Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘uitstap’

Bij wijze van spreken dan, dat ‘weekend’, want het was gewoon een meerdaagse midden in de week. Om ons 5 jarig huwelijk te vieren. Dat was ondertussen al bijna een jaar geleden, dus hoog tijd om het voornemen in praktijk om te zetten vooraleer we 6 jaar huwelijk gaan vieren 😉

We gingen naar de Veluwe. Met weekenddesk een leuk arrangementje gezocht, met sterren en al, want zo voor het eerst op uitstap zonder kinderen mochten ze wel eens rollen, die centen. En ’t was allemaal naar believen: leuke kamer, heerlijke locatie in de bossen, lekker eten, gezellig restaurantje op het domein, en bovenal heel veel te zien en doen in de buurt. Maar hoe gaat dat dan? Je bent zonder kinderen, en dus neem je de tijd om wakker te worden. Je vliegt dat bed niet uit, en als je er uiteindelijk uit raakt is er tijd voor een lange douche of bad. Dan wandel je richting ontbijtbuffet. En dat is bijzonder uitgebreid. En je hebt daar voor betaald. Dus dat ontbijt is lang en gezellig, en tegen de tijd dat je terug op je kamer bent ben je zo overeten dat je dringend nog eens op bed moet gaan liggen. Tegen de tijd dat je capabel bent om weg te gaan, is het bijna middag. En als je dan ergens aankomt is het toch zeker wel tijd om een koffietje te gaan drinken? Gelukkig schiet er dan een uur of 3 over om iets te doen, want daarna is het donker en wil je wel terug naar de kamer om nog wat te lezen enzo. En dan is er diner met 3 gangen en daar moet je ook je tijd voor nemen. Niet? Om maar te zeggen: véél hebben we precies niet gezien van de streek 😉

Maar: toch wel genoten van Apeldoorn en Arnhem en heerlijk gefietst in het Nationaal Park van de Veluwe (honderden witte fietsen die gratis ter beschikking staan). En hoe dat dan zo gaat als je eens zonder kinderen op reis bent:

Bij het ontbijtbuffet zie je crackers waarvan je denkt: ‘hé, dat zijn die die de kinderen zo graag lusten’ en je laat er een paar in je handtas vallen. Daarna ga je iets drinken en het valt je op dat de flesjes fristi automatisch met een onbreekbare beker geserveerd worden, en je hebt het erover hoe kindvriendelijk Nederland toch wel is. Bij het winkelen loop je de speelgoedwinkel binnen, om je in te leven in kroost en Sinterklaas. Je gaat op zoek naar kleurrijke hagelslag, want dat gaan ze leuk vinden, en je speurt Albert Heijn af naar otbijtkoek van Peijnenburg want die steekt torenhoog boven onze eigen peperkoek uit en de kinderen eten dat zo graag. Bij de boswandeling raap je rode blaadjes van de esdoorn op, want dochterlief houdt van ‘blaadjes met vingers’ (eik) en zal deze dus ook zeker leuk vinden. Bij het nemen van de fietsen in de Veluwe zie je hoe elke fiets een kinderzitje heeft en je fantaseert hoezeer zoontje onderdeappelboom hier zelf al met z’n fietsje zou rondcrossen. ‘ s Avonds bel je naar de grootouders om te vragen hoe het gaat en de kinderen komen aan de telefoon. Dochter zakelijk en to the point: “Wij zijn gaan wandelen, en dan heb ik snoepjes gekocht, en dan ben ik naar bad geweest en nu ga ik een boterham eten en dan ga ik naar mijn bedje. Ok papa?” “Euh, ja, ok!”. “Daa-aag papa”. En dan zoonlief met een andere focus: “Ik heb ook roze snoepjes gekocht, maar ja” (en in gedachten zie je hem zijn kleine schoudertjes optrekken en zijn ‘da’s-niet-zo-erg-gezicht’ trekken). “Dat geeft niet hé?” “Nee hoor zoon, dat geeft niet.” “En vanmiddag heb ik rijst met appelmoes gegeten en voor dessert yoghurt met rijst.”. Op de achtergrond hoor je dan de grootmoeder: “Nee, niet met rijst, met mandarijn.” Zoontje dan weer: “Ah ja, rijst met mandarijn.” En dan herhaal je dat gesprek tegen elkaar alsof je er niet samen naar hebt zitten luisteren en vertel je elkaar tijdens het diner de ene na de andere anekdote over de kinderen alsof je het niet over dezelfde kroost hebt.

