Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘terras’

Raar…

Héél raar!

Ik ben tegenwoordig zo gelukkig met mijn tuin. Dat is raar, ja.

Geen frustraties over mijn gebrek aan tuinkamers en structuur. Geen ergernissen over slecht gekozen, te weinig, ontbrekende of woekerende planten. Geen jaloezie op bloggers met fantastische tuinen en kennis (maar wel oprechte bewondering natuurlijk :-)).

Neen. Niets van dit alles. Gewoon content.

Ik sta in mijn moestuinkippenpark en kijk naar het terras. En ik vind dat het zich na een jaartje nog maar al heel goed gezet heeft in de tuin en een mooi hoekje is geworden. (zeker wanneer in de toekomst ook dat raam van de buren nog achter plantgoed verdwijnt)

DSC_0824

Ik loop de jongste zoon achterna naar het kinderhuisje, en ik vind dat we dat heel goed hebben aangepakt.

DSC_0828Die laatste wijziging hadden jullie nog niet gezien trouwens. Rond het kinderhuisje (dat ook al van plaats veranderd is) kwamen bodembedekkertjes, die je op de foto nog niet ziet wegens de talrijke kubieke meters hakselhout die meneer onderdeappelboom als een baken van geduld de tuin rond voerde. (het wordt één van de plekjes waarvan ik dit voorjaar en zomer de evolutie hoop te laten zien). Links zie je een toekomstig haagje van trosbessen. Een radicale knik in ons graslandschap, jawel! De oudste zoon plaatste alvast de tuintafel en parasol voor komende zondag, en de beide oudste onderdeappelboompjes verbaasden mij met hun perfecte aanpak van het plantgoed (spirea, brem, enz.). Ze spitten zelf, ze haalden ze zelf uit de pot, ze haalden fout geplante planten terug uit de grond, en ze behandelden alle planten perfect zoals het hoort. Straf. De net genoemde planten kwamen achter het huisje, waar ik nog wel enkele plannen heb. Maar het zou me niet kunnen schelen als ze niet tot uitvoer komen. Ik ben namelijk content.

Waar dat zo vandaan komt? Wellicht omdat ik het gevoel heb dat de tuin zo langzamerhand naar de natuur is gegroeid. Er zijn veel planten verdwenen, maar deze die er nog staan lijken er van nature te horen. Het gras glooit mee met het landschap, de bomen staan waar ze moeten, er zijn plekjes om te zaaien en plekjes om oude dingen weg te bergen, er is onkruid en er zijn borders, er is wild en er is net. En het lijkt alsof het allemaal niet geplant is, maar er gewoon vanzelf gekomen is. En dat is nu misschien wel wat voor mij bovenal de perfecte tuin is. Niet de tuin waarin ik moet wandelen om alles te zien. Maar de tuin waar ik tot rust kom.

Oud dat ik word, jong 🙂

Advertenties

Read Full Post »

Stand van zaken

In de afdeling bloemen…

komt er zo langzaamaan wat kleur in het binnentuintje. Grassen schieten op, wildemanskruid bulkt van de bloemen, een verbena heeft zichzelf uitgezaaid en ook het zonnehoedje doet op diverse plaatsen zijn best zich te herstellen.

De tulpen staan er nog altijd. Waar de narcissen in die ene warme maartweek op 7 dagen tijd van knop naar uitgebloeid gingen, staan de tulpen nu al een maand schijnbaar onaangedaan te pronken in het kille, natte voorjaar. Ook de akelei laat nu pas zijn ranke schoonheid zien. Een late lente dus, met zelfs de meidoorns nog niet in knop (terwijl die voorgaande jaren eind april al bijna uitgebloeid waren).

In de afdeling terras

werd de achterzijde recht afgezaagd en wordt beetje bij beetje ook aan afwerking gedaan. En zie je dat cement aan de trap? Dat heeft onze oudste zoon netjes uitgeplakt. Voor zijn verjaardag kreeg hij dan ook verdiend een werkbank met echt gereedschap en een kinderoverall.

