Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘zomer’

Meestal onstaat er tussen mezelf en het onkruid in de loop van de maand augustus een officieus staakt-het-vuren. Het onkruid, van zijn kant, belaagt me niet meer zo talrijk en overmoeibaar, en ik, van mijn kant, laat datgene wat toch opkomt vreedzaam staan. Omdat het herfst wordt, en bijna winter. Omdat ik al 6 maanden aan het tuinieren ben en zin heb om aan de 6 maanden niet-tuinieren te beginnen. Omdat ik gigantisch lui ben uiteraard, zoals de ecologische tuinier betaamt.

Maar dit jaar zijn we de kluts kwijt, mijn onkruid en ik. Begin augustus stonden de anemonen en sedums erbij alsof het september was, en leek ook het onkruid te vinden dat we vroegtijdig vreedzaam gingen samen leven. Mij was dat goed. Maar begin september besloten de weergoden nog wat zomer over ons heen te gooien, en toen ging de regelmaat der natuur op z’n bek. Planten die in herfsttooi kwamen, doen daar mee verder, maar andere planten, die gewoon aan stilletjes verdwijnen hadden gedacht, kregen de indruk dat de lente onverwacht vroeg is dit jaar, en zijn dus aan een derde bloei begonnen. En toen liet ook het onkruid zich niet kennen uiteraard. En mevrouw onderdeappelboom evenmin.

Voor het eerst ben ik begin september dus tegen hele stroken gras, distels (distels, distels!) en allerlei ander onheil aan het vechten. En ik knip oude bloemen af, omdat ze de bloemen die nog mooi staan anders zo lelijk maken. Dat is fel tegen mijn principes, maar als de weergoden daartegen mogen ingaan, dan ik ook. Ondertussen is het merendeel van de tuin in netjes opgeruimde zomerse herfsttooi.

DSC_0701

DSC_0721

DSC_0724

Op die laatste foto valt nog behoorlijk wat onkruid te ontdekken, maar we werden even opgehouden door wat ik naast die losliggende kasseien vond.

DSC_0711

Die vangst moest uiteraard door menig kinderhandje worden gedeeld.

DSC_0719

Als wiki mij niet in de steek laten, vonden we een gewone watersalamander en twee alpenwatersalamanders.

DSC_0712

Ze werden uiteraard netjes terug op hun vindplaats gezet.

Daarna moest ik alleen nog mijn kruiwagen leegmaken. Hebben jullie dat ook, dat je maar werkt en werkt, en beseft dat je de kruiwagen eens zal moeten leegmaken, maar ach, dat is zo’n tijdverlies, nog dat ene onkruidje eerst, en misschien ook dat nog, en dat, en voor je het weet eindig je met een kruiwagen waarvan je weet dat je geen stap vooruit zal raken zonder dat minstens de helft er links of rechts integraal van valt.

DSC_0696

Na de opruimwerken, lag de tuin er properkes bij, en waren de kinderen verdwenen.
DSC_0725

Zolang er frambozen groeien, weten we echter waar we moeten zoeken

DSC_0726

Blijkbaar maakt ons bessenpark met grassenborder eindelijk zijn doel als verstopplek waar; en zo zien we het graag!
DSC_0727

Read Full Post »

Zoomersprook

Er was eens, in het land van DichtdichtBij, een Niet-Koning en Niet-Koningin die met hun drie niet-koningskindjes in hun niet-paleis woonden. Het was erg warm in het land van DichtDichtBij en de kindertjes trokken met hamer, nagels, touw en handdoeken naar hun SchommelPaleis en maakten er een schaduwburcht van.

DSC_0770Omdat er in de NietKoninkklijke Familie ook geen koninklijke lakeien zijn, moeten de kindjes voor alles zelf zorgen. Ze schrapen hun eigen voedsel bij elkaar

DSC_0680En zorgen persoonlijk voor de versiering van het niet-paleis

DSC_0683Dagelijks plukken de niet-koninklijke kindertjes zo’n twee mandjes of 4 boeketjes vol, en meerdere planten zijn reeds leeggeroofd. Maar in niet-koninklijke middens moeten de kindertjes de bloemetjes niet laten staan. In niet-koninklijke middens zeggen de niet-koninklijke moeders: ‘Ik kan ze dat toch niet afpakken, ze genieten er zo van’.

Later op de dag wordt de niet-koninklijke moeder lui en denkt ze: als ik die zalm op de bbq zwier, dan moet ik weer een pan minder afwassen straks.

DSC_0773

En de niet-koninklijke vader verdwijnt onaangekondigd naar de uiterste verten van de tuin.

DSC_0776En mo, kijk, daar staat een soort van tafel, met twee van de vier boeketten van gisteren erop!

DSC_0778Gelukkig viel daar ook een bijna koninklijke maaltijd te nuttigen (zij het dat het bankje duidelijk wat versteviging behoeft)

DSC_0791En als echte kerkgangers, draaiden ze voor het niet-koninklijke dessert het bankje even om.

bankjeEr was ook nog iets met een badje en een ijsje en  nog meer besjes, en heel veel water. En ook iets met een waterpas. Of net niet. Ach wat, het was een koninklijke dag.

DSC_0818

Read Full Post »

Troostweek

Zie, de maan schijnt door de bomen. Een prachtig heldere sikkel doorheen de al licht ontrafelde populieren tegen een zacht oranje avondhemel.

Is het omdat de avond iets langzamer lijkt te vallen dan de voorbije week? Zijn het die paar gele bladeren op het nochtans pas gemaaide gras? Die langpootmug tegen het livingraam en de leeggemaakte tuin (zetelbedkussens en tentjes terug naar binnen, ploeterbad schoongemaakt, glijbaan vrijgemaakt van alle attributen die het de afgelopen week afwisselend tot huis, school, boot of sprookesbos maakten)? Wat het ook zij, zo langzaamaan straalt de avond het toekomstige herfstweer uit en zouden we ook zonder weerbericht wel hebben aangevoeld dat de lange zomerweek erop zit. Maar wat een week!

