Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘vlierbloesem’

Klavertje vier

Een mooi gazon is een rijk gazon. Dik van gras en mos, sappig groen, en vol madeliefjes, boterbloemen en (hoewel liever niet in overwoekerende mate:) ook paardebloemen. Helaas kunnen wij daar alleen nog maar van dromen: ons gazon is nog niet zo zacht en mossig, de eerste boterbloemen steken nog maar net de kop op, en in plaats van madeliefjes hebben we ereprijsjes (mooi!) en … klaver. Véééééél klaver. En naar het schijnt overheerst dat op de lange duur het gras. Dat zou hééél jammer zijn, want dan moeten we het een beetje intomen, terwijl wij nu dagelijks kunnen genieten van blote kinderteentjes in de klaver:

Als de kinderen van al dat rondlopen dorst krijgen, dan maken we vlierbloesemlimonade met onze vlierbloesemsiroop: een fles water, een hoeveelheid siroop naar eigen believen, en dan nog wat verse citroen, verse munt èn enkele schijfjes komkommer. Die laatste gewoonte heb ik overgehouden aan een au- pair-verblijf in Engeland, waar ze heuse Cucumber Parties houden.  Maar het is geen ongezonde gewoonte. In tegenstelling tot dat broodje chips bijvoorbeeld. Hm, lekker! 🙂

Read Full Post »

Neen, natuurlijk is het al lang niet meer origineel om over vlierbloesem te bloggen. Maar het is nu eenmaal de tijd van het jaar, en behalve mooi is dat ook lekker. Dat er 4 kleine struikjes spontaan in onze tuin gekomen zijn, en daar nu al hun best doen om jaarlijks te verdubbelen in grootte, is alleen maar mooi meegenomen.

Ik maakte, zoals vorig jaar, de gevaarlijke vlierbloesemchampagne. 9 liter dit keer, en we zijn van plan om de flessen buiten in de oude garage te bewaren zodat er, in geval van openknallen, toch geen gigantische ongelukken kunnen gebeuren.

Omdat linken helaas niet eeuwig blijven werken, hier ook nog even het recept:

– 6 vlierbloesemschermen (10 is ook goed)

– 3 liter water

– 1 citroen

– 1 1/2 el witte wijnazijn

– 500 g suiker

De suiker oplossen in een halve liter water door het een beetje op te warmen. Daarna gewoon de rest erbij doen. Citroen uitpersen, maar de schil er ook nog eens bijdoen. 4 dagen laten trekken (af en toe roeren), en dan zeven door een neteldoek, en in flessen gieten. Na een week of 2 komen de broebels opzetten, en dan is het zaaks om dagelijks de doppen van de flessen eens open te draaien om openspatten te vermijden. Gevaarlijk lekker.

Op de blog die vaak-meer-een-heerlijk-restaurant-dan-een-tuinblog-lijkt (met uitzondering dan van het vrij essentiële kenmerk dat je er kunt gaan eten 😉 ), op die blog dus, staat dankzij de ijzeren wetten der logica ook nog een recept voor vlierbloesemsiroop onder de titel ‘rabarberen’. ’t is maar dat je kan volgen :-). Maar, we hebben dus alle vertrouwen in de receptjes van die blog, en dus sloegen we ook aan het kokerellen. Het is min of meer hetzelfde recept als van de vlierbloesemchampagne, maar met minder water en méér vlier:

-1,5 l water

– 30 bloemschermen

– 1 kg suiker

– 1 citroen, 1 appelsien, 1 pompelmoes (of citroenzuur kopen, maar dat oogt niet zo mooi als die schijven citrus tussen de vlierbloesems).

– eventueel nog wat gember

Zoals uit de reacties blijkt, kan je dat opkoken, of ook niet. En je hoort inderdaad af en toe wel eens van een flatertje waarbij de vlier bruin wordt en gaat stinken. Ik denk dat ik de boel gewoon zal zeven, heel lichtjes ga koken, en dan volgens een tip van de zus van de vriendin van de tante van de buurvrouw: invriezen in ijsblokvormpjes. Kan nooit beginnen schimmelen of gisten, en met 2 blokjes in een glas water krijg je de ideale zomerse limonade. Zij doet het ook wel eens op vanille-ijs, die vlierbloesemsiroop. Dat moeten we toch ook eens proberen deze zomer, al zie ik het me meer op frambozenijs doen…

En als je daarna dan nog aardbeien in eigen tuin gaat plukken, ziet dat er zo uit:

Dramatisch mislukte foto, ik weet het, maar ’t was zo’n mooie combinatie, dat rood en dat wit.

