Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘rozen’

“O,” zei de papa van mevrouw onderdeappelboom bij het zien van deze doos. “Ga je Keukenhofje spelen?”

Wel ja. ’t Was een aanbieding in de zo befaamde vierletterketen-met-aanbiedingen-op-woensdag-en-sinds-kort-ook-op-zaterdag.We roofden de helft van de voorraad leeg. Zo’n 200 krokussen, evenveel tulpen, een hondertal narcissen en wat muscari. Ik leerde van meneer Groenland dat, om een natuurlijke spreiding van de bollen te creëren, je de bolletjes best met losse hand op de grond gooit. Dus werden de bolletjes in kleine kinderhandjes gestoken, en gooiden die de krokusbollen onder de linde in het rond dat het een lust was om te zien.

Dat wil zeggen: de kinderen waren een lust om te zien. Van de bolletjes daarentegen, zagen we niets meer. Want dat gooien van die bollen, da’s allemaal goed op een mooi braak stukje grond. Maar dat is niet, ik herhaal: NIET intereressant in lang gras. Zucht… Gelukkig vonden de kleine onderdeappelboompjes het daaropvolgende spelletje ‘om-het-meest-bolletjes-zoeken-in-het-lange-gras’ ook wel leuk. Maar ik heb toch niet durven tellen hoeveel van de oorspronkelijke 200 bolletjes we uiteindelijk teruggevonden hebben…

Onmisbaar bij deze plantopdracht bleek mijn bolletjesplanter; in de woorden van meneer onderdeappelboom: ‘kottekesmaker’. Ik had hem met redelijk wat argwaan gekocht (ze hebben er bij de aveve een handje van weg om je nutteloze properemensenwerktuigen aan te smeren), maar het blijkt een goede koop te zijn. Al bij al ben ik nog maar 2/3de gevorderd met mijn bolletjesaanplant, maar ik maaide ook nog het lange gras (één van de tweejaarlijkse maaibeurten) èn ik gunde mezelf nog eens  5 minuutjes vrije tijd om wat foto’s te nemen. Eén en ander moet de komende dagen nog volgen, maar hieronder al enkele bloemetjes uit de tuin vandaag.

De echinacea purpurea, bijvoorbeeld, die nog nieuwe bloemen aan het vormen is:

En van echinacea bestaan prachtige soorten. Er zijn gele en witte, maar ook vuurrode en dieproze, zoals deze echinacea fatal attraction:

En tot slot zijn er rozen; zeeën van rozen. Deze Rosa Sophie Eternal bloeide 3 maanden geleden bij de geboorte van het kleinste appeltje en staat er nu, bij het doopfeest van dat jongste appeltje (waarover later meer) opnieuw prachtig bij. Heerlijk en symbolisch!

Al bij al is het in onze tuin dus nog absoluut geen nazomer, maar afgaande op de bloemen eerder hartje zomer. En alsof we daar bezwaren zouden tegen hebben!

Read Full Post »

Rozen, ik zie dat graag…

Mijn Guirlande d’amour (eerste foto) kocht ik verkeerdelijk op stam, maar dat bleek al bij al nog een geslaagde fout: zo groeiden de rozen al onmiddellijk halverwege mijn rozenboogje en had ik direct veel meer effect dan wanneer ik met een klein scheutje onderaan was begonnen. Vorige week ging mijn rozenboogje dan stuk, en kreeg ik mijn nieuw rozenboogje de grond niet in wegens keiharde grond. Toen het donderdag begon te stormen, zei de wind plots: ‘Boe!’ en zei mijn rozenstruik: ‘Eek!’. Het resultaat was een ferme ‘Krak!’ en tevens het einde van mijn tot nog toe meest geslaagde rozenstruik…

Gelukkig heb ik sinds vorig jaar langs de wortels wel enkele wilde scheuten laten staan (dat is normaal not-done omdat het de vorm van je struik kapot maakt en omdat de  meeste wilde scheuten niet de eigenschappen van de cultivar hebben waaraan ze ontspringen (bvb enkelvoudige bloem in plaats van dubbele)). Maar met een beetje geluk gaan die wilde scheuten vanaf nu toch mijn lege boogje beklimmen, samen met de clematis Nelly Moser die ik er dit voorjaar bijzette en die ondanks de droogte toch heel langzaamaan haar weg naar de top aan het zoeken is. Van de andere kant van het rozenboogje moet ik ook niets verwachten,  want de rozen die ik bij vivara kocht zijn geen van beide uitgelopen. Gelukkig geloofden ze mij daar mailsgewijs op mijn woord, en heb ik zowaar een tegoedbon gekregen om in het najaar twee nieuwe rozen te bestellen. Dus al bij al: veel roos op de foto, en weinig roos in het echt. Maar toch: ik zie dat graag; en ooit ga ik bezwijken voor reusachtige hoeveelheden roos!

PS Ondertussen loopt het vlierbloesemseizoen, véél vroeger dan vorig jaar, alweer bijna op zijn einde. Wie één van deze recepten wil proberen, moet snel zijn. Onthou dat open witte schermen vol stuifmeel het meest smaak afgeven.