Op reis gaan zonder kinderen, eens je kinderen hebt? Vergeet het! Ze zitten in je kleren, en je gaat nooit meer zonder op reis. En dus hebben we maar al besloten: volgend jaar gaan we terug. Met kinderen. En dan gaan we samen fietsen. En naar het openluchtmuseum in Arnhem (Voskuil). En de zoo! En dat apenland. En dan gaan we ook wat meer proberen lezen en leren over de beestje in de veluwe, want nu kwamen we niet veel verder dan: ‘Kijk, een euh nest.” En ‘Euh, zou dat een spoor van dieren zijn?’. Wordt vervolgd dus!

Read Full Post »

Of we zin hadden in een uitstap, wou de familie Buikerg weten. Natuurlijk! We hadden eigenlijk nog wel geen verlof, maar dat was rap genoeg geregeld. En de locatie? Wel, het mocht iets met tuinen zijn, het moest ook liefst iets kindvriendelijk zijn, en eindeloos lang in de auto zitten was niet meteen het meest aantrekkelijke punt. En dus stelde de familie onderdeappelboom voorzichtheidshalve het park Paradisio voor. Dat heet tegenwoordig niet meer zo.  Je moet nu hersencellen en articulatiespieren activeren om het woord ‘Pairi Daiza‘ voort te brengen. Het klonk een beetje kitsch. Het klonk een beetje verdacht. Maar schoonbroer en schoonzus lieten ons weten dat je er nog méér kunt wandelen dan in Planckendael. En dus waagden we het erop. Het was bovendien maar een goede 3 kwartier rijden vanuit de Vlaamse Ardennen. Geregeld? Geregeld!

Nu is het niet de bedoeling om hier verslag te doen van alle vakantieactiviteiten. En het is evenmin de bedoeling om verslag te doen van alle attractieparken. Maar terwijl we daar zo in het onuitspreekbare Pairi Daiza liepen, werden de 2 ouderlijke paren met kroost gaandeweg zeer enthousiast. Want bleek Pairi Daiza nu toch zeker wel de ideale symbiose tussen dieren enerzijds…

En tuinen anderzijds

Op de site van de oude abdij Cambron verscheen een tiental jaren geleden al het vogelpark Paradisio. Maar gaandeweg ontdekten de eigenaren bij zichzelf een ruimere interesse voor dieren en natuur. Een beetje spiritueel, dat wel, maar ruim gepercipieerd, met oog voor alle hoeken van de wereld, èn met oog voor het plezier van ouders en kinderen. Om u even te laten meegenieten:


Giraf met bambi-stand.

Pelikaan met jeuk onder de oksel.

Zicht op de Indische tuinen (maar niet bezocht wegens tijd tekort)

Klikklakkende ooievaars

En pinguins onder de douche.

Verder waren er leuke picknickplaatsen, een hete maar mooie serre, om nog maar te zwijgen van de schier eindeloze hangbruggen:

We hadden niet alleen de meest regenachtige dag van de week gekozen, maar op het moment dat we aan de hangbrug begonnen kregen we ook de meest regenachtige regenbui van de dag. “Eigenlijk waren het druppeltjes”, zei dochter onderdeappelboom achteraf, duidelijk vergeten hoe krulharen drupten en jassen doorweekt uit het klautertouw tevoorschijn kwamen. Integendeel: ze hadden er dorst van gekregen en wilden water drinken. Véel water drinken. (en bij deze nogmaals dank aan meneer Buikberg die bereid was buggies te helpen dragen terwijl mevrouw buikberg van het wiebelen van de hangbruggen gebruik kon maken om dochter buikberg in slaap te wiegen).

Zeiden we ook al dat het duur was? (17 euro vanaf 3 jaar). Maar zeiden we ook al dat het toch de moeite is? Had ik het al over die boot met bood/t-schap over biodiversiteit? En over het zalig gebrek aan winkeltjes en andere merchandising? Eentje maar, één winkel maar! En dan nog met dieren-knuffelbeesten waar je weinig tegen kan hebben. En binnenkort komt er nog een wederopstanding van de brouwerij van de paters van Cambron. Dus wat denk je? Moeten de blogontmoetingen altijd plaats vinden in het winderige ecoflora in het begin van een nog redelijk kil voorjaar? Of is een zomerse uitstap in dit of een ander wandel/atrractiepark ook een optie? Met aangepaste picknick?

Read Full Post »