Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Siertuin’

Picknick

Omdat jullie toch ook een beetje ademruimte moeten krijgen tussen de communieverhalen door: zondag gingen we picknicken!

We vulden een rugzak met broodjes, fruit, een stuk kaas en wat drankjes en gingen met z’n allen door de achterdeur naar buiten.

Al gauw lonkte een gezellig uitziend terrasje

DSC_0401[1]

Maar daar verzaakten we heldhaftig aan. Eerst zouden we nog wat wandelen!

Al gauw zagen we enkele beloftevolle borders

DSC_0396[1]

Maar ook hier hielden we ons sterk. Verder wandelen was de boodschap!

Na verloop van tijd maakte het landschap ruimte voor meer onverwachte uitzichtjes. We naderden een bessenpark, waar vreemde spinnenwebben hingen, waar aan elk net een etiketje ‘ikea, wassen op 30 graden’ hing.

DSC_0395[1]

En nogmaals op luttele afstand verderop vonden we zelfs een vijver, verscholen onder het gele lis

DSC_0392[1]

Dat leek al meer op een picknickplaats. Nog even doorzetten, en jawel hoor, wat vonden we daar?

DSC_0390[1]

Een heuse echte picknicktafel! Deze werd uiteraard met vreugde begroet, en de picknick smaakte uitstekend.

De terugweg is altijd wat langer dan de heenweg, en deze ging zelfs bergop. We namen dan ook nog even een pauze in een minimoestuintje dat op een zijpaadje lag.

DSC_0405[1]

En de kinderen vierden hun vreugde bot op een amateuristisch aardbeienplantageke dat we ontdekten.

DSC_0402[1]

De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat we ook verwaarloosde borders vonden. Zevenblad dat de bessenstruiken op het oog heeft. Netels. Distels. Enfin, heel veel werk in feite nog. Maar wij zeggen daar niets van. De eigenaren, denken wij dan, zijn misschien wel mensen zoals wij, met goede bedoelingen, en veel falen in praktijk. En af en toe vinden wij dat zo erg niet.

Read Full Post »

Ik was mijn lijstje kwijt , en moest dus opnieuw beginnen. Het viel al bij al nog mee, dat terugvinden van de juiste namen. En het nieuwe lijstje is ook beter dan het vorige. Niet alleen omdat het nu bestaat, maar ook omdat het hier op mijn blogje, op een stick èn nog eens in een mailtje aan mezelf is bewaard. U mag even mee genieten, en schrikt u vooral ook samen met mij van de prijs.

SPECIFICATIE aantal totaalPRIJS
HAAG
Ligustrum Vulgare Atrovirens 100-125 5 stuks x 10 meter = 50 x 1,2 50 60
STRUIKEN (links en rechts vooraan)
Hamamelis intermedia Barmstedt Gold 060/080 1 18
Prunus Spinoza (sleedoorn) Niet bij De Bock? 1 10
Syringa vulgaris paars zoveel mogelijk aanleunend bij de oude 1 12,5
Euyonymus Europaeus (kardinaalsmuts) wellicht wel bij De Bock? 1 10
Lavatera (niet zo winterhard, eigl. Maar 3-jarig) Barnsley 1 2,5
BESSEN
Josta 3 euro/stuk 2 6
Ribes Nigrum 1 2,5
Ribes Rubrum Augustus 2,50/stuk 2 5
Ribes Rubrum ‘Versaillaise Blanche’ 2,50/stuk 2 5
Braam ribes fructicosus Thornfree 4,8/stuk 2 9,6
Framboos Autumn Bliss 2 5
Framboos Glen Clova 1 2,5
(variatie van rode, gele, vroege en late)
Framboos Fallgold 1 2,5
Framboos Marwe 2 5
Kiwibes 1 8
HOEKJE BIJ ZANDBAK
Pulsatilla vulgaris (wildemanskruid) Blaue en violet blue van elk 1 4
pioen jan van leeuwen (wit, enkelvoudig) 1 4,5
Pioen  rubra plena (donkerrode van meter) 1 4,5
tradescantia (eendagsbloem) paars 1 2
geranium (ooievaarsbek) rozanne 1 3
Nepata (kattekruid) Dawn to dusk 1 2
GRASSENPERK
Eupatorium (koninginnekruid) purpureum atropurpureum 2 4
Echinacea pupurea 3 6
crocosmia voyager 3 6
smele (deschampsia) 3 6
struisriet Karl Foerster 2 9
aruncus kneifii (geitenbaard) 3 6
thalictrum thundercloud 1 3
thalictrum hewitts double 1 2,5
thalictrum rochebrunianum 1 2,5
verbena bonariensis 3 6
stipa vedergras 3 7,5
artemisia lactiflora Bij De Bock? 1 2
gaura (prachtkaars) butterflies (wit) 3 6
miscanthus sarabande prachtriet 1 4,5
vingergras panicum squaw 2 4
pijpenstrootje molinea transparent 2 7
ROZEN
golden wings (heester) 1 7
Guirlande d’amour 1 16
TOTAAL 289,1