Read Full Post »

Het eerste lappendeken

Gisteren nam ik foto’s van alle bloemen die nog staan te bloeien in de tuin. Met de bedoeling die vandaag online te zetten. Maar dat leek behoorlijk dwaas toen de tuin er deze morgen zo bleek bij te liggen:

Geen nood, want veel mooier nog dan rozen, zijn rozen in de sneeuw:

En de kinderen hadden ook hun plannetjes klaar voor de dag: een sneeuwman moest het zijn. En nee, niet zomaar een sneeuwman, maar een sneeuwmama en een sneeuwpapa. En een sneeuwkindje. En een bedje voor het kindje. Maar na wat sneeuwpret en na het maken van de sneeuwmama en het sneeuwkindje moeten ze het toch wat koud gehad hebben, want toen bedachten ze plots zelf: ‘Ah, maar de papa is gaan werken. Hij is in Brussel. Kom mama, we gaan naar binnen.”

Read Full Post »

Het werkleven overheerst tegenwoordig nogal onze vrije tijd, waardoor er van bloggen en tuinwerk maar bedroevend weinig in huis komt. Ook nu maar een snelle impressie van een kwartiertje wandelen door de tuin, maar dan toch een kwartiertje waaraan wij ons hart kunnen ophalen.

Alleen het boeketje bij de aardbeien komt niet uit eigen tuin (maar van prins Filip (wel, onrechtstreeks toch)). De eerste foto van het binnentuintje is gigantisch misleidend, want het lijkt een heuse border te zijn, terwijl het maar een schort groot is. Zo zie je: op een blog is je tuin maar zo mooi als de foto’s die je ervan neemt. Oei… 🙂

Read Full Post »

Woeha, ’t is mooi weer geweest vandaag! Watergieten toen we wakker werden, maar tegen de middag al een aangenaam temperatuurtje en zowaar regelmatig wat zon: naaaaaaaaaaaaar buiuiuiuiuiuiuiuiuiuiuiuiten!

De sneeuwklokjes zijn er eindelijk ècht, ietsje groter al dan vorig jaar, en met een klein groepje sneeuwklokjes wat verderop, waar ik er zelf geen heb gezet. Danku muisjes!

.

.

.

.

De Griekse sneeuwklokjes zijn er ook. Ik durf wel eens twijfelen of het nu de Griekse zijn, of de lenteklokjes. Maar het lijkt me logisch dat sneeuwklokjes eerder groeien dan lenteklokjes?

.

.

.

.

Volgens mij zullen dit ooit de lenteklokjes worden. De kracht van natuur: zo’n dode aarde, en dan toch persé erdoor willen boren en willen groeien. Breeding lilacs out of the dead ground, enz.

.

.

.

.

De winterakonietjes rollen zich ook al weer uit de grond… (ze zetten niet voort; elk jaar weer zijn er drie, maar ik begrijp dat dat ook al goed is, want in veel tuinen laten ze zich totaal niet zien…)

.

.

.

.

.

De krokussen komen boven! Ik heb er met draad een grote cirkel rond gespannen in het grasveld, want van ver zijn ze nog nauwelijks te zien en ze liggen op de route richting brandhout…

.

.

.

.

.

.

.

.

Eén van de mooiste bloeiers op dit ogenblik is het wilgenkatje. In de wetenschap de meligheid der meligheid boven te halen: het zijn twinkelende lichtjes in een landschap van grijs (de bond zonder naam zou rijk worden met mij…). De hazelaar bloeit ook, maar vanzelfsprekend slaag ik er niet in dat te fotograferen. Maar je kan altijd een kijkje nemen bij Bart…

En dan ben ik ook aan het snoeien geslagen, want onder veel oude planten zitten nu de eerste scheuten nieuw groen. Bij meerjarigen moet je eigenlijk niet snoeien. De meeste planten zijn ondertussen zo verlept dat je er de oude takken en bladeren gewoon met de hand kunt vanaf halen. De roosjes heb ik wel gesnoeid, en met de haag begin ik morgen. Over snoeien zijn hele bibliotheken geschreven, die ik ooit wel eens zal lezen. Voorlopig houd ik het gewoon bij een paar principes:  1)vormsnoei in het najaar, en snoei om de aanmaak van nieuwe takken te bevorderen in het voorjaar. 2) de dode takken er altijd volledig uitsnoeien 3) bij de andere takken snoeien tot net boven 2 of 3 scheuten/verdikkingen in de tak. Vanuit de laatste scheut vertrekken dan al snel 2 (soms eens 3, soms ook maar één) takken. Klaar.

Terwijl ik zo bezig was stormde onze kroost naar binnen (en vervolgens terug naar buiten) met de woorden: ‘ik ook knippen!’ En toen deden ze plots dit:

Mocht je denken dat de dag toen al om was: nee, we hebben ook plannen gemaakt voor een grotere groentetuin.

En de eerste zaden zijn gezaaid…

Read Full Post »