs wat er trouwens niet aan; mijn stokjes bleken sowieso al te licht voor het gigantische gewicht dat die sluimerwten uiteindelijk ontwikkelen); het groen van de uien geknakt, en mijn aardbeien en kolen nog niet nader bestudeerd, maar toch vrezend voor het ergste. Komkommer en mais staan er gelukkig wel nog bij alsof er niets aan de hand was vannacht.

 

Nochtans, ik wou eigenlijk komen vertellen over de schitterende ontdekking van mulch. Nu ja, absoluut niet mijn ontdekking natuurlijk, maar ik geloof het nooit als ik het niet zelf heb geprobeerd, nè. En nu kan ik het je dus wel vertellen: mulch is magisch! En: mulch is simpel!

Je rijdt het gras af (in ons geval: je rijdt het onkruid af in de hoop dat er zo ooit gras gaat bovenkomen), je kiepert dat maaisel in de kruiwagen, en in de groentetuin kieper je het maaisel er tenslotte terug uit. Dat moet wel voorzichtig natuurlijk, want het is de bedoeling dat rond de groenten te krijgen zonder die te beschadigen (ik met al mijn voorzichtige zorg gisterenavond mulch aan het verspreiden, en dan vannacht een storm, ggrrmmmmbl). Een laagje van een cm of 2-3 volstaat. Dat lukt natuurlijk best rond planten die al wat groter zijn, maar ik leg het ook rond de strookjes waar ik gezaaid heb. Het spleetje grond dat bloot blijft maakt meteen duidelijk waar ik mijn voeten niet mag zetten en waar ik nog iets van groei mag verwachten.

 

Het goede van mulch bestaat uit meerdere zaken: 1) het houdt het onkruid een beetje tegen (arbeidsarm!), 2) het houdt het vocht beter in de bodem (minder water geven; ecologisch en weer arbeidsarm!) en 3) door de afbraak wordt het bodemleven gestimuleerd. Daardoor krijg je lossere grond, waardoor het water beter weg kan (over hagelstenen als knikkers zullen we hier maar even zwijgen), en waardoor je weerom losse grond zonder spitten verkrijgt. Magisch, nee?

 

Het grootste bewijs van de werking van mulch zien wij bij de tomaten: midden vorige week waren dat nog frele wezentjes met geelbruine bladeren, nu staan ze fier rechtop en zie ik het blad elke dag wat donkerder groen worden. Ook de wortels zijn in sneltempo gegroeid sinds er mulch rond ligt. Voor mij is het dus duidelijk: met tuinafval krijg je er een groentetuin weer bovenop.

 

Alleen de kolen krijgen geen mulch maar een kraagje: knip stukjes karton of oud tapijt van ongeveer 15 op 15 centimeter. Maak 1 knip naar het midden, en maak het middelpunt een beetje groter. Plooi de kartonnetjes netjes rond de kleine kooltjes zodat die in het midden ervan staan. Die kraagjes zouden de koolvlieg moeten tegenhouden, die nu geen plaats meer vindt om haar eitjes aan de voet van de kool te leggen. Het karton houdt opnieuw de grond rond de kool vochtig. De mijne groeien in elk geval, juist, als kool, sinds ze een koolkraagje hebben gekregen (al is het natuurlijk weer niets in vergelijking met die gigantische exemplaren die ik altijd in andermans groentetuinen zie, zucht…)

 

En dit ook nog even meegeven: ik had ergens gelezen dat als je rode bietjes heel voorzichtig uitdunt, en de uitgedunde exemplaren even voorzichtig elders weer in de grond steekt, dat die dan wel eens durven verder groeien. En jawel: nadat ze een week als uitgetelde slapjanussen op de aarde lagen te zuchten, krabbelen ze nu langzaamaan weer rechtop. Tof!

Read Full Post »