Is het een volledig ecologisch lijstje? Op mijn manier wel: het zijn voornamelijk inheemse planten, zij het dat ik niet terugdeins om bepaalde cultivar-soorten van die inheemse te kiezen. En waarom zou crocosmia bijvoorbeeld niet citroengeel mogen zijn ipv fel oranje? Ach, er zal altijd wel ergens een beest zijn dat oranje nodig heeft, maar veel zullen het er niet zijn.

Bij de grassen steekt tegenwoordig een nieuw fenomeen de kop op: prairietuinen. ’t Is een vreselijk woord voor een half-amerikaans concept van lui tuinieren: door tussen de bloemen grassen te zetten, krijg je een natuurlijk effect èn veel minder onderhoud.  Ik veronderstel dat mijn grassenperk daar enige gelijkenissen mee heeft, maar ’t zal toch meer inheemse grassenborder met bloemen dan American Plain (steek in elke wang een hamburger en zeg zo vet mogelijk ‘pleijn’, of snoer uw lendenen in en huppel ‘the rain in spain stays mainly in the plain’) zijn. Het hoe, wat en waar van deze grassenborder is voor een volgende keer…

Ik heb me ook maar eens aan rozen vergrepen. Het bekijken van een rozenlijst is als het uitgenodigd worden op een adellijke receptie: de mejuffers en jongeheren zweven in wolken van goudgeel en zalmoze aan je voorbij en hun vierdubbelbladige bloembollen ruisen als satijnen onderrokken in een balzaal van met notenhout ingelegd parket. Honoré de Balzac danst met Lady of the Dawn,  Mme Pierre Oger lonkt naar Graham Thomas, en met z’n allen dansen ze op Mozart en Tchaikovski. Alleen in het hoekje staat het oude degelijke apothekersroosje naar de pracht en praal te kijken.

Maar dergelijke romantiek daargelaten: er zijn oneindig veel rozen, en allemaal bijzonder mooi.  Van toen ik bij mijn tante tijdens de opentuindagen aan de kassa zat, herinner ik me de steeds terugkerende vraag: ‘Welke roos is dat’? En het was altijd de Rosa Golden Wings: een lichtgele roos met enkelvoudige bloemen. Pure pracht in eenvoud. Deze moest er dus zeker bij. Andere vaak gevraagde rozen waren Jane Austen en Graham Thomas, die zich onder een oude perelaar schaamteloos verstrengelden.  Alleen heel af en toe moest iemand weten wat die rare appels waren (vijgen) en – één keertje – of ik toevallig wist, daar aan de overkant, welke patatten daar geplant waren. Nee dus 🙂

Bij de klimrozen is de Guirlande d’Amour een klassieker. Helemaal wild ben ik er niet van. Maar in de witte klimrozen is het een klassieker. En net nu ik zo’n kitcherig rozenboogje van de LIdl heb gekocht… 😉

En toen had ik al zoveel geld uitgegeven dat dit er ook nog wel bijkon:

1 x maanzaadpapaver 2.00EUR
1 x damastbloem 2.00EUR
1 x snijbiet Golden sunrise 2.00EUR
1 x snijbiet Ruby red 2.00EUR
1 x mini-worteltjes 2.00EUR
1 x costata romanesco 2.00EUR
1 x black zucchini 2.00EUR
1 x tondo de nice 2.00EUR
1 x uchiki kuri 2.00EUR
1 x butternut 2.00EUR
1 x subarctic plenty 2.00EUR
1 x olijftomaatjes 2.00EUR
1 x witloof 2.00EUR
1 x barrao-mix 2.00EUR
1 x amish paste 2.00EUR

Met dank aan de Nieuwe Tuin, met de prachtige, doch compleet ondoorgrondelijke website (maar wel met de heerlijk intrigerende groentes).

Read Full Post »

Ik had een lijstje.

Met daarop alle bloemen die ik dit voorjaar wil kopen.

En alle siergrassen, wuivende bloemen, pluimen en aanverwanten. Met overal een extra noot over grondeisen, schaduw, hoeveel je er best per vierkante meter zet enz.

Het waren 3 dichtbeschreven bladzijden.

Ook alle bloeiende struiken die ik binnen een week of 3 wil planten stonden op die lijst.

En bovendien stond overal bij of ik ze bij boomkwekerij De Bock of bij ecoflora zou halen.

Maar dat lijstje, waar ik menig avond aan heb gesleten, IS WEG!

KWIJT!

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAARGH!

Thou shalt always make a backup.

Thou shalt always make a backup.

Thou shalt always make a backup.

Thou shalt…

(op het ritme van een tegen de muur bonkend hoofd…)


Read Full Post »

Een middagpauze welbesteed

VOOR

NA

Welkom, lente!

Het is natuurlijk nog een beetje vroeg om de plantjes al zo bloot te zetten. Het kan nog behoorlijk vriezen in februari (sneeuwen ook, maar daar kunnen planten meestal wel tegen). Maar ik heb lange tijd geleden al beslist dat het voordeel voor de planten niet opweegt tegen het voordeel voor mezelf: lente-optimisme ipv een de-winter-blijft-maar-duren-gevoel. De helleborus mag je sowieso redelijk vroeg bloot zetten, omdat zijn bloemen anders rotten onder de bladeren. Maar nu zien we ook elk ander knolletje boven komen. Meer nog, er blijken al veel meer blaadjes uit de grond te priemen dan ik vóór mijn lentebui had gedacht (helaas nog geen sneeuwklokjes, die zullen wel weer foetsie zijn).  Bijkomend voordeel is dat je veel minder nieuwe plantjes vertrapt, want anders stap je toch altijd achterwaarts het één en het ander kapot. En ik heb zèlfs de grasboordjes rond de kasseien afgestoken. Ik ben natuurlijk ook maar een gewone burgertrut in het diepst van mijn gedachten.

Read Full Post »

Een paar maanden terug maakte ik schaamteloos gebruik van de mij sterk overstijgende kennis van ‘mijn lezers’ (als dát niet verwaand klinkt!). Ik vroeg hen advies, en werd overstelpt met deskundig commentaar, prachtige tips, en leuke ideeën. Eén en ander bleef hangen: het S-vormig pad van de groentenconfituurmeneer bijvoorbeeld.  En de bessenhaag bij de groenten, van Dieter-zonder-blog, die ik dus niet kan linken, zo zonder blog. En de oproep tot méér fruitbomen, van meneer Specht, ook al zonder blog.

Er werd veel gebabbeld met meneer onderdeappelboom, en het probeer-setje aquarelverf werd erbij gehaald. De aquarelborstel was helaas wel verdwenen, maar zo erg is dat ook weer niet, want ik kan toch niet aquarellen/aquarelleren, en met een gewoon klein verfborsteltje kon ik ook duidelijk maken wat ik bedoelde. Eén en ander resulteerde in wat vage schetsen.