Het terras werd ook voor het eerst in gebruik genomen. De oudste gaf de jongste eten…

… en daarna konden we dan toch eindelijk ook eens allemaal buiten eten.

In de afdeling pot

staan de viooltjes er stralend bij en zal ook de verbena binnenkort haar bloementapijt uitrollen.

En samen met de oudste onderdeappelboompjes maakte mevrouw onderdeappelboom ook een bloembak, maar die viel helaas niet zo mooi uit als op de foto in het boek. Toch maar eens opnieuw proberen, want ze vonden het prachtig om zelf een bloempot te maken.

In de afdeling moestuin

tenslotte, was een waar drama aan de gang. Nog altijd eigenlijk, maar één en ander werd moedig getrotseerd. Het onkruid bijvoorbeeld werd voor een groot deel verwijderd. Kippenmest ging de grond in voor de vruchtgewassen, en daar waar sla en spinazie anderhalve maand na het zaaien geen krimp gaven, nam ik de hark, koelde mijn woede, en zaaide gewoon opnieuw. De uien zitten na een maand eindelijk op hun plaats. Nu ze beginnen schieten blijven de duiven er vanaf.  Met de erwten en peulen vecht ik echter verder. Waar die begin mei normaal al op kniehoogte komen, is nu nog maar een kwart van wat ik zaaide opgekomen. Maar we geven ze nog even respijt. Dit deel van de moestuin begint er toch langzamerhand een beetje als moestuin uit te zien.

De andere kant daarentegen…

Ach ja, de 10 geboden van de moestuinierder beginnen volgens mij toch met ‘Bovenal, gij zult steeds klagen. Om zon of regen zult gij vragen.’ Dus ik zeur er lekker op los. En ondertussen hebben we toch maar met heel ons lijf en leden van die twee lente-achtige dagen genoten. Nu doen we alsof we de regen niet zien 🙂

Read Full Post »

Aanleg van een houten terras

Een houten terras aanleggen is niet moeilijk, maar het vraagt veel tijd, en je moet enkele basisregels in het oog houden. Om te beginnen: de ondergrond. Ofwel graaf je een stuk uit de grond (voor een terras op gazonhoogte), ofwel verhoog je je terras. In beide gevallen kies je best voor een ondergrond in stabilisé. Dat stabiliseert (duh) èn is waterdoorlatend (in tegenstelling tot beton). Idealiter loopt de ondergrond  1cm per meter af in de ene richting, en is waterpas in de andere richting. Zo kan het water altijd weg. Wij erfden een overschot stabilisé van de verbouwingen, ondertussen al 4 jaar oud en min of meer kapotgelopen. Daarom bakenden we de grenzen af met hardhouten palen.

Boven op de stabilisé komt worteldoek, en daarbovenop komen betonstenen of stoeptegels. Idealiter komen de planken ongeveer 10 cm boven de ondergrond, zodat alle vocht goed weg kan. Als je hoge betonstenen kan gebruiken, is dat dus altijd beter dan stoeptegels.

Leg de stenen om de 40 cm in een rij. Zet ze met cement vast op het worteldoek.

Boven op de stenen komen de dwarsbalken. Deze liggen in de richting die waterpas is. Kies voor stevige, hardhouten balken, minimum 4 op 4 cm, maar liefst nog wat dikker. Vijs deze balken NIET vast op de stenen. Ze komen vanzelf vast te liggen door het gewicht van het terras, en als je ze vast vijst, kan het hout niet voldoende ‘werken’ met kromtrekkende planken tot gevolg. (De foto was met totaal verkeerde instellingen genomen, en helderder dan hieronder krijg ik hem niet.)

Op de balken komen de planken dwars te liggen. Deze lopen dan schuin af. Zet ze telkens met 2 vijzen vast in de onderbalk. En schrik niet: je moet daar speciale, behoorlijk dure vijzen voor kopen (artikel 9001 zegt het doosje, maar ik zie de merknaam niet) en in een stuk terras van 4 op 4 meter gaan al 500 vijzen! De afstand tussen de planken is 0,5 cm. Dat lijkt veel, maar je ziet dat niet echt. In die ruimte kan het water weg (voor zover het niet schuin afloopt) en zo kan het hout ook uitzetten indien nodig.

