Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘sierappel’

Gestolen tijd van gouden momenten, in de warme lentedagen vorige week waarop ik verlof bleek te hebben (ik heb er een zintuig voor, verlofdagjes plannen in de verre toekomst die mooie lentedagen blijken te zijn). Gestolen tijd ook op het werk, want sinds de blgcm-lijn (lees: grrrmmmbbll-lijn) het thuis laat afweten (“Heeft u iets aan de modem gedaan?” “Nee, alleen maar de stekker even uitgetrokken en terug ingestoken.” “Ah, dan zal er een technieker moeten langskomen.”), leven we afgesneden van het moderne bestaan van beeldbuis en laptop. De (ook al inderhaast genomen) foto’s had ik vooraf al kunnen opladen, de tekst moet er nu in de middagpauze snelsnel bijgetokkeld worden.

Maar we hadden dus verlof. Eerst meneer onderdeappelboom, die samen met zijn vader uren in de weer was met een grote frees, waarvan de ‘zelfrijdendheid’ op onze natte leemgrond behoorlijk tegen bleek te vallen. En met het brengen en halen van dat ding naar ‘verhuurt-bijna-alles’, inclusief een passage met grote kar bij plantenkwekerij ‘De Bock’, was er al een dag gepasseerd.

Daarna hadden meneer en mevrouw onderdeappelboom allebei verlof, op die prachtige donderdag 15 maart, met temperaturen tot 20°C en duizenden springstaartjes aan de voordeur, èn de hulp van de papa van mevrouw onderdeappelboom. En wat was van al dat werk het resultaat?

Ten eerste werd een boom geplant. Jullie dachten allemaal mee aan de ideale boom voor op ons gazon, en ik was zo gemeen alsnog een andere te kiezen. Het werd de Malus Crittenden, een sierappeltje met prachtige bloei, waarvan de appeltjes tot eind januari aan de boom blijven hangen. En dat is mooi om te zien, zo tijdens de winter. De enkele verdorde appeltjes die er nog aanhingen, werden ondertussen al door meesjes geroofd. En ook dat is een extra genot: vogeltjes dichter bij huis!

In het Eigenwijze Experiment (ons stuk lang gras met graskantbloemen en bollen) werd nog een hoogstam Magnolia Kobus aangeplant (dus toch een beetje de voorkeur van enkelen onder jullie). En zo te zien gaan we daar heel binnenkort al de eerste bloemen van zien.

De kleine esdoorn  en japanse kerselaar die vooraan het huis moesten komen, werden voorlopig elders in de grond gestoken. Voor het huis is de grond zo vast gereden dat we er zelfs met hakbijl, kliefhamer en koevoet geen kuil in kregen.

Niet op de foto’s maar ook geplant: alle voorjaarsbloeiers die je hier kan zien (behalve de sneeuwbal en witte forsythia). (Overigens staat daar ook een verzameling foto’s van al onze nieuwe bomen.) Die struiken kwamen lukraak in de tuin terecht, met de hoop om op verschillende plaatsen wat kleur in de tuin te krijgen in het voorjaar.

En wat was het resultaat van al dat freeswerk? Een nieuw ingerichte moestuin! Wèg met die paadjes van gras! Wegwegweg ermee! Ik heb het geprobeerd mèt ommuurde bedden en zonder planken rond de groentebedden, en in beide gevallen was er evenveel miserie. Ook via de omheining kwam er gras binnen gekropen, want de grasmachine ging niet tot tegen de kastanje omheining, waardoor daar al snel een wildernis met grijpgrage graszaadjes ontstond. In de moestuin-nieuwe-stijl komen tegen de omheining alleen nog bloemen en groenten.

En nee, aan mij is dus inderdaad geen grote tuinarchitect verloren gegaan. Dit is nu al de derde keer dat ik de tuin opnieuw inricht en de palen verzet (en aan meneer of papa onderdeappelboom vraag om ze met de hamer een definitieve slag in de grond te geven) 😦 Maar nu ben ik echt content van de nieuwe structuur van de moestuin, mèt rozenboogje naar het toekomstige kinderhoekje van de kleine onderdeappelboompjes. En meneer onderdeappelboom geeft mij ook de kans niet om nog te herbeginnen: hij heeft de palen van het poortje in de grond gebetonneerd 🙂

De moestuin dus, waar al uitjes in de grond zitten en de eerste rijtjes spinazie, wortels, radijsjes, erwtjes en peulen gezaaid zijn. De bloemen staan op het programma voor een volgend verlofdagje.

En dan zijn we nog niet klaar, want meneer en papa onderdeappelboom plantten ook nog eens acht knotwilgen achter de vijver. Voorlopig vooral wilg en weinig knot, want ze blijken nog niet geknot. Ik veronderstel dat ik dat nu snel moet doen. En we hopen dat ze wat vocht uit het boomgaardje daarachter zuigen.

Tot slot begon ik aan mijn takkenwal annex wilgenscherm. Tussen de paaltjes komen alle restjes klein hout en rond de paaltjes weef ik een scherm van takken (geen wilg eigenlijk, maar dat lukt met populierenhout ook goed). De structuur heeft een L-vorm. Neem daar de omheining bij en je hebt een U waarbinnen ik de composthoop zal maken. En het is meteen ook een soort poort tussen bovenste en onderste stuk tuin. Nu alleen nog wat takjes kappen en weven…

Ik heb precies nog wel wat werk voor de boeg…

Edit: Ivm het wilgenscherm is dit een aan te raden filmpje.

Je kunt dus echt op die takken staan springen en dat is megaleuk om te doen. En in het algemeen had meneer Groenland nog wat eerherstel van mij te goed. Nadat ik eerst wat minnetjes was over zijn programma, is mijn waardering gaandeweg gestegen (en nee, dat heeft niets met zijn uiterlijk te maken, zoals bij veel vrouwelijke kijkers het geval schijnt te zijn (’t is mijn type niet; teveel haar enzo ;-)) . Maar een tuinprogramma beginnen in de herfst, elke week iets nieuws, leuke klusjes aanbrengen en behoorlijk ecologisch zijn zonder het zo te noemen, ja, daar heb ik ondertussen toch bewondering voor. Je kunt heel wat dingen online bekijken trouwens. Proficiat dus, meneer Bartel Van Riet, je doet dat goed. (Nu nog een boekenprogramma in dezelfde stijl…)

Read Full Post »