We staken 350 bollen in de grond (nog 50 te gaan), maakten grote delen van de tuin schoon (planten uitspitten, splitten, delen en op andere plaatsen herplanten), legden de prairieborder verder aan (waarover later meer), aten 4 avonden na elkaar bbq (alle maiskolven verdwenen uitsluitend in gretige kindermondjes), hadden een zonovergoten doopfeest, vergaten het huis op te kuisen, wasten honderden machines was omdat het mooi weer was om te drogen, maar streken nog niets van dit alles omdat het te mooi weer is om te strijken (de berg is ondertussen 4 meter hoog, slik…), liepen helaas ook nachtenlang vele kilometertjes door het huis met een huilende baby die door de warmte niet kon slapen en snuiten nu met z’n allen vele zakdoeken vol omdat we te lang buiten bleven nadat het eigenlijk al vochtig was.

Maar wat een week! Lijf en leden zijn weer getroost met een zoet warm bad van zon. Ik denk dat we er nu toch beter zullen tegen kunnen, tegen die komende herfst met lage temperaturen. En trouwens, de kinderen vragen wanneer het nu eindelijk gaat sneeuwen. Ze willen met de slee weg…

Read Full Post »

Read Full Post »

De zomer is lekker!

Gisteren bijvoorbeeld, met de eerste worteltjes en de eerste patatjes.

Maar ook vandaag, met de eerste courgette (waarvan ik weliswaar nog altijd niet weet of het nu de black zucchini of de reuzencourgette is)

In de categorie ‘de eerste keer’ (geen verkeerde gedachten gij!) hadden we ook al: de eerste patatten, de eerste kuip erwten en de eerste rode bessen (in 1 seconde kaalgeplukt door de kroost). Voorlopig nog geen diepvriesvoorraden, want ik geef veel te graag weg.

En ook voor het eerst: de eerste zomerbol in bloei, de ranonkel!

Van ver kreeg ik hem absoluut niet scherp, maar van dichtbij gelukkig wel.

Verder zal het voorlopig een beetje stil blijven op deze blog. De artsen mogen nog 10 keer zeggen dat er geen oorzakelijk verband kan zijn, maar ik weet zéker dat ik voor de zwangerschap van de kinderen bij 28 graden NIET als een uitgewrongen dweil in de hitte lag te zieltogen, zoals ik nu wel doe; idem voor mokerslagen van migraine, oorsuizen en last van hoogteverschil – kindjes krijgen, dat stopt niet met de bevalling.

Read Full Post »

Zomer is…

… de moestuin langzaam zien groeien.

… een hele hoop plastic buitensleuren tot eindeloze vreugde van de kinderen.

… met de buren staan praten die op een gegeven moment met een eend onder de arm staan en die met de boodschap “niet te veel vragen stellen” gewoon bij je op de vijver zetten.

Verder is er ook gewerkt, wees gerust. Een kruiwagen of 5 onkruid werd op de composthoop gekieperd; een bewijs van hoe de tuin tot onze spijt bij momenten ook compleet verwaarloosd wordt door chaotische werkweken, een dringend schoon te maken huis, of door ikweeteigenlijknietwatnogallemaal. Rond de vijver werd weerom gezeisd, maar we blijven onze strijd tegen de duizenden netels verliezen. Ook het water is teleurstellend: bruin, in plaats van het heldere water dat er vroeger was. Wellicht een gevolg van de eenden, maar die houden dan weer de netels een klein beetje tegen. En zo is het wikken en wegen, organiseren, plannen, werken en stresseren, maar, wees gerust, toch ook volop genieten van het mooie zomerweer. En blij zijn dat we geen last van hooikoorts hebben, want het sneeuwt hier (zonder overdrijven!) weer kilo’s wilgenpluis.

Read Full Post »

Barstensvol verwachting

Een langzaam stijgende temperatuur en één dagje regen, meer hadden de bloemen als vertreksignaal niet nodig. Ze slorpten de regendruppels op en laven zich nu aan de zon terwijl ze langzamerhand tonen wat ze voor de zomer in petto hebben.

De vrouwenmantel verpakt haar bloemen nog even in het fluweel van haar blaadjes, maar heel binnenkort zal ze haar schoonheid tot meerdere etages laten opklimmen.


De rozen staan vooral in knop, maar hier en daar, in de beschutting van de bladeren, laten de eerste bloemen zich al zien.

Het zeeuws knoopje, oftewel astrantia, is een bloem waar ik op tuinblogs zelden over lees. ’t Is in mijn ogen nochtans een redelijk ideale plant: robuust, maar met fijne bloemen. Een vaste plant, maar met een zachte neiging tot verwilderen. Verdraagt wat schaduw, bestaat in tal van tinten, houdt goed in boeketten èn is zowel voor, tijdens als na de bloei mooi van kleur. Ook op bovenstaande foto’s is hij zijn kleur nog aan het vormen.

En ook pioen, lavendel en ééndagslelie laten uitgelaten hun bloemknoppen zien. Vooral die pioen stemt mij tevreden, want deze zijn niet allemaal even gewillig als het op bloeien aankomt. Sommige pioenen laten enkele jaren op zich wachten vooraleer ze hun eerste bloem laten zien, en de pioen uit familiale kring, die we noodgedwongen midden in zijn bloei moesten verplanten, vormt na 4 jaar nog altijd geen knoppen. Maar we houden vol. Want al de rest is klaar voor de zomer. De natuur staat op barsten, meneer, mevrouw.

Read Full Post »