Qua houtsoort kan je veel kanten uit. Bankirai is een verzamelnaam voor hardhouten soorten. Vroeger waren de planken met gefreesde ribbeltjes in zwang, maar dat blijkt een slechte keuze te zijn geweest: het water blijft in de ribbels staan, er ontstaat mosvorming, en je valt op je bakkes van zodra het regent. Leg planken (als ze gefreesd zijn) dus altijd met de ribbels naar onder. Houtsoorten zijn er in veel kleuren, smaken en prijzen. Wij kozen voor Tali, hardheidsklasse 1, maar wel kwaliteitsklasse 2. Dat houdt in dat er meer nerven in het hout kunnen zitten, meer kans op kromme planken enz. Wij kochten bovendien een restant op met verschillende lengtes, waardoor we het terras in verband moesten leggen en het heel veel tijd kostte om een plank goed te krijgen: eens in de andere richting proberen, een krom stuk eruit zagen, enz. Gemiddeld kostte het 20 minuten per plank, maar het bespaarde ons wel 1000 euro.

O ja, gaatjes altijd voorboren. Reken bovendien op een boortje of vier, want hardhout is harder dan metaal. Idem voor het zaagblad: ook dat is versleten tegen de tijd dat het terras klaar is. Dit alles brengt ons bij het prijzenplaatje: een paar duizend vijzen, 40 m² hout, stenen, stabilisé, dwarsbalken, een zaagblad, enz. Dat was samen toch wel zo’n 4000 euro. Edit: het bleek uiteindelijk maar 3000 euro te zijn. Bovendien werkten meneer onderdeappelboom en (schoon)papa er samen 6 lange dagen aan. Twaalf mandagen in totaal dus. Daar tegenover staat de offerte die we lieten maken en die 8000 euro bedroeg zonder btw…

En zo komt dan toch ook het moment waarop het terras min of meer klaar is.

Min of meer, want er is nog maar één zijwand afgewerkt. Ook het trapje moet nog een optrede krijgen, en de achterste planken moeten nog op één lijn worden gezaagd.

Ook moeten rondomrond nog wat planten komen (hortensia, rozemarijn, potentilla; zo wat struikachtige dingen die niet veel werk vragen) en twijfelen we momenteel nog aan zin of onzin van een balustrade.

Maar als we nu vanuit onze living naar buiten kijken, zijn we dik tevreden.

Read Full Post »

Toen ik dit weekend de draad van de moestuin los vees van de paaltjes en vervolgens uit het wildgegroeide gras probeerde te trekken, mocht ik het al ervaren: dat gaat niet meer zoals in zwangerloze tijden. Meneer onderdeappelboom had mij al een hele tijd geleden gezegd dat ik het wat rustiger aan zou moeten doen, en tot mijn spijt ervaar ik dat ik mijn plannen inderdaad wat ga moeten temperen. Versta me niet verkeerd: we zijn verschrikkelijk dankbaar voor deze zwangerschap, weten maar al te goed dat het ook moeilijk kan gaan, genieten van de eerste schopjes enz. enz. Maar laat ons ook eerlijk zijn: het is een pak aangenamer om een tomeloos vat vol energie te zijn dan een immobiel nijlpaard dat bij de minste inspanning hijgt als een vieze oude vent die op een schone matroesjka loopt. Dit gezegd zijnde: een nijlpaard zal ik wezen, maar de tuin laat ik niet schieten. Conclusie: plannen aanpassen.

Tijdens de zwangerschap van de oudste twee onderdeappelboompjes stond ik nog niet voor dit probleem. De tuin bestond toen nog uit een lap grauwe aarde doorploegd met bulldozers en betonmolens. Ook tijdens het eerste levensjaar van de kindjes groeide alleen nog maar wild, penig gras in de tuin, in die mate on-kindvriendelijk dat de onderdeappelboompjes zelfs angstig terug op onze schoot kropen toen ze op éénjarige leeftijd voor het eerst hun voetjes op gras zetten in de tuin van oma onderdeappelboom. Maar kijk, dat is op amper twee jaar tijd toch ook allemaal goed gekomen.