Nu is het behoorlijk stom te schilderen op een enigszins vette tafel; daar krijg je vette plekken van 😦 En als je fout bent, kan je niet gommen, of er gewoon bovenop schilderen (zoals bij olieverf). Dan moet je daar als een kleuter een stukje papier bovenop plakken. Maar kom, de ideeën groeiden gaandeweg, de aangereikte voorstellen bleken fantastisch, en meneer onderdeappelboom en ik begonnen elkaars inwendige beelden van de toekomstige tuin eindelijk ook te snappen. Omdat bepaalde dingen toch nog niet helemaal duidelijk werden, scheurde ik nog wat papier uit een schetsboek en nam er een potlood bij.

Zo zou de toegang tot de moestuin er in de toekomst ooit moeten uitzien. Het paadje vertrekt van aan het terras en zal dus S-vormig zijn. Het muurtje moet er eentje zijn met stapelstenen, waar plantjes en beestjes ongestoordhun gang in kunnen gaan. Rond de appelboom (nu nog een sprietje) moet een stenen bank komen. Nu zijn mijn tekeningen geen kunst, maar een ronde bank tekenen lukt mij nog wel. Als je deze bank krom en ovaal vindt, dan is dat dus ook de bedoeling. Ik wil oude, uitgesleten stenen die simpelweg op andere stenen rusten. Dat betekent a) dat ik dat nergens zal vinden en b) dat als ik het vind, dat het dan onbetaalbaar zal blijken.

Naast de zandbak moet een klein rond terrasje komen met ouderwetse stoeltjes. Daarrond een heleboel planten (dat wordt nog een moeilijke opdracht, zo onder die bomen). De houtkant zal helaas moeten worden vervangen door een echte haag, om – laat ons zeggen – diverse redenen van isolerende aard waar we maar niet verder zullen op ingaan. De houtkant zou dan een plaats moeten krijgen achteraan, waar al dan niet een boomgaard komt. Maar een aantal struiken moeten ook een plekje krijgen vooraan, dicht bij het huis, want ons oog wil wel wat meer dan zo’n groene blokhaag.

En toen had ik helemaal geen zin meer in tekenen, en moesten enkele snelle lijnen volstaan. Achter ons huis hebben we een restmuurtje, op het westen. Dat houdt de avondzon tegen, maar ook de wind; dus daar zouden we een pergola willen plaatsen om in het voorjaar al snel buiten te kunnen zitten. Het hoogteverschil tussen terrasje en gras wou ik opvullen door gemetselde bakken met kruiden, maar nu ik dat zo getekend heb, vind ik het er toch een beetje dwaas uitzien. Dat moet dus nog eens bekeken worden.

Maar hoe het ook zij: een mens wordt wel enthousiast van plannen maken. Nu alleen nog de lotto zien te winnen. En voor mijn nieuwjaar vraag ik tijd; dat mag gerust in groothandelsverpakking zijn.

Read Full Post »

We hadden al de algemene regels van pseudo-ecotuinen, en het kruidige binnentuintje, en het wordt dus hoog tijd dat ik iets over borders vertel.  Niet dat ik daar veel zinvols over te vertellen heb, want het aanbod aan planten en de kennis van anderen is veel meer dan wat ik op deze blog kan invoegen. Maar voor de leken zoals ik, die graag het bos door de bomen blijven zien, een klein aanzetje tot een mogelijk leuk begin.

Vooreerst, die ‘borders’ zijn een Engelse term, en die boorden meestal het gazon af. Dat hoeft natuurlijk niet. Ze kunnen ook naast een terras, naast een oprit, in een cirkeltje op het gazon zo je wil; in elk geval in duizend en één mogelijkheden. Basisregel is wel dat je een beetje op de schikking let: lage planten vooraan, hogere planten achteraan. Je kunt ook spelen met vroege en late bloeiers, en (waar de meeste mensen het eerst aan denken:) kleur. Het Engelse en Franse design vraagt nogal eens dat je je beperkt in kleuren: roze borders, gelige borders, en niet te veel mengen tussen de twee. In een bekende tuin van mijn tante is echter ook een ‘shocking border’, waar geel, rood en paars door elkaar zijn gegooid, en waaraan het Engels geïnspireerde publiek (heel) langzaam leert wennen (het bloeiende zevenblad in de border valt hen nog altijd iets zwaarder, geloof ik, met een gnuivend binnenpretje van mijn inmiddels 75-jarige tante tot gevolg).