(Mag dat trouwens, de vlierbessenstruiken van provinciale domeinen leegroven?)

En dan zijn er nog méér bloesems om van te snoepen, tenminste als ze bes zullen geworden zijn. De doornloze braam bijvoorbeeld:

En ook de kiwibes schijnt vrucht te zullen dragen:

De natuur doet dus goed z’n best om te doen alsof het een normaal zacht voorjaar is geweest. Nu het weer nog. De zomer mag toch ècht beginnen komen nu…

Read Full Post »

Ik postte eerder een berichtje ivm vlierbloesemchampagne. Ik haalde dit recept bij Tuintirades, alwaar druk gespeculeerd werd over de alcoholgraad van dit goedje. Hoewel er geen druppel alcohol in het mengsel gaat, wist Buikberg namelijk te vertellen dat de suiker uit het recept wel degelijk in alcohol zou worden omgezet (17 g suiker per liter resulteert in 1 graad alcohol). Meer nog: de hoeveelheid suiker zou een vermoedelijke 8 graden opleveren. Tenminste, als de fles het houdt. En dat is niet het geval: tegen dat de suiker tot zoveel alcohol en koolzuur is omgezet, is de fles al lang ontploft. Blijft de vraag: zit er nu alcohol in of niet?

Verschillende deskundigen nipten al van het goedje en deden beredeneerde gokken, losgeslagen metingen en deskundige proeverijen. “Hmmm, 4 procent” klonk het na de eerste slok. “Daar zit niets in”, wist weer iemand anders. En om eraan uit te geraken, nodigden wij dus maar wat vrienden annex alcoholbrouwers uit. Dat is altijd een goed idee, want die brengen dan zelfgemaakte flessen porto mee (je moet je vrienden natuurlijk een beetje weten te kiezen; kandidaat-vrienden met een leuk buitenverblijf mogen zich nog aanmelden) en, in dit geval, ook hun meetapparatuur.

meten

Nu zijn er twee methodes om de alcoholgraad te kennen. De eerste bestaat uit een klein pipetje waar je wat drank in giet en vervolgens ondersteboven houdt. Volgens de eigenaar van het ding is het redelijk onbetrouwbaar, maar het gaf een resultaat van ongeveer 1 procent, ofte ook wel: een verwaarloosbaare hoeveelheid.

Het tweede ding is een meetbuis die je zo goed als vol giet met de drank, en waar je vervolgens een soort van dobberachtige alcoholmeter in laat zakken.  Deze gaf 5 procent alcohol aan. Maar ook hier is de onbetrouwbaarheid groot: zolang er nog suiker in zit, kan je niet correct meten, want dan is de drank eigenlijk nog volop in ontwikkeling. Bovendien stuwt het koolzuur de dobber ook omhoog, waardoor hij een hoger alcoholpercentage aangeeft dan in werkelijkheid het geval is. Het is dus zeker minder dan 5 procent.

En dan zijn er ook nog de aspecten tijd en warmte, zoals onze acoholkenner ons vertelde: hoe warmer de gistende massa staat, hoe sneller de gisting gebeurt. Een gisting met als einddoel 12 graden acohol (bijvoorbeeld voor wijn) duurt bij 22°C ongeveer  150 dagen. Bij waterige treksels, zoals deze vlierbloesemdrank, duurt dat alweer wat langer. De eerste dagen van de gisting is de alcoholgraad dus uiteraard onder de 1 procent. En na vier weken of 30 dagen dus maximum 2,5 graden als het over wijn zou gaan, maar in het geval van vlierbloesemchampagne zeker nog wat minder. 

Conclusie: we weten het niet, maar niemand heeft het gevoel dat het compleet alcoholloos is, zeker niet na twee glaasjes. Verder is het echt lekker, helemaal niet zo zoet als wanneer het pas gemaakt is en ongelooflijk verfrissend op deze warme dagen. Eén proever vond dat het iets van lichees had, en dat is ook helemaal waar. Lekker dus, en fris, mooi voor het oog als je het in een champagneglas doet, en al 4 liter opgedronken. Nog 6 te gaan 🙂

Read Full Post »