Door dit alles weet ik nu ook des te beter wat ik die eerste zomers gemist heb, en nu zeker wèl wil hebben. Zijnde:

1. Hoekjes in de tuin.

Niet alleen een tafel op het terras, maar ook een plekje onder een boom en een ligzetel in de luwte. Dat alles wil ik niet verhuizen, en het moet bovendien van een kwaliteit zijn die ’s nachts mag blijven buiten staan, want je zeult al genoeg met tassen en baby en maxicosi die eerste maanden. Je wil dus overal wel een tafeltje en een stoel, zowel voor jezelf als voor het vermoedelijk te ontvangen bezoek (hoewel, dat schijnt bij een derde nogal tegen te vallen, en afgaande op hoe vaak men ons al gevraagd heeft “is het gewenst?”, zal het een zeer stille zomer worden ;-))

Oplossing: naar de weba en daar profiteren van toonzaalaanbiedingen en solden (en ze hebben daar fsc-hout): gebeurd!

2. Gezelligheid in de tuin

Nu ga ik eindelijk eens 3 maanden thuis zijn in de zomer, dus dan wil ik ook van de tuin kunnen genieten. Normaal zou ik dit aspect te lijf gaan met de aanleg van bordertjes, het toevoegen van planten, enz. maar we moeten dus naar arbeidsarme tuinverbeteringen op zoek gaan, en daar is het soms gewoon een kwestie van prulletjes kopen: een toffe gieter, wat extra terracotta potten, een vogelbad, … het zijn kleinigheden (op de grens van kitch, ik weet het) die de gezelligheid soms compleet maken.

Oplossing: de rommelmarkt. Ik kijk er naar uit!

3. Bloemen

Verstandig zijn: geen dingen meer aanleggen waarvoor je je moet bukken, maar zoveel mogelijk in potten kweken. En dan eenjarigen kopen die weinig zorg en wieden vragen. Die potten kan je ook op de verschillende tafeltjes in de tuin zetten, en da’s zowel voor mens als dier een extra vreugde.

Oplossing: plantjes kopen in de Aveve, want daar staat alles mooi op heuphoogte en moet er dus niet hijgend gebukt en rechtgestrompeld worden. Nog even wachten tot het lente is!

4. Borders

Sja, een mens moet zichzelf nu ook niet gaan verloochenen hé? 🙂 Natuurlijk ga ik toch nog een extra bloemenstrook aanplanten! Maar dat ga ik wel gematigd proberen doen: geen immense soortenrijkdom, maar een beperkt aantal insectenlokkende planten die we nu nog niet hebben en die ik online ga aankopen (geen voorjaarsgedrang van een mensenmassa in een plantenzaak, geen gesleur met potten naar de auto, enz.). Enkele zomerbollen ter aanvulling van de vorige ga ik gewoon bij bakker kopen (als iemand de gratis eend met lichtgevende kuikens die ik daarbij ga krijgen wil overnemen, geef vooral een seintje ;-)), maar voor de vaste planten ga ik dit keer integraal voor vivara. Je kunt er momenteel nog geen bloemen bestellen, maar ik kan het toch niet laten om alvast in mijn hoofd mijn winkelwagentje samen te stellen.

5. Brave kindertjes

Sja, we hopen natuurlijk op een mooie zomer met gelukkige kindertjes. Daarom bestaan de tuinplannen dit keer ook uit de aankoop van een echte schommel en een groter zwembadje. Eenvoudig maar effectief.

 

Conclusie: zwangere tuinplannen zijn blijkbaar tuinplannen die een beetje neerkomen op het aankopen van kant- en klare spullen, maar ik heb er toch een goed oog in dat het de tuin gezelliger zal maken èn dat ik het dan tenminste nog zelf zal kunnen uitvoeren ook komende voorjaar – – ook een nijlpaard heeft zijn trots :-).

Read Full Post »