Maar terug naar plantjes. Nogmaals, ik geef gewoon een opsomming van wat ikzelf gekozen heb, maar er zijn duizend mogelijkheiden:

1. Perkje nabij het terras: oranje-rood.

– achillea millefolium terracotta: een variant op het klassieke duizendblad in oranje tinten (de gewone versie heb ik vanzelf bij de vijver, dus hier mocht het eens wat anders zijn)
– hemeroccallis ‘happy returns’ : hemeroccallis of daglelie stond al in de tuin toen we hem kochten. Ik was lang in de veronderstelling dat het inheems was, maar dat is toch niet zo; hij komt uit het Oosten .  Maar het woekert niet en wordt niet ziek; een leuke aanvulling dus. En elke dag een verse bloem voor de bijtjes.
-echinacea purpurea: dé inheemse bloem bij uitstek die niet mag ontbreken. Echinacea of zonnehoedje trekt bijen en vlinders aan, geeft een zonnig zicht, en is zelfs half uitgedroogd in de herfst nog mooi om te zien. Ik heb me ook laten gaan met een variant erop: echinacea fatal attraction
-coreopsis verticillata moonbeam:  ook al ingevoerd, dus ik ben slecht bezig. Maar wie kan aan mooie meisjesogen weerstaan?
– alchemilla: ik zet overal vrouwenmantel tussen, omdat dat zo mooi is na regen of dauw, en omdat het enigszins bodembedekkend is en dus het onkruid tegenhoudt. Gelukkig wel inheems.
– Verder aanvullen in gelige tinten kan met helianthemum (zonneroosje), euphorbia, sommige sedums, potentilla, en curryplant natuurlijk. Allemaal inheems en bescheiden in omvang (het kruipt je hele tuin niet rond, bedoel ik).
2. Borders verderop in paars-wit-roze

Jawel, we gaan even klassiek de brave kleuren opzoeken met deze bloemetjes:
– veronica of ereprijs, in verschillende soorten te vinden
– eupatorium of koninginnekruid, voor wie veel ruimte heeft; je krijgt zwermen vlinders in ruil
– achillea milleforlium, het gewone witte duizendblad
– alium: alle soorten look en sierlook brengen mooi licht in de border
– campanula, lukt altijd
– geranium: een favoriet in veel tuinen. Ik hou er iets minder van, maar smaken verschillen natuurlijk
– valeriaan, voor wie een muurtje  of een hoopje stenen ter beschikking heeft
Over deze tinten kan ik urenlang doorgaan, want er lijken veel meer soorten in te bestaan dan in de gelige bloemen. Ook hier voeg ik vrouwenmantel toe, en flox en margrieten, uit voorliefde voor de vroegere boerderijtuinen. Waar de border het huis raakt, staan nog stokrozen.
Ik zou dit alles in de toekomst ook graag met mooie foto’s willen spijzen, maar dat is nog even wachten. Ik kan jullie alleen  meegeven hoe zielig zo’n pas aangeplant bordertje eruit ziet. De meeste mensen kiezen een zone voor bloemen in hun tuin, en kopen dan zoveel plantjes als ze nodig hebben. Maar planten groeien, en na een jaar of twee heb je teveel. Zelf begin ik met een klein stukje grond en van elke plant één potje. Naarmate alles groeit, vergroot ik mijn borders. Dat is niet alleen een ietsie goedkoper, dat spaart mij vooral veel werk in tijden van verbouwingen, kleine kinderen, enz. En tegen deze zomer zal dit er toch al helemaal anders uitzien:
pas geplant mèt compost

Nog meer onprofessionele informatie over de ecologische siertuin:

Deel 1: Diep nadenken

Deel 2: De binnentuin

Deel 4:  De schaduwtuin

Deel 5: Siergrassen

Read Full Post »